IV SA/Wa 1043/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Zyglewska, Sędziowie Sędzia WSA Jakub Linkowski, Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska (spr.), Protokolant Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 września 2010 r. sprawy ze skargi Z. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania I. oddala skargę; II. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata A. P. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych oraz kwotę 52,80 (pięćdziesiąt dwa 80/100) złotych stanowiącą 22 % podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Zaskarżoną do Sądu decyzją z dnia [...] kwietnia 2010r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. działając na podstawie art. 104, art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. po rozpoznaniu w dniu [...] kwietnia 2010 r., odwołania złożonego przez Z.C. od decyzji administracyjnej z dnia [...] września 2008 r. wydanej przez Burmistrza Miasta W., którą umorzono postępowanie z wniosku S. i A. A. o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla działki o numerze ewidencyjnym [...] w przedmiocie rozbudowy budynku mieszkalnego orzekło o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji. Do wydania zaskarżonej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym: Burmistrz Miasta W. decyzją administracyjną z dnia [...] maja 2007 r. Nr [...] ustalił warunki zabudowy na rzecz S. i A. A. na działce oznaczonej w ewidencji gruntów numerem [...] położonej w obrębie miejscowości W. przy ul. [...] dla inwestycji polegającej na rozbudowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego. Po rozpoznaniu złożonego przez Z.C. odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. decyzją Nr [...] z dnia [...] czerwca 2007 r. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W związku ze złożenie skargi na powyższą decyzję Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrokiem z dnia 14 listopada 2007r. sygn. akt IV S.A./Wa 1475/07 uchylił zaskarżoną decyzję Kolegium. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. prowadząc ponownie postępowanie w przedmiotowej sprawie wydało decyzję Nr [...]z dnia [...] czerwca 2008 r., na mocy której przedmiotowa sprawa ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania dla działki [...] została przekazana organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. W dniu [...] września 2009 r. do Burmistrza Miasta W. wpłynął wniosek S. i A. A. o umorzenie postępowania dotyczącego wydania decyzji o warunkach zabudowy dla przedmiotowej inwestycji. Na wniosku został złożony podpis - "S. A. ". Decyzją Nr [...] z dnia [...] września 2008 r. Burmistrz Miasta W. po zapoznaniu się z treścią wniosku umorzył wymienione postępowanie. W dniu [...] września 2008 r. Z.C. złożył pismo zatytułowane "Wyjaśnienie" w którym wskazał, że decyzja jest "mylna". Wymieniono w niej nieprawidłowe nazwisko inwestorów, ich nieprawidłowy adres oraz nr działki. Z.C. uznał, że uniemożliwia mu to złożenie odwołania. Po zapoznaniu się z treścią tego pisma decyzja z dnia [...] września 2008 r. została sprostowana postanowieniem Burmistrza Miasta W. z dnia [...] września 2008 r. Pismami z dnia [...] września 2008 r., [...] stycznia i [...] kwietnia 2009 r. Z.C. występował o wydanie mu dokumentów z akt sprawy, na które otrzymywał odpowiedzi. W dniu [...] kwietnia 2009 r. Z.C. złożył w Urzędzie Miejskim w W. datowane na ten sam dzień odwołanie od decyzji z dnia [...] września 2008 r. Organ I instancji powyższe odwołanie wraz z aktami sprawy przekazał przy piśmie z dnia [...] maja 2009 r. Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w S. (data wpływu do tut. Kolegium 8 maja 2009 r.). Z.C. uzupełnił swoje odwołanie przy piśmie z dnia [...] maja 2009 r., które złożył do tut. Kolegium za pośrednictwem Burmistrza Miasta W. W dniu [...] maja 2009 r. wpłynęło do tut. Kolegium pismo A.A., który oświadczył, że pisma złożone przez jego żonę S.A. zostały również złożone w jego imieniu. Postanowieniem Nr [...] z dnia [...] maja 2009 r. organ odwoławczy stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...] września 2008 r. wydanej przez Burmistrza Miasta W. W piśmie z dnia [...] czerwca 2009 r. Z.C. zakwestionował własnoręczność podpisu złożonego przez A.A.. W wyniku tego organ I instancji wezwał A.A. do osobistego stawiennictwa w siedzibie Urzędu Miasta w W. A.A. w obecności dwóch pracowników Urzędu złożył oświadczenie, że pismo -oświadczenie z dnia [...] maja 2009 r. zostało osobiście przez niego podpisane. W dniu [...] lipca 2009 r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. wpłynęła skarga Z.C. na postanowienie tut. Kolegium Nr [...] z dnia [...] maja 2009 r. Postanowieniem Nr [...] z dnia [...] lipca 2009 r. tut. Kolegium sprostowało oczywiste omyłki dostrzeżone w wydanym przez siebie postanowieniu Nr [...]z dnia [...] maja 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 15 grudnia 2010 r. sygn. akt IV SA/Wa 1309/09 uchylił zaskarżone postanowienie Nr [...] z dnia [...] maja 2009 r. wydane przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że organ odwoławczy rozpoznając przedmiotową sprawę winien ustalić czy pismo złożone w dniu [...] września 2008r. przez Pana Z.C. zatytułowane "wyjaśnienie" jest odwołaniem od decyzji z dnia [...] września 2008 r. Z uwagi na powyższe Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. pismem z dnia [...] marca 2010 r. wystąpiło do Z.C. o wyjaśnienie wymienionej wyżej wątpliwości, co do treści pisma. W dniu [...] kwietnia 2010r. wpłynęła odpowiedź na powyższe pismo, gdzie Pan C.stwierdza, że jego pismo z dnia [...] września 2008 r. było odwołaniem od decyzji z dnia 9 września 2008 r. Na skutek rozpoznania złożonego odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, iż stosownie do treści art. 105 § 1 i § 2 k.p.a. gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania. W związku ze złożeniem przez inwestora wniosku o umorzenie postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy niewątpliwie w przedmiotowej sprawie winien mieć zastosowanie art. 105 § 2 k.p.a. W przedmiotowej sprawie wniosek o umorzenie postępowania wpłynął do Burmistrza Miasta W. w dniu [...] września 2008 r. Natomiast decyzja umarzająca postępowanie została wydana w dniu [...] września 2008r. W ocenie Kolegium wstępną kwestią wymagającą wyjaśnienia w przedmiotowej sprawie jest ustalenie czy wniosek podpisany przez S.A. o umorzenie postępowania był skuteczny. Czynność polegającą na cofnięciu wniosku o ustalenie warunków zabudowy na nieruchomości stanowiącej własność obu małżonków należy uznać za czynność przekraczającą zwykły zarząd. Dla skuteczności tej czynności S.A. winna przedłożyć pełnomocnictwo bądź jej czynność winna zostać potwierdzona przez A.A.. Kolejną ewentualnością byłoby wezwanie osoby wnoszącej podanie do uzupełnienia podpisu. Wszelkie wskazane wyżej czynności zmierzające do usunięcia wadliwości podania organ administracji winien wykonywać w ramach art. 64 § 2 k.p.a., który stanowi, że jeżeli podanie nie czyni zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w terminie siedmiu dni z pouczeniem, że brak usunięcia tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. Kolegium wskazało, iż A.A. potwierdził czynność dokonaną przez swoją żonę składając w dniu [...] maja 2009 r. oświadczenie, że S.A. składając wniosek o umorzenie postępowania działała również w jego imieniu. Wobec powyższego uchylenie decyzji z powodu niezastosowania art. 64 § 2 k.p.a. byłoby bezzasadne bowiem A.A. potwierdził czynność dokonaną przez jego małżonkę. Twierdzenie Z.C. dotyczące sfałszowania podpisu pod złożonym wnioskiem nie zostały przez ww. w żaden sposób udowodnione. Kolegium zauważa, że nie istnieją, żadne podstawy do tego, aby przyjąć iż, umorzenie postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy było sprzeczne z interesem społecznym. Pismem z dnia [...] czerwca 2010r. Z.C. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząc o uchylnie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. Skarżący wskazał, iż podanie o umorzenie postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy podpisany został wyłącznie przez S.A.,a przecież wniosek o ustalenie warunków zabudowy złożony był przez małżonków A. Brak jest ponadto na podaniu potwierdzenia autentyczności złożonego podpisu. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone m. in. w art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 152, poz. 1269 z późn. zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Stosownie zaś do treści art. 134 § 1 w/w ustawy sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oceniając zaskarżoną decyzję w oparciu o powołane kryteria orzekający w niniejszej sprawie Sąd uznał, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. utrzymująca w mocy decyzję Burmistrza Miasta W., którą umorzono postępowanie z wniosku S. i A.A. o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla działki o numerze ewidencyjnym [...] w przedmiocie rozbudowy budynku mieszkalnego. Podstawę materialnoprawną wydanego rozstrzygnięcia stanowił art.105 § 2 k.p.a. w którym przewidziano odmianę umorzenia postępowania, które nie stało się (obiektywnie) bezprzedmiotowe, lecz stało się z jakichkolwiek przyczyn bezprzedmiotowe dla strony postępowania w tym sensie, że strona nie jest zainteresowana kontynuacją postępowania i uzyskaniem merytorycznego załatwienia sprawy w drodze decyzji. Komentowany przepis określa następujące przesłanki umorzenia postępowania, które muszą być spełnione łącznie: a) wniosek o umorzenie postępowania pochodzi od strony, na żądanie której postępowanie zostało wszczęte, b) inne strony postępowania nie sprzeciwiają się umorzeniu postępowania, c) umorzenie postępowania nie jest sprzeczne z interesem społecznym. Postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie o wydanie decyzji ustalającej warunki zabudowy polegającej na rozbudowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego zostało wszczęte na wniosek małżonków S. i A.A. Zgodnie z treścią art. 61 § 1 k.p.a. postępowanie administracyjne wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu. Powołany przepis winien być interpretowany w powiązaniu z przepisami praw materialnego, które wyznaczają rodzaj spraw załatwianych w formie decyzji oraz normują inicjatywę co do powstania stosunku prawnego określonej treści. Oparcie postępowania w granicach wyznaczonych w przepisach prawa materialnego na zasadzie skargowości powoduje szereg następstw. W szczególności, przedmiot postępowania administracyjnego wyznacza wówczas żądanie strony i podane przez nią we wniosku okoliczności faktyczne. Organ administracji publicznej nie jest władny do zmiany żądania strony lub jego kwalifikacji prawnej, które należy oceniać na podstawie treści wniesionego przez nią pisma (por. wyrok NSA z 11 czerwca 1990 r. I SA 367/90, ONSA 1990, Nr 2-3, poz. 47). Naruszenie zasady skargowości uznawane jest za rażące naruszenie prawa procesowego, co prowadzi nieważności decyzji (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.). Stosownie od postanowień przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu postępowanie o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu nie może zostać wszczęte z urzędu. Wymaga ono założenia wniosku przez zainteresowany podmiot, który nabędzie specyficzne uprawnienia wynikające z wydanej w sprawie pozytywnej decyzji w kierunku określonego w niej sposobu zagospodarowania nieruchomości. Poza wnioskodawcą (wnioskodawcami) w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu żadne inne podmioty mające także mające przymiot stron nie nabywają jakichkolwiek praw lub obowiązków z wydanej decyzji, zaś których udział w sprawie sprowadza się tylko do możności ochrony własnego interesu prawnego przy zagospodarowaniu terenów będących ich własnością, albo należących do innych osób lub jednostek organizacyjnych (art. 3 pkt 2ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym). Z uwagi na powyższe umorzenie postępowania w wypadku cofnięcia przez inwestora lub inwestorów wniosku o ustalenie warunków zabudowyi zagospodarowania terenu nie jest uzależnione od zgody, czy braku sprzeciwu stron niebędących wnioskodawcami, albowiem taka decyzja nie prowadzi do zmian w zagospodarowaniu terenu. Nie stoi na przeszkodzie umorzeniu postępowania w sprawie eliminacja z obrotu prawnego uprzednio wydanej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, zarówno ostatecznej jak i zaskarżonej decyzji nieostatecznej. Takie zdarzenie może mieć jedynie wpływ na ocenę legalności dalszego procesu inwestycyjnego. Kontrola tego procesu następuje jednakże w odrębnych postępowaniach administracyjnych, odpowiednio do fazy jego zaawansowania i w zależności od sytuacji może być przeprowadzona w trybie zwykłym lub wewnętrznym trybie nadzwyczajnym wznowienia postępowania. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzi,, należy iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie naruszyło prawa umarzając postępowanie w sprawie o ustalenie warunków zabudowy, skoro wnioskodawcy nie wyrazili woli dalszego prowadzenia takiego postępowania. Za bezzasadne w ocenie Sądu uznać należało zarzuty strony skarżącej dotyczące braku podpisu jednego z wnioskodawców oraz sfałszowania podpisu pod wnioskiem. Organ wyjaśnił, iż złożony w dniu [...] września 2009 r. do Burmistrza Miasta W. wniosek S. i A. A. o umorzenie postępowania dotyczącego wydania decyzji o warunkach zabudowy na rozbudowę budynku mieszkalnego położonego na działce o nr ew. [...] w W. przy ul. [...], podpisany był wyłącznie przez S.A. jednakże w dniu [...] maja 2009 r. wpłynęło do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. pismo A.A., który oświadczył, że pisma złożone przez jego żonę S.A. zostały również złożone w jego imieniu. Ponadto w wyniku skarg Z.C. wezwano A.A. do osobistego stawiennictwa w siedzibie Urzędu Miasta w W., gdzie A.A. w obecności dwóch pracowników Urzędu złożył oświadczenie, że pismo -oświadczenie z dnia [...] maja 2009 r. zostało osobiście przez niego podpisane. Twierdzenia skarżącego dotyczące sfałszowania podpisu są zatem gołosłowne i nie poparte żadnymi dowodami. Mając na uwadze powyższe Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę