IV SA/Wa 1043/10

PostanowienieWSA w Warszawie2012-08-01

Skład orzekający: Agnieszka Łąpieś-Rosińska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny może zasądzić koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sytuacji, gdy wniosek o przyznanie tych kosztów został złożony po wydaniu wyroku przez ten sąd?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny jest właściwy do zasądzenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, nawet jeśli wniosek o ich przyznanie został złożony po wydaniu wyroku. Podstawę prawną stanowi art. 250 PPSA, a wysokość wynagrodzenia adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości.
Stan faktyczny
Skarżący Z. C. uzyskał prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata z urzędu. Adwokat A. P. sporządził i wniósł skargę kasacyjną od wyroku WSA, zawierając w niej wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, które nie zostały opłacone. Sąd rozpoznał wniosek o zasądzenie tych kosztów.
Rozstrzygnięcie
Przyznano ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata A. P. kwotę 120 zł oraz kwotę 27,60 zł tytułem podatku VAT, jako koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA - Agnieszka Łąpieś-Rosińska po rozpoznaniu w dniu 1 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi Z. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] kwietnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: - przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokat A. P. kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych oraz kwotę 27,60 (dwadzieścia siedem 60/100) złotych stanowiącą 23% podatku od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu Postanowieniem z dnia 19 lipca 2010 r., sygn. akt IVSA/Wa 1043/10, referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał Z. C. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata, o którego wyznaczenie Sąd zwrócił się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W.. Pismem z dnia 11 sierpnia 2010 r. Okręgowa Rada Adwokacka w W. wyznaczyła adwokat A. P. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego w niniejszej sprawie. W dniu 18 listopada 2010 r. wyznaczony w sprawie pełnomocnik sporządził i wniósł w imieniu skarżącego skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 września 2010 r. W skardze zawarł wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu wskazując, iż nie zostały one opłacone. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270) wyznaczony adwokat (...) otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Przepis § 19 cytowanego rozporządzenia stanowi, iż koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Stosownie do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b cytowanego rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji- 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło