IV SA/Wa 1045/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Joanna Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 1 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku K. O. i I. O. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów wpisu sądowego w sprawie ze skargi K. O. i I. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: - odmówić przyznania prawa pomocy. Wnioskami z dnia 21 lipca 2011 r. złożonymi na urzędowych formularzach PPF skarżący K. O. i I. O. wystąpili o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym częściowe zwolnienie od kosztów wpisu sądowego w sprawie skargi na wskazaną w sentencji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] marca 2011 r. Z oświadczeń o stanie rodzinnym, majątkowym i uzyskiwanych dochodach zawartych we wnioskach wynika, że wnioskodawcy prowadzą wspólne gospodarstwo domowe. Źródłem utrzymania skarżących są dochody z emerytur w łącznej wysokości 4.143,00 zł brutto miesięcznie. Skarżący są właścicielami domu o pow. 92 m2 oraz nieruchomości gruntowej o pow. 600 m2. Z oświadczenia o stanie majątkowym wynika ponadto, iż wnioskodawcy posiadają oszczędności zgromadzone na dwóch lokatach bankowych w łącznej wysokości 15.000 zł. Uzasadniając przedmiotowy wniosek skarżący wskazali, iż znajdują się w trudnej sytuacji materialnej. Wobec złego stanu zdrowia zmuszeni są ponosić stałe koszty leczenia. Również koszty utrzymania domu jednorodzinnego, w którym skarżący mieszkają, znacznie obniżają ich miesięczny dochód, który wynosi 3. 000 zł netto miesięcznie. Rozpoznając wniosek K. O. i I. O. o przyznanie prawa pomocy należy stwierdzić, iż nie zasługuje on na uwzględnienie. W myśl art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwanej dalej jako P.p.s.a.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. Zgodnie zaś z art. 245 § 1 - 3 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 1 i 2). Instytucja przyznania prawa pomocy jest zatem rozwiązaniem szczególnym i powinna być stosowana w przypadkach wyjątkowych, wobec osób, których sytuacja materialna i bytowa jest trudna. Zawarte w art. 246 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sformułowanie "gdy osoba ta wykaże" oznacza zaś, że na wnoszącym wniosek o przyznanie prawa pomocy spoczywa obowiązek udowodnienia, iż znajduje się on w tej szczególnej sytuacji uprawniającej do skorzystania z prawa pomocy. W niniejszej sprawie skarżący nie wykazali, że znajdują się w sytuacji materialnej, która kwalifikowałaby ich do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Zasadnicze znaczenie ma fakt, że wnioskodawcy prowadzący wspólne gospodarstwo domowe mają stałe źródła dochodów w postaci emerytur w łącznej wysokości 4.143, 00 zł brutto miesięcznie. Nie są zatem ludźmi ubogimi, pozbawionymi środków do życia, a niewątpliwie do takich przypadków powinno sprowadzać się udzielenie prawa pomocy. Poza tym skarżący mają zaspokojone potrzeby mieszkaniowe i nie posiadają nikogo na utrzymaniu. Nie bez znaczenia dla oceny niniejszego wniosku pozostaje również fakt dysponowania przez skarżących oszczędnościami w wysokości 15.000 zł, a zatem znacznie przekraczającej koszt wpisu sądowego, który w niniejszej sprawie wynosi 500 zł. Uwzględniając nawet stałe wydatki skarżących na leczenie oraz koszty bieżącego utrzymania domu należy stwierdzić, iż wysokość uzyskiwanych przez nich dochodów, a przede wszystkim kwota zgromadzonych oszczędności pozwala na przyjęcie, że dysponują oni wystarczającymi środkami finansowymi na pokrycie pełnych kosztów wpisu sądowego w niniejszej sprawie. Z tych względów na podstawie art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 §1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.