IV SA/Wa 1046/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Joanna Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku W.C. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi W. C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia (...) maja 2008 r. nr (...) w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym, tj.: 1). zwolnić skarżącą od kosztów sądowych, 2). ustanowić adwokata z urzędu, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. W dniu 8 sierpnia 2008 r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, złożony na urzędowym formularzu PPF, wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmujący zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w niniejszej sprawie. Z informacji podanych przez skarżącą w nadesłanym formularzu wynika, że prowadzi ona wspólne gospodarstwo domowe wraz z mężem. Jedynymi dochodami rodziny skarżącej są dochody z tytułu świadczenia emerytalnego w łącznej wysokości (...)zł. Z rubryki 7 dotyczącej stanu majątkowego wynika, iż skarżąca oprócz mieszkania o pow. 55 m2 nie posiada żadnego innego majątku, zgromadzonych środków finansowych, ani przedmiotów wartościowych. Rozpoznając wniosek należy stwierdzić, że zasługuje on na uwzględnienie. Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Mając na względzie ustalenia faktyczne dokonane na podstawie informacji podanych przez wnioskodawczynię we wniosku o przyznanie prawa pomocy uznano, że spełnia ona przesłankę, o której mowa we wskazanym wyżej przepisie. Należy mieć na uwadze, iż skarżąca oraz jej maż są ludźmi w podeszłym wieku, a jedyne ich dochody w postaci emerytury wynoszą (...) zł. Skarżąca co prawda nie określiła kosztów utrzymania rodziny, jednakże biorąc pod uwagę wiek oraz dochód skarżącej i jej męża, brak jest podstaw do uznania, że posiada ona wolne środki finansowe, które mogłaby przeznaczyć na opłacenie pozostałych kosztów sądowych ( skarżąca w dniu 24 lipca 2008 r. uiściła już wpis sądowy od skargi w wysokości 100 zł). Aktualna zatem sytuacja materialna skarżącej, w szczególności niskie dochody oraz brak majątku, który mogłaby spieniężyć, pozwala na stwierdzenie, że zasadnym jest przyznanie jej prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Z tych względów na podstawie art. 245 i 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.