IV SA/Wa 1047/15
PostanowienieWSA w Warszawie2015-06-19
Skład orzekający: Wanda Zielińska – Baran
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny może wstrzymać wykonanie decyzji o niezwłocznym zajęciu nieruchomości wydanej na podstawie art. 124 ust. 1a ustawy o gospodarce nieruchomościami, gdy istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków?Ratio decidendi
Sąd administracyjny może wstrzymać wykonanie decyzji o niezwłocznym zajęciu nieruchomości na podstawie art. 61 § 3 Ppsa, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Decyzja o niezwłocznym zajęciu nieruchomości ma charakter subsydiarny wobec decyzji o ograniczeniu prawa do nieruchomości i powinna być wstrzymana wraz z decyzją o ograniczeniu, aby zachować sens instytucji.Stan faktyczny
A. R. i J. R. zaskarżyli decyzję Wojewody z lutego 2015 r., która utrzymała w mocy decyzję Starosty z stycznia 2015 r. zezwalającą spółce S.A. na niezwłoczne zajęcie części ich nieruchomości położonych we wsi M. Skarżący wnieśli także wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji, argumentując, że realizacja inwestycji spowoduje nieodwracalne szkody i utratę wartości nieruchomości.Rozstrzygnięcie
Wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Zielińska – Baran po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. R. i J. R. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. R. i J. R. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji
W piśmie z dnia 25 lutego 2015 r. A. i J. R. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. o zezwoleniu [...] S.A. na niezwłoczne zajęcie części nieruchomości nr [...],[...],[...],[...],[...],[...] położonych we wsi M. i nadaniu tej decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności.
W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżący podnieśli, że podała, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uzasadniony ponieważ w przypadku wykonania na działkach skarżących planowanej linii energetycznej bezpowrotnie utracą możliwość ich racjonalnego zagospodarowania, ponadto nieruchomości te utracą na wartości.
W piśmie z dnia 28 kwietnia 2015 r. przesłano inwestorowi wniosek skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, celem ustosunkowania się do niego. Pismo to doręczono uczestnikowi w dniu 30 kwietnia 2015 r., pozostało jednak bez odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie należy podnieść, że zgodnie z art. 9 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 ze zm. – dalej u.g.n), w sprawach, o których mowa w przepisach działu III, z wyłączeniem art. 97 ust. 3 pkt 1, art. 122, art. 124 ust. 1a, art. 124b ust. 1, art. 126 i art. 132 ust. 1a, wykonanie decyzji następuje po upływie 14 dni od dnia, w którym upłynął bezskutecznie trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi na decyzję do sądu administracyjnego. W przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego w tych sprawach organ, który wydał decyzję, wstrzymuje z urzędu jej wykonanie, w drodze postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie.
Stosowanie zaś do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – zwaną dalej Ppsa) Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Zaznaczyć także należy, że w orzecznictwie przyjmuje się, że decyzja o niezwłocznym zajęciu nieruchomości wydawana w trybie art. 124 ust. 1a u.g.n. ma charakter subsydiarny w stosunku do decyzji o zezwoleniu na ograniczenie prawa. Rozstrzygnięcie o niezwłocznym zajęciu daje możliwość rozpoczęcia procedury mającej na celu przeprowadzenie prac inwestycyjnych, ale tylko w zakresie rozstrzygniętym w decyzji o ograniczeniu. Zgodnie z art. 124 ust. 1a u.g.n. decyzja o niezwłocznym zajęciu, może zostać wydana tylko po wydaniu decyzji o ograniczeniu. Jej subsydiarny charakter oznacza, że decyzja taka może istnieć w obrocie prawnym, tylko wtedy kiedy występuje w obrocie prawnym poprzedzającą ją decyzja o ograniczeniu prawa do nieruchomości (por. postanowienie NSA z dnia 20 maja 2015 r., sygn. akt I OSK 1244/15).
W niniejszej sprawie razem ze skarżoną decyzją wydano, na podstawie art. 124 ust. 1 u.g.n., decyzję nr [...] o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości. Postanowieniem z dnia [...] marca nr [...] Wojewoda [...] wstrzymał wykonanie tej decyzji.
Z uwagi na to, że decyzja wydana w niniejszej sprawie na podstawie art. 124 ust. 1a u.g.n. jest decyzją ściśle związaną z decyzją, o której mowa w art. 124 ust. 1 u.g.n. wstrzymanie wykonania tylko decyzji ograniczającej sposób korzystania z nieruchomości bez wstrzymania wykonania decyzji o niezwłocznym zajęciu nieruchomości nieweczyłoby sens tej instytucji.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło