IV SA/Wa 105/19

|POSTANOWIENIE | , Dnia 19 czerwca 2019 roku, , , Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym:, Przewodniczący, Sędzia WSA Aneta Dąbrowska, , , , po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2019 roku, na posiedzeniu niejawnym, w sprawie ze skargi P. Spółki Akcyjnej z siedzibą w N., na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska, z dnia [...] października 2018 roku nr [...], w przedmiocie odmowy uzgodnienia decyzji zezwalającej na usunięcie drzew, , postanawia:, odrzucić skargę;, zwrócić P. Spółce Akcyjnej z siedzibą w N. kwotę 100 zł (sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu od skargi., P. S. A. z siedzibą w N. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z [...] października 2018 r. w przedmiocie odmowy uzgodnienia decyzji Wójta Gminy [...] zezwalającej na usunięcie drzew rosnących w pasie drogowym drogi wojewódzkiej nr [...], w miejscowości D., na działce ewidencyjnej nr [...]. Zarządzeniem z dnia 19 kwietnia 2019 r. (k. 57) strona skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podpisanie skargi z 10 grudnia 2018 r. na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] października 2018r. nr [...] zgodnie z reprezentacją spółki, wykazanie prawa do reprezentacji skarżącej spółki poprzez złożenie odpisu KRS skarżącej spółki w oryginale; wydruku, o którym mowa w art. 4 ust. 4aa ustawy z dnia 20 sierpnia 1997r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. 2018, poz. 986) lub kopii poświadczonej notarialnie oraz złożenie pełnomocnictwa udzielonego D. A. do reprezentowania spółki przed sądami administracyjnymi lub wojewódzkim sądem administracyjnym oraz wykazanie, że ww. spełnia przesłanki wskazane w art. 35 § 1 i § 2 p.p.s.a., w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia z dnia 19 kwietnia 2019 r. został doręczony skarżącej spółce 29 kwietnia 2019 r. (k. 65). Zakreślony siedmiodniowy termin do wykonania zarządzenia z dnia 19 kwietnia 2019 r. upłynął w dniu 6 maja 2019 r. Pomimo upływu zakreślonego terminu strona skarżąca nie podpisała skargi zgodnie z reprezentacją spółki, nie złożyła odpisu KRS oraz nie złożyła pełnomocnictwa udzielonego D. A. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2018, poz. 1302 ze zm.) – dalej p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zgodnie z art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 29 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać m.in. podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego uwierzytelniony odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem, o czym stanowi art. 46 § 3 p.p.s.a. Art. 35 § 2 p.p.s.a. stanowi, że pełnomocnikiem osoby prawnej lub przedsiębiorcy, w tym nieposiadającego osobowości prawnej, może być również pracownik tej jednostki albo jej organu nadrzędnego. W przedmiotowej sprawie skarga spółki akcyjnej została podpisana przez D. A., który nie przedłożył dokumentu, z którego wynikałoby, że jest członkiem zarządu spółki umocowanym do jednoosobowego reprezentowania spółki, jak również pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącej spółki. Jeżeli zatem pismo (m.in. skargę) wnosi w imieniu osoby prawnej należy do niego dołączyć KRS, z którego będzie wynikał sposób reprezentacji spółki. Jeżeli skargę wnosi pełnomocnik osoby prawnej, do pisma tego należy załączyć pełnomocnictwo oraz odpis z KRS potwierdzający, że pełnomocnictwo zostało udzielone w przez osobę umocowaną do reprezentowania tego podmiotu. Ciężar wykazania, że osoba, która udzieliła pełnomocnictwa, była do tego umocowana, spoczywa na stronie skarżącej. Niewykazanie umocowania do działania w imieniu osoby prawnej przy wniesieniu skargi, stanowi brak formalny skargi, do którego usunięcia wzywa się stronę w trybie art. 49 p.p.s.a. Nieusunięcie powyższego braku w terminie prowadzi natomiast do odrzucenia skargi. W myśl bowiem art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Z akt sprawy wynika, że skarga spółki akcyjnej została podpisana przez D. A., który nie wykazał, że jest członkiem zarządu spółki, jak również pełnomocnikiem osoby prawnej, należycie umocowany do wniesienia skargi w imieniu spółki. Wobec powyższego zarządzeniem z 19 kwietnia 2019 r. skarżąca spółka została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podpisanie skargi zgodnie z reprezentacją spółki, wykazanie prawa do reprezentacji spółki poprzez złożenie odpisu KRS oraz przedłożenie pełnomocnictwa udzielonego D. A. do reprezentowania spółki. Zakreślono stronie skarżącej siedmiodniowy termin do uzupełnienia powyższych braków formalnych skargi i pouczono, że nieusunięcie braków skutkować będzie odrzuceniem skargi. Odpis zarządzenia z 19 kwietnia 2019 r. został doręczony stronie skarżącej 29 kwietnia 2019 r., zaś zakreślony termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął 6 maja 2019 r. Pomimo upływu zakreślonego terminu skarżąca spółka nie wykonała zarządzenia z dnia 19 kwietnia 2019 r. W świetle powyższego Sąd stwierdził, że strona skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi i na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odrzucił skargę, o czym orzeczono w punkcie 1 sentencji postanowienia. Sąd z urzędu zwrócił skrzącej spółce cały uiszczony wpis od skargi na mocy art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy, o czym orzeczono w punkcie 2 sentencji postanowienia.