IV SA/Wa 1050/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] z siedzibą w Z. na decyzję Wójta Gminy C. z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia postanawia: odrzucić skargę. Wójt Gminy C. decyzją z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] na podstawie art. 71 ust. 2 pkt 2, art. 75 ust. 1 pkt 4, art. 82 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227 ze zm.) w związku z art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), a także § 3 ust. 1 pkt 13 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. Nr 257, poz. 2573 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 lipca 2010 r. w sprawie określenia rodzaju przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. Nr 213, poz. 1397) – po rozpatrzeniu wniosku G. H. i przeprowadzeniu postępowania w sprawie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko – ustalił środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia polegającego na budowie instalacji do powierzchniowej obróbki metali z zastosowaniem procesów elektrolitycznych, gdzie całkowita objętość wanien procesowych nie przekracza 30 m3 , na działce nr ew. [...] w miejscowości K. Pismem z dnia 18 kwietnia 2013 r. Stowarzyszenie [...] z siedzibą w Z. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższą decyzję, wnosząc o jej uchylenie w całości. Skarżący zarzucił naruszenie prawa w postaci niedoręczenia kwestionowanej decyzji, tj. naruszenie art. 41 § 1, art. 44 i 45 oraz art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. poprzez błędne i nieudowodnione uznanie, że Stowarzyszenie nie wywiązało się z obowiązku zawiadomienia organu administracji o zmianie adresu siedziby. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy C. wniósł o oddalenie skargi. Wskazał, że do skarżącego Stowarzyszenia, uznanego za stronę postępowania postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2010 r., ww. decyzja została wysłana listem poleconym nadanym w dniu 4 grudnia 2012 r., a następnie dwukrotnie awizowana. Zauważył, iż a aktach sprawy nie znajduje się jakakolwiek informacja o zmianie siedziby skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - dalej p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne z innych przyczyn, niż wymienione w pkt 1 – 5. Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przewidziany w ustawie, o czym stanowi art. 52 § 2 p.p.s.a. W niniejszej sprawie skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi, bowiem zaskarżeniu podlega decyzja wydana przez organ pierwszej instancji. Od kwestionowanej decyzji Wójta Gminy C. z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia przysługiwało skarżącemu prawo wniesienia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., jednak skarżący z uprawnienia tego nie skorzystał. Zaskarżona decyzja zawiera prawidłowe pouczenie co do środka zaskarżenia. Wskazać należy, że stosownie do art. 75 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227 ze zm.), organem właściwym do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wójt, burmistrz, prezydent miasta – w przypadku przedsięwzięć innych niż wymienione w pkt 1 – 3 cytowanego przepisu. Zgodnie zaś z art. 17 pkt 1 k.p.a., organami wyższego stopnia w rozumieniu kodeksu są w stosunku do organów jednostek samorządu terytorialnego – samorządowe kolegia odwoławcze, chyba że ustawy szczególne stanowią inaczej. W odniesieniu do zarzutów zawartych w skardze Sąd stwierdza, że kwestia ewentualnego braku doręczenia decyzji może zostać podniesiona przez skarżącego we wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego. Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.