IV SA/Wa 1052/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Jakub Linkowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 lutego 2010 r. wniosku M. K. i L. P. o sprostowanie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 grudnia 2009 r., sygn. akt IV SA/Wa 1052/09 wydanego w sprawie ze skargi Syndyka Masy Upadłości F. Przedsiębiorstwo Państwowe z siedzibą w P. na decyzję Ministra Gospodarki z dnia [...] października 2007 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia odmówić sprostowania uzasadnienia wyroku. Wnioskodawcy wnieśli o sprostowanie uzasadnienia wskazanego w sentencji wyroku poprzez zastąpienia wyrazu "testamentowo" wyrażeniem "na mocy udzielonego pełnomocnictwa". We wniosku wskazano, iż obecnie istniejąca wersja uzasadnienia wyroku nie jest zgodna z oświadczeniem złożonym przez M. K. na rozprawie w dniu 3 grudnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p. p. s. a.", Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie lub inne oczywiste omyłki. Z art. 159 p. p. s. a. wynika, że sprostowanie może nastąpić także na wniosek strony. Podlegające sprostowaniu niedokładności, błędy pisarskie lub inne oczywiste omyłki, o których mowa w art. 156 § 1 p. p. s. a. to uchybienia niezamierzone, dokonane wbrew woli Sądu, powstałe w wyniku przeoczenia i mające charakter oczywisty, to znaczy nie budzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi nie budzącymi wątpliwości okolicznościami. Istotne jest przy tym, że ewentualne sprostowanie nie może prowadzić do zmiany treści uzasadnienia. Kwestionowany wnioskiem fragment uzasadnienia wyroku nie znalazł się w nim przez omyłkę. Zamiarem Sądu było jedynie zacytowanie treści protokołu z rozprawy z dnia 3 grudnia 2009 r. zawierającego oświadczenie M. K. (k. 208). Sprostowanie zmieniłoby więc w sposób niedopuszczalny treść uzasadnienia wyroku. Wobec powyższego, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 p. p. s. a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.