IV SA/Wa 1052/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA – Anna Szymańska po rozpoznaniu w dniu 15 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. S. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi R. S. na uchwałę Rady Gminy B. z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: - oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 14 lutego 2013 r. oddalił skargę R. S. na uchwałę Rady Gminy B. z dnia [...] czerwca 2010 r. (nr [...]) w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Wyrok ten jest prawomocny od dnia 30 kwietnia 2013 r. (postanowienie z dnia 22 lipca 2013 r.). W dniu 22 lipca 2014 r. skarżący zwrócił się do Sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata). Wnioskodawca podał, że dotychczas reprezentowany był przez pełnomocnika z urzędu radcę prawnego K. K., obecnie domaga się ustanowienia adwokata. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony przez R. S. jest nieuzasadniony, ponieważ postępowanie w sprawie zostało prawomocnie zakończone. Zgodnie z do art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze. zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania sądowoadministracyjnego lub w toku takiego postępowania. Prawomocność orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie oznacza, że dana sprawa została ostatecznie zakończona i skarżący nie może już w niej dochodzić swoich roszczeń i praw. Tak więc złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy po prawomocnym zakończeniu postępowania musi skutkować jego oddaleniem, niezależnie od sytuacji materialnej strony (por. np. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 7 sierpnia 2009 r., sygn. akt III SA/Kr 1010/04). Wniosek o przyznanie prawa pomocy byłby natomiast dopuszczalny, gdyby skarżący zamierzał wzruszyć prawomocne orzeczenie kończącego postępowanie w sprawie np. poprzez złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia środka odwoławczego czy też skargi o wznowienie postępowania. Pismo skarżącego z dnia 6 października 2014 r. nie zawiera jednak wniosku o wznowienie postępowania w niniejszej sprawie; z ustaleń Sądu wynika, że w dniu 21 lipca 2014 r. skarżący wniósł skargę o wznowienie postępowania w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 1052/12, którą Sąd postanowieniem z dnia 11 sierpnia 2014 r. odrzucił. Na koniec należy wyjaśnić, że skarżący nie może skutecznie domagać się od Sądu ustanowienia kolejnego pełnomocnika, ponieważ przyznane mu prawo w tym zakresie zostało już skonsumowane. Co więcej, prawo pomocy rozciąga się na postepowanie ze skargi o wznowienie postępowania, dotyczące sprawy w której prawo to zostało przyznane (art. 39 pkt 1 i art. 243 § 2 p.p.s.a.). Zatem skarżący, występując w przyszłości z ewentualną skargą o wznowienie postępowania będzie reprezentowany przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu. Zmiana dotychczasowego pełnomocnika (radcy prawnego) nie należy natomiast do kompetencji Sądu, o czym skarżący był już informowany w piśmie z dnia 7 października 2013 r. Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 243 w związku z art. 246 § 1 postanowił jak w sentencji.