IV SA/Wa 1057/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Wanda Zielińska - Baran, Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Miron, sędzia WSA Krystyna Napiórkowska (spr.), Protokolant Dominik Niewirowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 września 2005 r. sprawy ze skargi [...] Spółdzielni Budowlano - Mieszkaniowej na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2005 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu 1. uchyla zaskarżoną decyzję i utrzymaną nią w mocy decyzję organu pierwszej instancji; 2. orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Decyzją z dnia [...] marca 2005r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...] grudnia 2004r. ustalającą warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego wysokiego z garażem podziemnym i naziemnym przy ul. [...] na terenie Dzielnicy Z. w W. W uzasadnieniu decyzji organ podał, iż w dniu 19 kwietnia 2004r. B. W. złożyła wniosek o ustalenie warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji na terenie działki nr ew. [...] w obrębie [...] położonej przy ul. [...] w W. W oparciu o art. 53 art. 3 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym przeprowadzona została analiza warunków i zasad zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy, stanu faktycznego i prawnego. Inwestycja na etapie projektu decyzji uzyskała niezbędne uzgodnienia z organami, o których mowa w art. 53 ust. 3 w/w ustawy. Dokonując oceny spełnienia warunków określonych w art. 61 ust. 1 ustawy, organ wskazał, iż z analizy funkcji i cech zabudowy i zagospodarowania terenu sporządzonej w oparciu o przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz.U. Nr 164, poz. 1588) wynika, iż działki sąsiednie dostępne są z tej samej drogi publicznej, zabudowane są i zagospodarowane w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu. Również spełniony jest warunek określony w art. 61 ust. 1 pkt. 2 dotyczący dostępności drogi publicznej, gdyż teren, na którym planowana jest budowa budynku, posiada bezpośredni dostęp do drogi publicznej tj. do ul. [...] i za jej pośrednictwem do ul. [...]. W zakresie wymogów przewidzianych w punkcie 3 art. 61 ust. 1 ustawy organ podał, iż teren inwestycji znajduje się zasięgu istniejącego uzbrojenia, które jest wystarczające dla planowanego zamierzenia. Spełniony został także warunek podany w punkcie 4 art. 61 ust. 1, gdyż działki, na których planowane jest przedmiotowe zamierzenie budowlane, stanowią teren mieszkaniowy i zurbanizowany teren niezabudowany, a zatem nie wymaga wyłączenia z produkcji rolnej. Odnosząc się do zarzutów podnoszonych w odwołaniu przez [...] Spółdzielnię Budowlano Mieszkaniową, która na przedmiotowym terenie wybudowała parking dla mieszkańców okolicznych budynków, Kolegium stwierdziło, że z dowodów zebranych w sprawie wynika, iż działka została oddana w użytkowanie wieczyste B. W. jako niezabudowana, stąd faktyczne naniesienia na gruncie, dla sprawy niniejszej nie mają znaczenia. Skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego wniosła [...] Spółdzielnia Budowlano Mieszkaniowa. W uzasadnieniu skargi wskazano, iż organ nie wziął pod uwagę faktu, iż na terenie objętym decyzją istnieje już obiekt o innym przeznaczeniu – wykorzystywany od lat parking wybudowany i użytkowany przez skarżącą. Ponadto w skardze podniesiono, iż Spółdzielnia została pozbawiona uczestniczenia na prawach strony w postępowaniu administracyjnym, jednakże na rozprawie pełnomocnik skarżącej zarzut ten cofnął, podając, że skarżąca była przez organ powiadomiona o wszystkich czynnościach. Zdaniem skarżącej istotną okolicznością powodującą przedwczesność wydania kwestionowanej decyzji jest tocząca się przed sądem powszechnym sprawa, której przedmiotem są działki gruntu, na których ma być zlokalizowana zamierzona inwestycja. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Przedmiotem kognicji wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) jest kontrola działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest – stosownie do przepisu art.1§2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz.1269) – pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 P p.s.a). Dokonana na tej płaszczyźnie kontrola zgodności zaskarżonej decyzji z prawem prowadzi do konstatacji, iż skarga prowadzi do uchylenia zaskarżonej decyzji lecz z innych przyczyn niż w niej wskazanych. Zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów prawa, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Organy orzekające w niniejszej sprawie jako podstawę prawną rozstrzygnięcia wskazały przepisy art. 59 ust. 1 i art. 60 ustawy z dnia 27 marca 2003 o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U.Nr 80 poz. 717 z późniejszymi zm.). Przede wszystkim nie można zgodzić się ze stanowiskiem organów prowadzących postępowanie w niniejszej sprawie, iż inwestycja na etapie projektu decyzji o warunkach zabudowy uzyskała niezbędne uzgodnienia wynikające z przepisów prawa. W aktach sprawy znajduje się pismo z dnia 25 czerwca 2004r. podpisane z upoważnienia Zarządu Województwa przez Zastępcę Dyrektora Departamentu zawierające informację, że stosownie do art. 60 ust. 2 w/w ustawy uzgadnia się projekt decyzji o warunkach zabudowy dla działki nr ew. [...] w obrębie [...] przy ul. [...] w W. W ocenie Sądu pismo to nie może stanowić uzgodnienia w rozumieniu przepisów art. 60 ust. 2 w/w ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym i art. 106 kpa, zgodnie z którymi uzgodnienie winno mieć formę postanowienia. Należy zauważyć, iż niezachowanie wymogu wynikającego z art. 106 kpa pozbawia strony postępowania możliwości skorzystania ze środków zaskarżenia rozstrzygnięcia, którego przedmiotem jest uzgodnienie. Zgodnie z art. 46 ust. 2a ustawy z dnia 5 czerwca 1998r. o samorządzie województwa (Dz.U.z 2001, Nr 142, poz. 1590 z późniejszymi zm.) decyzje wydawane przez zarząd województwa podpisuje marszałek, a w decyzji wymienia się imiona i nazwiska członków zarządu, którzy brali udział w wydaniu decyzji. Przywołany przepis ma również zastosowanie do wydanych przez zarząd postanowień. Z uwagi na powyższe pismu z dnia 25 czerwca 2004r (k-16 akt administracyjnych) nie można nadać cech aktu administracyjnego uzgadniającego projekt decyzji. Brak dokonania uzgodnienia projektu decyzji w formie określonej przepisami prawa stanowi takie naruszenie prawa, które daje podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Zgodnie bowiem z treścią art. 145§1 pkt. 6 kpa jedną z przesłanek do wznowienia postępowania jest sytuacja, gdy decyzja została wydana bez uzyskania wymaganego prawem stanowiska innego organu. Natomiast zgodnie z treścią art. 145§1 lit. b sąd uchyla decyzję, jeśli stwierdzi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania. Literalna wykładnia tego przepisu wskazuje, że stwierdzenie wad tego rodzaju powinno skutkować uchyleniem decyzji niezależnie od tego, czy naruszenie to ma wpływ na wynik sprawy. Wskazane uchybienia skutkują koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji jak i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji jako naruszających prawo. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy obowiązkiem organu będzie uzupełnienie postępowania w tym zakresie przy uwzględnieniu aktualnego stanu prawnego. Mając powyższe na uwadze na podstawie powołanych wyżej przepisów oraz art. 145§1 pkt 1 lit. b art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz.1270 ze zm.) Sąd orzekł jak w sentencji.