IV SA/Wa 1057/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Czerwiński, Sędziowie Sędzia NSA Otylia Wierzbicka (spr.), Sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran, Protokolant Renata Puchalska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 września 2010 r. sprawy ze skargi A. R. i B. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w (...) z dnia (...) kwietnia 2010 r. nr (...) w przedmiocie przekazania wniosku według właściwości - oddala skargę - A. i B. R. pismem z dnia 4 grudnia 2009 r. zwrócili się do Starostwa Powiatowego w P. Wydział Gruntów Rolnych o wskazanie możliwości odzyskania kwoty pieniężnej należnej za przejętą przez Państwo w 1973 r. ziemię na podstawie decyzji Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w P. o przymusowym wykupie. Wykup dotyczył 15 ha nieruchomości położonej we wsi N., stanowiącej własność F. K., któremu Państwo nie wypłaciło należnego odszkodowania. Składający wniosek stwierdzili, że są następcami prawnymi F. K. Postanowieniem z dnia [...] marca 2010 r. Starosta P., powołując się na przepis art. 65 § 1 kpa, przekazał pismo A. i B. R. Starostwu Powiatowemu w N. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, że przejęta przez Państwo nieruchomość, obecnie oznaczona w ewidencji jako działka nr [...], położona jest w obrębie N., w jednostce ewidencyjnej N. Na powyższe postanowienie A. i B. R. złożyli, zgodnie z pouczeniem zawartym w postanowieniu, zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. W zażaleniu podnieśli, że Starosta N. zwrócił sprawę Staroście P. argumentując to tym, że przedmiotowa działka nie leży na terenie powiatu n., zaś Naczelnik Wydziału Geodezji w P. stwierdził, że to Starosta N. i jest właściwy do załatwienia sprawy. W ocenie A. i B. R. organom brak jest chęci do rozstrzygnięcia sprawy, a sprawę powinno ich zadaniem doprowadzić do końca Starostwo Powiatowe w P., gdyż Starosta P. reprezentuje Skarb Państwa jako następca Powiatowej Rady Narodowej w P. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2010 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. utrzymało w mocy postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, że przedmiotowa działka położona w obrębie miejscowości N., znajduje się w gminie N. w powiecie n. Właściwość miejscową organów administracji publicznej w Sygn. akt IV SA/Wa 1057/10 sprawach dotyczących nieruchomości ustala się według miejsca jej położenia (art 21 §1 pkt 1 kpa). Skoro nieruchomość leży w obrębie powiatu n. to właściwym do rozpatrzenia sprawy jest nie Starosta P., jak twierdzą wnioskodawcy, ale Starosta N. Słusznie zatem i zgodnie z obowiązującym prawem Starosta P. przekazał, na podstawie art. 65 § 1 kpa, sprawę do rozpatrzenia według właściwości Staroście N. Przepis art. 65 § 1 kpa stanowi, że jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego. Skargę na powyższe postanowienie wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego A. i B. R. Skarżący podnieśli, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. nie rozstrzygnęło kto ma wypłacić im odszkodowanie za odebrane przez Państwo w 1973 r. grunty rolne należące do F. K. Również organy Starosta P. i Starosta N. wymieniają między sobą korespondencję, ale dotychczas nie wskazały możliwości uzyskania przez spadkobierców F. K. odszkodowania za przejętą bezprawnie ziemię. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko przedstawione w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżone postanowienie nie narusza przepisów prawa. Zgodnie z art. 19 kpa organy administracji publicznej przestrzegają z urzędu swojej właściwości rzeczowej i miejscowej. Organy muszą zatem kontrolować swoją właściwość od momentu wszczęcia postępowania do rozstrzygnięcia sprawy decyzją kończącą postępowanie w sprawie. Stosownie bowiem do treści art. 65 § 1 kpa jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego. Przekazanie sprawy do organu właściwego następuje w drodze postanowienia. Sygn. akt IV SA/Wa 1057/10 W niniejszej sprawie A. i B. R. pismem z dnia 4 grudnia 2009 r. zwrócili się do Starostwa Powiatowego w P. o wskazanie możliwości odzyskania kwoty pieniężnej należnej za przejętą przez Państwo nieruchomość. Stosownie do art. 21 § 1 pkt 1 kpa właściwość miejscową organu administracji publicznej ustala się w sprawach dotyczących nieruchomości według miejsca jej położenia. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. utrzymując w mocy postanowienie Starosty P. orzekające o przekazaniu podania skarżących Staroście N. według właściwości zasadnie zatem uznało, że organem właściwym do rozstrzygnięcia sprawy jest organ miejsca położenia nieruchomości. Z akt niniejszej sprawy (m. in. z fragmentu mapy ewidencyjnej, operatu pomiarowego nr [...] i jego załącznika oraz fragmentu pierworysu obrębu N.) wynika, że działka, której dotyczy podanie skarżących, stanowiąca byłą własność F. K., przejęta w drodze wykupu przez Państwo, oznaczona obecnie w ewidencji numerem [...], położona w obrębie miejscowości N., znajduje się w gminie N. w powiecie n. Zlokalizowanie działki na obszarze powiatu n. potwierdził również w skierowanym do skarżących piśmie z dnia 22 kwietnia 2010 r. Starosta N. Organ ten stwierdził także, że przekazanie przez Starostę P. wniosku skarżących do Starostwa N. nastąpiło zgodnie z właściwością. Nie ma zatem wątpliwości, że to Starosta N., a nie Starosta P. jest organem właściwym do załatwienia sprawy. Kwestią odrębną, wykraczającą poza zakres niniejszej sprawy jest natomiast poprawność działania organu, który został uznany przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. jako organ właściwy w sprawie tj. Starosty N. Prawidłowość działania takiego organu strona może kwestionować poprzez złożenie do właściwego organu zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie, a następnie skargi na bezczynność organu do Sądu. Kwestionując bezczynność strona ma prawo wykazywać, że jej wniosek wszczął konkretne postępowanie administracyjne, które do tej pory nie zostało zakończone stosowną decyzją administracyjną. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu Sygn. akt IV SA/Wa 1057/10 przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzekł jak w sentencji.