IV SA/Wa 106/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Wykowski po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. P. i S. P. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 lipca 2010 r. sygn. akt IV SA/Wa 106/10 w sprawie ze skargi G. P. i S. P. w przedmiocie niewykonania przez Starostę I. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 maja 2005 r. sygn. akt IV SA/Wa 399/05 postanawia: przywrócić termin do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 7 lipca 2010 r. oddalił skargę G. P. i S. P. w przedmiocie niewykonania przez Starostę I. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 maja 2005 r. sygn. akt IV SA/Wa 399/05. Pismem z dnia 5 października 2010 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym), uzupełnionym pismami z dnia: 14 grudnia 2010 r., 22 stycznia 2011 r., 25 stycznia 2011 r. i 28 stycznia 2011 r. skarżący wnieśli o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W uzasadnieniu wskazano, iż skarżący w dniu 13 lipca 2010 r. nadali w urzędzie pocztowym I. przesyłkę poleconą nr [...], zawierającą wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 7 lipca 2010 r. W związku z powzięciem informacji o prawomocności ww. wyroku, skarżący wszczęli postępowanie reklamacyjne w urzędzie pocztowym. W wyniku postępowania reklamacyjnego ustalono, że przesyłka nadana w dniu 13 lipca 2010 r. zaginęła. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 86 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się, zgodnie z art. 87 P.p.s.a. do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, przy czym w ww. piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Brzmienie powołanego przepisu art. 86 P.p.s.a. wskazuje, iż przywrócenie terminu możliwe jest wyłącznie w sytuacji, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. A zatem brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Jednocześnie art. 86 § 1 P.p.s.a. nie określa, według jakich kryteriów należy ocenić zachowanie strony. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu sądu. Daje to sądowi możliwość uwzględnienia wszystkich ustalonych w sprawie okoliczności (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 lipca 1999 r., IPKN 273/99, OSNAP 2000, nr 20, poz. 757). Ponadto zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu procesowego przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 stycznia 1972 r. II CRN 448/71, OSPiKA 1972/7-8/144). W rozpatrywanej sprawie, jak wynika z oświadczenia skarżących, wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku został złożony w terminie 7 dni od chwili dowiedzenia się o przyczynie uchybienia, ponadto równocześnie ze złożeniem wniosku dopełniono uchybionej czynności – złożono wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Zdaniem Sądu należy również stwierdzić, że skarżący uprawdopodobnili, że uchybienie terminowi nastąpiło bez ich winy. Z pisma Poczty Polskiej stanowiącego uwzględnienie reklamacji przesyłki poleconej nr [...], nadanej w dniu 13 lipca 2010 r. w UP I. pod adresem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wynika bowiem, że omawianą przesyłkę uznano za zaginioną. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 86 § 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.