IV SA/Wa 1060/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Joanna Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 11 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. D. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r. Nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: - zwolnić J. D. od kosztów sądowych. Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a.) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Żądanie ustanowienia zwolnienia od kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 ww. ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym, dotyczącym w niniejszej sprawie zwolnienia od kosztów sądowych następuje gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymanie koniecznego dla siebie i rodziny. Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Tylko w wyjątkowych przypadkach może być przyznane na wniosek strony prawo pomocy polegające na zwolnieniu z kosztów sądowych bądź ustanowieniu pełnomocnika z urzędu. Przyznanie prawa pomocy obejmuje zatem osoby, które ze względu na niskie dochody i szczególną sytuację życiową, mimo poczynionych oszczędności w wydatkach i przy największej staranności nie mogą ponieść tych kosztów. W nadesłanym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy J. D. wskazał, iż prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną i szesnastoletnią córką. Skarżący i jego małżonka są osobami bezrobotnymi. Jak wynika z nadesłanych dokumentów, skarżącemu został przyznany status osoby bezrobotnej od dnia [...] marca 2011 r. (zaświadczenie Prezydenta W. z dnia [...] marca 2011 r.), natomiast żonie skarżącego-E. D. od dnia [...] marca 2011 r. (zaświadczenie Prezydenta W. z dnia [...] marca 2011 r.) Źródłem utrzymania rodziny wnioskodawcy jest zasiłek przyznany skarżącemu z urzędu pracy w wysokości 726, 81 zł brutto miesięcznie. Z oświadczenia o stanie majątkowym wynika, iż skarżący nie posiada żadnego majątku, oszczędności ani przedmiotów wartościowych. Mając na uwadze powyższe dane stwierdzono, że wnioskodawca nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymanie koniecznego dla siebie i rodziny. Pokrycie przez niego kosztów sądowych w niniejszej sprawie mogłoby skutkować niemożnością zaspokojenia jego niezbędnych potrzeb życiowych. Należy mieć na uwadze, iż stały miesięczny dochód rodziny wnioskodawcy stanowi zasiłek przyznany skarżącemu z tytułu utraty pracy w wysokości 726,81 zł brutto miesięcznie zł. Dochód ten służą do utrzymania trzech osób oraz pokrycia bieżących wydatków koniecznych. Okolicznością potwierdzającą trudną sytuację finansową skarżącego jest również fakt, iż skarżący nie posiada wolnych środków finansowych, ani majątku, który mógłby spieniężyć w celu pokrycia kosztów sądowych niniejszego postępowania. Wnioskujący o przyznanie prawa pomocy, jest osobą bezrobotną, a przy tym nie posiada nieruchomości, wartościowych przedmiotów, ani jakichkolwiek zasobów pieniężnych, nie może poczynić niezbędnych oszczędności do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania. W konsekwencji nie jest w stanie wygospodarować środków na pokrycie kosztów postępowania sądowego. Tak ukształtowana sytuacja materialna J. D. pozwala na stwierdzenie, że spełnia on wymogi określone we wskazanym wyżej art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Z tych względów na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 §1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.