IV SA/Wa 1064/17

Dnia 26 września 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Joanna Borkowska Sędziowie Sędzia del. SO Aleksandra Westra (spr.) Sędzia WSA Agnieszka Wójcik po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 26 września 2017 roku w trybie uproszczonym sprawy ze skargi J. G. na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z [...] lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] z [...] listopada 2016 r. nr [...]; II. zasądza od Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska na rzecz J. G. kwotę 597 zł (pięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zaskarżonym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowieniem z dnia [...] lutego 2017r. nr [...] Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska w [...] utrzymał w mocy postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] z dnia [...] listopada 2016r. nr [...], odmawiające uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego oraz budynku gospodarczo-garażowego wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną oraz budowie zbiornika wodnego na terenie działek o numerach ewidencyjnych [...] w [...], gmina [...]. Zaskarżone postanowienie zostało wydane w następującym stanie sprawy: J. G. złożył w dniu [...] maja 2016r., wniosek o wydanie decyzji o warunkach zabudowy na terenie działek o numerach ewidencyjnych [...] w [...], gmina [...]. Pismem z dnia [...] maja 2016 r. Burmistrz [...] wystąpił między innymi do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] o uzgodnienie projektu decyzji o warunkach zabudowy dla budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego oraz budynku gospodarczego-garażowego wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną oraz budowie ziemnego zbiornika wodnego na terenie działek o numerach ewidencyjnych [...] w [...], gmina [...]. W projekcie decyzji w pkt. 2.5 w zakresie inwestycji wskazano budowę zbiornika wodnego o funkcji rekreacyjnej, w pkt. 4.1.1. wyznaczono nieprzekraczalną linię zabudowy w odległości 6m od granicy z działką drogową nr [...]. Wskazano realizację budynków w układzie prostopadłym lub równoległym do granicy z powyższą działką drogową, nakazano zachować wymagane odległości od pozostałych granic działki lasu i istniejących elementów zagospodarowania wynikające z przepisów szczególnych. W pkt. 4.3 ustalono lokalizację sztucznego ziemnego zbiornika wodnego o funkcji rekreacyjnej o maksymalnej głębokości 3 m i dopuszczalnej powierzchni 1500m2 . Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w [...] odmówił, działając na podstawie art. 53 ust. 4 pkt. 8 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, uzgodnienia przedmiotowego projektu decyzji o ustaleniu warunków zabudowy. Postanowienie to zostało uchylone przez Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2016 r., a postępowanie organu I instancji umorzone. W uzasadnieniu organ odwoławczy stwierdził, że swoje postanowienie Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w [...] wydał po upływie [...] dniowego terminu wskazanego w art. 53 ust. 5c ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a zatem doszło do tzw. milczącej zgody. Organ ten wskazał, że niezajęcie stanowiska w terminie [...] dni od dnia otrzymania projektu decyzji o warunkach zabudowy oznaczało uzgodnienie przedmiotowego projektu decyzji o warunkach zabudowy, a wydanie postanowienia po tym terminie oznacza ponowne zajęcie stanowiska w sprawie już rozstrzygniętej i w związku z powyższym bezprzedmiotowym było dalsze prowadzenie postępowania uzgodnieniowego przez Organ I instancji po upływie [...] dniowego terminu na zajęcie stanowiska. Pismem z dnia [...] października 2016 r. Burmistrz [...] zwrócił się ponownie do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] o uzgodnienie projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego oraz budynku gospodarczo-garażowego wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną oraz budowie zbiornika wodnego na terenie działek o numerach ewidencyjnych [...] w [...], gmina [...]. Załączony projekt decyzji różnił się w ten sposób, że w sentencji decyzji pominięto słowo "ziemnego" przed słowami "zbiornika wodnego". W pkt. 2 zakres inwestycji był tożsamy. W pkt. 4.1.1 wyznaczono nieprzekraczalną linię zabudowy w odległości 6 m od granicy z działką drogową nr [...]. Wskazano realizację budynków w układzie prostopadłym lub równoległym do granicy z powyższą działką drogową, nakazano zachować wymagane odległości od pozostałych granic działki lasu i istniejących elementów zagospodarowania wynikające z przepisów szczególnych, w tym ograniczeń wynikających z Rozporządzenia nr [...] Wojewody [...] w sprawie [...] (Dz. Urz. Województwa [...] Nr [...] poz. [...] z 2005r. ze zm.). W pkt. 4.3 ustalono lokalizację sztucznego ziemnego zbiornika wodnego o funkcji rekreacyjnej o maksymalnej głębokości 3 m i dopuszczalnej powierzchni 1500m2 . Postanowieniem z dnia [...] listopada 2016 r. znak: [...], Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w [...] odmówił uzgodnienia ww. projektu decyzji o warunkach zabudowy. W uzasadnieniu postanowienia Organ I instancji wskazał, że w przedmiotowej sprawie wymagane jest uzgodnienie projektu decyzji o warunkach zabudowy, w związku z lokalizacją inwestycji w granicach Obszaru [...], na terenie którego obowiązuje Rozporządzenie Nr [...] Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2005 r. w sprawie [...] (Dz. Urz. Woj. [...]. z 2005 Nr [...] poz. [...]) oraz w granicach [...] ([...]). Organ wskazał, że działka nr ewid. [...] w całości znajduje się w pasie 100 metrów od linii brzegowej rzeki [...], a zgodnie z par. 4 ust. 1 pkt. 6 w/wym. Rozporządzenia na obszarze tym obowiązuje zakaz lokowania obiektów budowlanych w pasie szerokości 100 m od linii brzegów rzek, z wyjątkiem urządzeń wodnych oraz obiektów służących prowadzeniu racjonalnej gospodarki rolnej, leśnej lub rybackiej. Natomiast działka nr ewid. [...] w znacznej części (ok. 77%) znajduje się w tym pasie. Organ stwierdził, że przedstawiony projekt decyzji nie precyzuje dokładnie lokalizacji budynków i zbiornika wodnego, a na mapie sytuacyjno -wysokościowej stanowiącej załącznik do projektu decyzji nie wyznaczono linii zabudowy wynikającej z ograniczenia dot. Rozporządzenia Nr 3. Z uwagi na brak wyznaczenia linii rozgraniczających teren inwestycji oraz brak kompetencji organu uzgadniającego do zmiany bądź określenia treści i ustaleń projektu decyzji odmówiono uzgodnienia, uznając, że planowana budowa narusza zakaz określony w par. 4 ust. 1 pkt. 6 w/wym. Rozporządzenia. Na powyższe postanowienie zażalenie złożył J. G. Inwestor zarzucił naruszenie art. 7 k.p.a. przez niewyjaśnienie stanu faktycznego, pominięcie interesu publicznego i słusznego interesu obywateli. Wskazał, że projekt decyzji powinien zostać uzgodniony bez uwag co najmniej w zakresie budowy zbiornika, jak również, że braki techniczne w zawartości przedstawionego do uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy nie mogą stanowić podstawy do odmowy uzgodnienia ww. projektu decyzji. Inwestor wskazał również, że w przypadku zlokalizowania planowanej inwestycji poza linią 100 m od brzegu rzeki [...] nie ma podstaw do odmowy uzgodnienia ww. projektu decyzji o warunkach zabudowy, a odmowa uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy narusza prawo własności zagwarantowane w Konstytucji RP. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U z 2016 r., poz. 23 z późn. zm.) oraz art. 60 ust. 1 w zw. z art. 53 ust. 4 pkt 8 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2016 poz. 778 z późn. zm) postanowieniem z dnia [...].02.2017r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu wskazano, że planowana inwestycja narusza zakaz określony w § 4 ust. 1 pkt 6 Rozporządzenia Nr [...] Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2005 r. w sprawie obszarów [...] tj. [...]. Zgodnie z ustaleniami Organu II instancji planowana inwestycja znajduje się w pasie szerokości 100 metrów od rzeki [...], będącej dopływem rzeki [...] Organ wskazał, że nieprzekraczalna linia zabudowy wyznaczona została jedynie od południowo-wschodniej granicy ww. działek przylegającej do drogi o nr ew. [...], zatem projekt dopuszcza realizację inwestycji w pozostałej części działki, w pasie szerokości 100m od brzegu ww. cieku. Fakt iż ww. ciek jest rzeką został potwierdzony Uchwałą Nr [...] Zarządu Województwa [...] z dnia [...] stycznia 2011 r. w sprawie ustanowienia obrębów ochronnych w obwodzie rybackim (Dz. Urz. Woj. [...]. Z 2011, Nr [...], poz. [...]), w której jednoznacznie stwierdzono, że [...] jest rzeką. Organ wskazał, że w sprawie nie będzie można zastosować odstępstwa określonego w samym zakazie, ponieważ to odstępstwo można odnieść tylko do zbiornika wodnego, który można zakwalifikować jako urządzenie wodne, natomiast budynek mieszkalny jednorodzinny oraz budynek gospodarczo-garażowy wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną nie należą do urządzeń wodnych oraz obiektów służących prowadzeniu racjonalnej gospodarki rolnej, leśnej lub rybackiej. Organ wskazał jednak, że przedłożony projekt dotyczy budowy zarówno budynków i zbiornika wodnego, a organ uzgadniający nie może wprowadzać zmian do przedłożonego do uzgodnienia projektu decyzji, a jedynie rozpatrzeć go w takiej formie, w jakiej został przedłożony. Wskazano, że zgodnie z art. 61 ust. 1 pkt 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku, gdy decyzja jest zgodna z przepisami odrębnymi, a przedłożony do uzgodnienia projekt decyzji powinien w sposób wyczerpujący i możliwie najbardziej szczegółowy precyzować ustalenia dotyczące zagospodarowania terenu objętego wnioskiem, poprzez m.in. stosowne zapisy wskazujące na zakaz wykonywania pewnych działań (wznoszenie nowych obiektów budowlanych z uwagi na obowiązywanie na terenie obszaru [...]), ale także uwzględnienie na załącznikach graficznych do projektu decyzji nieprzekraczalnych linii zabudowy, które wyłączyłyby możliwość zabudowy w miejscu obowiązywania zakazu, co w tej sprawie nie miało miejsca. W odniesieniu do zarzutu naruszenia Konstytucji i prawa własności organ wskazał, że art. 56 w zw. z art. 64 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym stanowi, że nie można odmówić ustalenia warunków zabudowy, jeżeli zamierzenie inwestycyjne jest zgodne z przepisami odrębnymi. Takimi przepisami szczególnymi są m.in. przepisy ustawy o ochronie przyrody i wydane na podstawie art. 23 w zw. z art. 24 ust. 1 ustawy o ochronie przyrody przepisy – w tym wypadku obowiązuje Rozporządzenie Nr [...] Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2005 r. w sprawie obszarów [...]. Organ wskazał również, że planowana inwestycja (w zakresie budowy zbiornika wodnego) może spowodować naruszenie zakazu wymienionego w § 4 ust. 1 pkt 4 ww. Rozporządzenia tj. zakazu dokonywania zmian stosunków wodnych, jeżeli służą innym celom niż ochrona przyrody lub zrównoważone wykorzystanie użytków rolnych i leśnych oraz racjonalna gospodarka wodna lub rybacka, a potwierdzenie tego wymagałoby przeprowadzenia specjalistycznej ekspertyzy. Organ wskazał, że w przypadku przedłożenia nowego projektu decyzji o warunkach zabudowy, gwarantującego (poprzez wyznaczenie nieprzekraczalnej linii zabudowy), zlokalizowanie planowanej inwestycji na działce o nr ew. [...] w odległości 100m od rzeki [...], organ dokonujący oceny takiego projektu będzie mógł dokonać jego uzgodnienia, oczywiście pod warunkiem zgodności z pozostałymi zakazami obowiązującymi w omawianej formie ochrony przyrody oraz w stosunku do obszaru [...]. J. G. zaskarżył powyższe postanowienie w całości, opierając skargę na następujących podstawach: - naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy tj.: art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowaniu administracyjnego, poprzez utrzymanie w mocy zaskarżonego postanowienia, w sytuacji gdy dotknięte ono było wadą uzasadniającą jego uchylenie i umorzenie postępowania, - naruszenie przepisów prawa materialnego mające istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 53 ust. 4 pkt 8 w związku z art. 53 ust. 5c ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2016 r. poz. 778) poprzez uznanie, iż istnieje podstawa prawna do procedowania w sprawie, mimo, iż kwestia uzgodnieniu przedmiotowego projektu decyzji o warunkach zabudowy dla przedmiotowej inwestycji, w odniesieniu obszarów objętych ochroną na podstawie przepisów o ochronie przyrody, była już przedmiotem rozpatrywania przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] oraz Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...], a zatem sprawa ta została rozstrzygnięta już innym, ostatecznym postanowieniem (art. 156 § 1 pkt 3 w związku z art. 126 k.p.a). Skarżący wniósł na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a. o stwierdzenie nieważności, w całości, postanowienia Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] oraz poprzedzającego go postanowienia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] i zasądzenie od organu na rzecz Skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. W przypadku nieuwzględnienia przez Sąd powyższych zarzutów i wniosków, zaskarżył postanowienie w całości, zarzucając: naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy tj.: - art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, poprzez utrzymanie w mocy zaskarżonego postanowienia, w sytuacji gdy postępowanie przeprowadzone przed Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska w [...] dotknięte było brakami uzasadniającymi jego uchylenie, - art. 7, 77 i 80 k.p.a. poprzez brak wszechstronnego rozważenia całego zebranego w sprawie materiału dowodowego, w tym nierozważenie takich okoliczności, że około 20% powierzchni działki nr [...], będącej przedmiotem ustalania warunków zabudowy w niniejszej sprawie, leży poza pasem 100 metrów od linii brzegowej [...], co przy całkowitej powierzchni tej działki ([...] m2) daje inwestorowi [...] m2 do zabudowy, a zatem uzasadnia uzgodnienie przedłożonego projektu decyzji o warunkach zabudowy, - art. 10 k.p.a poprzez niezawiadomienie J. G. o zakończeniu zbierania materiału dowodowego w sprawie a tym samym uniemożliwienie mu czynnego udziału w postępowaniu. naruszenie przepisów prawa materialnego mające istotny wpływ na wynik sprawy tj.: - art. 53 ust. 4 pkt 8 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2016 r. poz. 778) w związku z § 4 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. z 2003, Nr 164 poz. 1588), poprzez uznanie, iż istnieją podstawy do odmowy uzgodnienia przedmiotowego projektu decyzji z uwagi na nieprzedstawienie w projekcie decyzji przedłożonej do uzgodnienia przez Burmistrza [...] (w jej załączniku graficznym) " ...nieprzekraczalnej linii zabudowy, która wyłączałyby możliwość zabudowy w miejscu obowiązywania zakazu... " podczas gdy z obowiązujących przepisów wynika jednoznacznie, iż przy ustalaniu warunków zabudowy organ właściwy w sprawie wyznacza jedynie obowiązującą linię zabudowy, - § 4 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia nr [...] Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2005 r. w sprawie [...] (Dz. Urz. Woj. [...] z 2005 r. Nr [...], poz., [...] ze zm.) w związku z art. 9 ust. 1 pkt lc i 4c ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2015 r. poz. 469 ze zm), poprzez bezpodstawne uznanie, iż wyrażony w wyżej wymienionym przepisie rozporządzenia zakaz lokalizowania obiektów budowlanych w pasie szerokości 100 m od linii brzegów rzek, jezior i innych zbiorników wodnych dotyczy również przedmiotowych nieruchomości objętych wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy ponieważ znajdują się one w odległości około 40m i 60 m od brzegów [...], podczas gdy w rzeczywistości, co wynika z przepisów Prawa wodnego, [...] nie jest ani rzeką, ani jeziorem ani innym zbiornikiem wodnym, - § 4 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia nr [...] Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2005 r. w sprawie [...] (Dz. Urz. Woj. [...] z 2005 r. Nr [...], poz., [...] ze zm.) o treści: na [...] wyszczególnionych w § 1 ust. I pkt 1, 3, 5, 7, 8, 9, 11, 12, 13, 14, 15, 17, 18, 21, 22, 23, 24, 25, 26, 28, 29, 30, 31, 32, 33, 3-1, 35, 36, 37, 38 wprowadza się następujący zakaz: lokalizowania obiektów budowlanych w pasie szerokości 100 m od linii brzegów rzek jezior i innych zbiorników wodnych, wyjątkiem urządzeń wodnych oraz obiektów służących prowadzeniu racjonalnej gospodarki rolnej, leśnej lub rybackiej, poprzez uznanie, iż na podstawie tego przepisu istnieje możliwość odmowy uzgodnienia lokalizacji zbiornika wodnego na działkach nr [...] w [...], podczas gdy w rzeczywistości przepis ten nie dotyczy lokalizacji urządzeń wodnych, - art. 61 ust. 1 pkt 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez jego niezastosowanie i bezpodstawne uznanie, iż warunek zgodności decyzji o warunkach zabudowy z przepisami odrębnymi oznacza również zgodność przepisami Prawa Budowlanego, co spowodowało uznanie przez organ, iż proceduje on w oparciu o projekt decyzji, który wskazuje konkretną lokalizację inwestycji, podczas gdy w rzeczywistości w postępowaniu w sprawie ustalenia warunków zabudowy nie wskazuje się konkretnej lokalizacji poszczególnych elementów planowanej inwestycji, bowiem ustala się je na dopiero w postępowaniu przed organem architektoniczno-budowlanym. Skarżący wniósł o uchylenie w całości skarżonego postanowienia Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] oraz poprzedzającego go postanowienia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] i zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę, Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska wniósł o jej oddalenie, odnosząc się do zarzutów skargi, a w szczególności do zarzutu nieważności, wskazując, że brak jest postaw do przyjęcia tożsamości sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Wojewódzkie sądy administracyjne w oparciu m. in. o art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25.07.2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2017.1136) oraz art. 3 § 1 P.p.s.a. uprawnione są do dokonywania kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oceny legalności zaskarżonych aktów Sąd dokonuje poprzez ustalenie, czy podjęto je zgodnie z przepisami postępowania administracyjnego oraz czy prawidłowo zastosowano i zinterpretowano normy prawa materialnego. W myśl art. 134 § 1 P.p.s.a. Sąd rozstrzygając w granicach danej sprawy nie jest nadto związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd uznał, że stan niniejszej sprawy jest dostatecznie wyjaśniony i jednoznaczny, nie stwierdził potrzeby skierowania jej do rozpoznania na rozprawie i na postawie art. 119 pkt. 3 i 120 P.p.s.a., sprawa rozpoznana została w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, w składzie 3 sędziów. Skład orzekający w niniejszej sprawie, dokonując kontroli legalności zaskarżonego postanowienia - w oparciu o powołane przepisy i w granicach sprawy - doszedł do przekonania, że wniesiona skarga jest zasadna. W ocenie sądu doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego, które to naruszenie miało wpływ na treść rozstrzygnięcia, a mianowicie art. 53 ust. 4 pkt. 8 w zw. z art. 53 ust. 5 c ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2016r. poz. 778). Brak było podstaw do prowadzenia postępowania uzgodnieniowego wobec rozpoznania wcześniej sprawy przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] i Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] w drodze tzw. milczącego załatwienia sprawy. W niniejszej sprawie Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska uzgodnił przesłany przy piśmie z dnia [...].05.2016r. projekt decyzji w drodze milczącej zgody, poprzez niezajęcie stanowiska w terminie przewidzianym w ustawie. Ponownie przesłany projekt decyzji w istocie określał te same parametry inwestycji co poprzedni projekt. Różnica w sentencji decyzji dotycząca określenia zbiornika wodnego, przy wskazaniu czy będzie to zbiornik ziemny czy też nie, nie mogła mieć znaczenia wobec dalszej treści projektów decyzji oraz uzasadnień, z których to wynikało jednoznacznie, że przedmiotem inwestycji jest m.in. ziemny zbiornik wodny. Również inne różnice w projektach decyzji dotyczące uszczegółowienia przepisów szczególnych dotyczących ustalonej linii zabudowy, nie uzasadniały przyjęcia, że doszło do wprowadzenia istotnych zmian w projekcie decyzji, uzasadniających ponowne przesłanie projektu do uzgodnienia. Zgodzić się należy z zarzutem skargi, że nie było żadnych podstaw prawnych do ponownego uzgadniania tego samego projektu decyzji w oparciu o te same przepisy ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a stan faktyczny sprawy się nie zmienił – nie zmienił się ani wniosek inwestora ani treść projektu decyzji w zakresie, który by miał znaczenie dla organu uzgadniającego. W przedmiotowej sprawie prowadzenie postępowania było więc bezprzedmiotowe. Jednocześnie sąd stwierdził, że brak było podstaw do stwierdzenia nieważności zaskarżonego postanowienia Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska oraz poprzedzającego go postanowienia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...], uznając, że stwierdzone naruszenie prawa wynikało z dokonania błędnej oceny przesłanego kolejnego projektu decyzji o ustaleniu warunków zabudowy poprzez uznanie, że przesłany projekt decyzji zawiera istotne zmiany, uzasadniające procedowanie w trybie uzgodnieniowym. W ocenie sądu ocena dokonana przez organ była nieprawidłowa, albowiem wprowadzone zmiany w projekcie i analiza ich treści prowadzą do wniosku, że projekty zawierają drobne różnice językowe, natomiast przedmiot decyzji jest ten sam, a warunki określone w projektach są tak naprawdę również takie same. Zaistniałe naruszenie prawa nie uzasadnia stwierdzenia nieważności. Wobec uznania, że organ nie miał podstaw do ponownego prowadzenia postępowania w zakresie uzgodnienia, z uwagi na uprzednie dokonanie milczącego uzgodnienia przesłanego projektu decyzji o warunkach zabudowy, bezprzedmiotowym byłoby odnoszenie się do pozostałych zarzutów skargi. Wskazać należy jedynie, że niezależnie od dokonanego milczącego uzgodnienia przedmiotowego projektu decyzji, organ prowadzący postępowanie w przedmiocie wydania warunków zabudowy, jest zobowiązany przy wydawaniu decyzji do uwzględnienia przepisów z zakresu ochrony środowiska, w tym przepisów szczególnych, odnoszących się w tym przypadku do usytuowania nieruchomości na szczególnym obszarze. W przypadku zaś sporządzenia nowego projektu decyzji, zawierającego istotne zmiany w stosunku do poprzedniego projektu, czy to w zakresie zmian linii zabudowy czy też linii rozgraniczających teren inwestycji, będzie możliwe zwrócenie się o dokonanie odpowiednich uzgodnień (wyrok WSA w Białymstoku z dnia 28/06.2011 II SA/BK 823/10). Z przytoczonych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na zasadzie art. 145 par. § 1 pkt. 1 a ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - orzekł jak w sentencji, uchylając zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie, uznając niedopuszczalność prowadzonego postępowania. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 P.p.s.a. Na zasądzone koszty składa się wpis w wysokości 100 zł. oraz wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika wg. stawki określonej w Rozporządzeniu MS z dnia 22.10.2015r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U.2015.1804 ze zm.) - §14 ust. 1 pkt. 1 c wraz z opłatą od pełnomocnictwa.