IV SA/Wa 1073/07

WyrokWSA w Warszawie2007-10-19

Skład orzekający: Krystyna Napiórkowska, Aneta Opyrchał, Tomasz Wykowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej ma prawo odmówić przyznania indywidualnej ilości referencyjnej z krajowej rezerwy, mimo spełnienia przez wnioskodawcę ustawowych przesłanek, jeśli suma wniosków przekracza wysokość rezerwy, a przepisy nie przewidują mechanizmu redukcji?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że organ administracji publicznej miał prawo odmówić przyznania indywidualnej ilości referencyjnej z krajowej rezerwy, nawet jeśli wnioskodawca spełnił ustawowe przesłanki. Wynika to z faktu, że przepisy ustawy o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych ustanawiają możliwość, a nie obowiązek przeznaczenia rezerwy na określone cele, a w sytuacji, gdy suma wniosków przekraczała dostępną rezerwę, organ mógł przeznaczyć ją na inne cele wskazane w ustawie.
Stan faktyczny
Skarżący K. K. złożył wniosek o przyznanie indywidualnej ilości referencyjnej z krajowej rezerwy. Organ I instancji odmówił przyznania wnioskowanej ilości, a decyzję tę utrzymał w mocy Prezes Agencji Rynku Rolnego. Organ odwoławczy stwierdził, że skarżący spełnił przesłanki zwiększenia sprzedaży mleka, jednak ze względu na przekroczenie wnioskowanej ilości ponad dostępną rezerwę i brak mechanizmu redukcji w przepisach, krajowa rezerwa została przeznaczona na inne cele. Skarżący wniósł skargę do WSA, zarzucając naruszenie prawa i pozbawienie go należnych mu praw.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Napiórkowska (spr.), Sędziowie asesor WSA Aneta Opyrchał, asesor WSA Tomasz Wykowski, Protokolant Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 października 2007 r. sprawy ze skargi K. K. na decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia (...) marca 2007 r. nr (...) w przedmiocie odmowy przyznania indywidualnej ilości referencyjnej z krajowej rezerwy - oddala skargę - Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzją z dnia (...) marca 2007 r., Prezes Agencji Rynku Rolnego utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w B. z dnia (...) stycznia 2007 r., na mocy której odmówiono K. K. przyznania indywidualnej ilości referencyjnej z krajowej rezerwy krajowej ilości referencyjnej dla dostawcy hurtowego. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy stwierdził, iż ze zgromadzonej w sprawie dokumentacji wynika, że skarżący w dniu (...) marca 2006 r. był właścicielem indywidualnej ilości referencyjnej dostaw w wysokości 49 687 kg. W okresie od (...) kwietnia 2006 r. do dnia (...) listopada 2006 r. skarżący wprowadził do obrotu mleko w ilości 55 295 kg. Organ ustalił, że skarżący wykazał zwiększenie sprzedaży mleka co najmniej o 5000 kg. Jednakże z uwagi na fakt, iż suma ilości referencyjnych należnych do przyznania dostawcom hurtowym na podstawie złożonych wniosków jest większa od wysokości krajowej rezerwy przeznaczonej do rozdysponowania w roku kwotowym 2006/2007 pomiędzy dostawców hurtowych oraz biorąc pod uwagę, iż w przepisach ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych (Dz.U. z 2005r., Nr 244, poz. 2081 z późn. zm.) zwanej dalej ustawą o o.r.m.p.m. nie przewidziano możliwości zastosowania współczynników redukcji do ustalenia wysokości indywidualnych ilości referencyjnych przyznanych dostawcom z krajowej rezerwy, w roku kwotowym 2006/2007 krajowa rezerwa dla dostawców hurtowych została przeznaczona na inne cele przewidziane ustawą o o.r.m.p.m. tj. na cele określone w art. 14 ust. 2 pkt 3 i 4 ustawy. Organ uznał zatem, że niezależnie od tego, czy skarżący spełnił ustawowe przesłanki warunkujące przydział II R z krajowej rezerwy, wynikające z art. 16 o o.r.m.p.m., odwołanie nie mogło być uwzględnione. W skardze na powyższą decyzję organu drugiej instancji – K. K. wniósł o cofnięcie w całości Decyzji Prezesa Agencji Rynku Rolnego oraz decyzji Dyrektora Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w B. Sygn. akt IV SA/Wa 1073/07 W uzasadnieniu skarżący podał, że obie wymienione powyżej decyzję wydane zostały z naruszeniem prawa, gdyż pozbawiają skarżącego możliwości jego praw według wcześniejszych ustaleń w tym zakresie. Skarżący podał, że obecnie wynika, iż nadwyżka , która miała być przekazana, została przeznaczona na inne cele. W odpowiedzi na skargę Prezes Agencji Rynku Rolnego wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji. Dodatkowo organ wyjaśnił, że na podstawie prowadzonego przez Prezesa Agencji Rynku Rolnego monitoringu wniosków dostawców bezpośrednich o przyznanie II R z krajowej rezerwy, na dzień (...) stycznia 2007 r. wnioskowane ilości przekroczyły przyznaną przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi na rok kwotowy 2006/2007 wysokość krajowej rezerwy dla dostawców hurtowych. Ponadto Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi nie określił zasad przyznawania rezerwy, a to oznaczało brak możliwości ustalenia kryteriów wyboru podmiotów uprawnionych do NR w sytuacji spełnienia przez nich warunków ustawowych. Przepisy nie upoważniły także Prezesa Agencji Rynku Rolnego do ewentualnej redukcji, w sytuacji zwiększonego popytu. Uznając, że pozbawienie części dostawców prawa do IIR bądź jego ograniczenie naruszy ustawę o o.r.m.p.m. Prezes Agencji Rynku Rolnego, działając zgodnie z dyspozycją art. 14 ust. 2 ustawy o o.r.m.p.m. przeznaczył krajową rezerwę krajowej ilości referencyjnej na: 1) zwiększenie indywidualnych ilości referencyjnych w przypadku uwzględnienia odwołań od decyzji w sprawie indywidualnych ilości referencyjnych, 2) zabezpieczenie ewentualnego przekroczenia krajowej rezerwy krajowej ilości referencyjnej. Organ podał również, że na podstawie rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 30 października 2006 r. w sprawie wysokości krajowej rezerwy krajowej ilości referencyjnej w roku kwotowym 2006/2007 (Dz.U. nr 197, poz. 1451) określono, iż krajowa rezerwa dla dostawców hurtowych wyniesie 558 928 578 kg. Rozporządzenie weszło w życie z dniem ogłoszenia, tj. 30 października 2006 r. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi, określając wysokość krajowej rezerwy na rok kwotowy 2006/2007 nie wskazał zasad jej przyznawania. Decyzja w zakresie przyznania indywidualnej ilości referencyjnej z krajowej rezerwy krajowej została pozostawiona Prezesowi Agencji Rynku Rolnego. Sygn. akt IV SA/Wa 1073/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - zwanej dalej: P.p.s.a. ( Dz.U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270, ze zm.), sprowadzają się do kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Sąd, badając legalność zaskarżonej decyzji w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy, nie będąc jednak związany - stosownie do art. 134 P.p.s.a. - zarzutami i wnioskami skargi, uznał iż zakażona decyzja Prezesa Agencji Rynku Rolnego z (...) marca 2007 r. nie narusza prawa. Krajowa rezerwa krajowej ilości referencyjnej w sektorze mleka i przetworów mlecznych ustanowiona została na podstawie art. 14 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych ( Dz. U z 2005 r. nr 244. poz. 2081 ze zm. ) zwana dalej o.r.m.p.m. Na podstawie art. 15 wyżej wymienionej ustawy rezerwą dysponuje Prezes Agencji Rynku Rolnego oraz właściwi miejscowo dyrektorzy oddziałów terenowych Agencji. Rezerwa ta jest przeznaczona na zabezpieczenie kilku potrzeb związanych z kwotowaniem produkcji mleka. Jak wynika z treści art. 14 ust. 2 ustawy o o.r.m.p.m. krajowa rezerwa może być przeznaczona na zwiększenie indywidualnych ilości referencyjnych posiadanych przez "producentów rozwijających produkcję mleka, zwiększenie indywidualnych ilości referencyjnych w przypadku uwzględnienia odwołań od decyzji w sprawie przyznania indywidualnych ilości referencyjnych, a także na zabezpieczenie ewentualnego przekroczenia krajowej ilości referencyjnej. W pierwszym przypadku w odniesieniu do producentów rozwijających produkcję mleka warunkiem przyznania indywidualnej ilości referencyjnej z krajowej rezerwy w danym roku kwotowym jest zwiększenie sprzedaży mleka lub przetworów mlecznych w stosunku do indywidualnej ilości referencyjnej stanowiącej własność producenta w dniu 31 marca roku kwotowego Sygn. akt IV SA/Wa 1073/07 poprzedzającego rok kwotowy, w którym złożył on wniosek o przydział (art. 16 ustawy o o.r.m.p.m.) W rozpoznawanej sprawie bezsporną jest okoliczność, że skarżący spełnił w roku 2006 warunki określone w ustawie uprawniające dostawcę hurtowego do ubiegania się o przyznanie ilości referencyjnej z rezerwy krajowej. Organy orzekające w sprawie nie kwestionowały faktu spełnienia przez wnioskodawcę wymaganych warunków, odmówiły jednak skarżącemu przyznania ilości z krajowej rezerwy przeznaczonej dla dostawców hurtowych powołując się na brak możliwość jej przyznania. Tak więc kwestią sporną była okoliczność, czy osobie, która spełniła ustawowe warunki organ miał prawo odmówić przyznania ilości referencyjnej z rezerwy z innych przyczyn. Z literalnego brzmienia art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o o.r.m.p.m. wynika, że przepis ten przewiduje możliwość przeznaczenia krajowej rezerwy na taki cel jak zwiększenie krajowej rezerwy krajowej ilości referencyjnej posiadanych przez producentów rozwijających produkcję mleka. Jednakże nie jest to jedyny cel, na który w danym roku przeznaczana jest krajowa rezerwa. Poza rozdysponowaniem pomiędzy producentami zwiększającymi produkcję mleka krajowa rezerwa, zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 3 i 4 ustawy o o.r.m.p.m. może być przeznaczona na zwiększenie indywidualnych ilości referencyjnych w przypadku uwzględnienia odwołań od decyzji w sprawie przyznania indywidualnych ilości referencyjnych, a także na zabezpieczenie ewentualnego przekroczenia krajowej ilości referencyjnej. Ponadto literalne brzmienie przepisu prowadzi do wniosku, że ustanawia on możliwość, a nie obowiązek przeznaczenia rezerwy na cele w nim wymienione. W roku kwotowym 2006/2007 wysokość rezerwy została określona wspomnianym wyżej rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 30 października 2006 r. w sprawie wysokości krajowej rezerwy krajowej ilości referencyjnej w roku kwotowym 2006/2007 (Dz. U. Nr 197, poz. 1451). Należy zauważyć, że powyższe rozporządzenie weszło w życie z dniem ogłoszenia, tj. 30 października 2006 r., zatem obowiązywało również w dacie wydawania decyzji przez organ I instancji. Zgodnie z tą regulacją, w roku kwotowym 2006/2007 krajowa rezerwa krajowej ilości referencyjnej wyniosła ogólnie 567 899 209 kg, w tym dla dostawców hurtowych -558 928 578 kg, a dla dostawców bezpośrednich - 8 970 631 kg. Sygn. akt IV SA/Wa 1073/07 Jak wynika z informacji przedstawionej przez Prezesa Agencji Rynku Rolnego (pismo Zastępcy Prezesa ARR do Dyrektorów Oddziałów Terenowych ARR z dnia (...) stycznia 2007 r.) zapotrzebowanie na zasadne wnioski o przyznanie II R z rezerwy dostaw złożone przez producentów w dniu (...) lipca 2006 r. na zasadach ogólnych wyniosła 12 073 268 kg. Po dokonaniu bilansu ilości rozdysponowanych z krajowej rezerwy dostaw , ustalonej na rok kwotowy 2006/2007 w krajowej rezerwie na dzień (...) stycznia 2007 r. pozostało 10 788 117 kg. Z tego względu krajowa rezerwa krajowej ilości referencyjnej przewidziana na rok 2006/2007 przeznaczona do rozdysponowania pomiędzy dostawców krajowych w całości została skierowana na cele określone przepisami art. 14 ust 2 pkt 3 i 4 ustawy o o.r.m.p.m., a mianowicie: 1) na zwiększenie indywidualnych ilości referencyjnych w przypadku uwzględnienia odwołań od decyzji w sprawie przyznania indywidualnych ilości referencyjnych oraz 2) zabezpieczenie ewentualnego przekroczenia krajowej ilości referencyjnej. Reasumując powyższe rozważania zaskarżona decyzja jest zgodna z obowiązującym prawem. W tym stanie rzeczy - na mocy art. 151 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło