IV SA/Wa 1074/14
PostanowienieWSA w Warszawie2014-06-12
Skład orzekający: Monika Stępkowska - Bigiej
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych na etapie rozpoznawania tego wniosku przez referendarza sądowego skutkuje umorzeniem postępowania, czy odmową przyznania prawa pomocy?Ratio decidendi
Cofnięcie wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych na etapie rozpoznawania tego wniosku przez referendarza sądowego skutkuje odmową przyznania prawa pomocy, a nie umorzeniem postępowania, ponieważ przepisy P.p.s.a. nie przewidują umorzenia postępowania w sprawach wpadkowych takich jak przyznanie prawa pomocy. Strona nie wykazała okoliczności warunkujących przyznanie prawa pomocy, tj. że uiszczenie kosztów sądowych spowoduje uszczerbek utrzymania koniecznego.Stan faktyczny
Skarżący A. O. złożył wraz ze skargą na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu podał swoje dochody, posiadany majątek (mieszkanie, samochód) oraz koszty utrzymania rodziny. Referendarz sądowy wezwał do uzupełnienia wniosku o dokumenty dotyczące kredytu, najmu, dochodów żony i wyciągów bankowych. Następnie pełnomocnik skarżącego cofnął wniosek o przyznanie prawa pomocy i uiścił opłatę sądową.Rozstrzygnięcie
Postanowiono odmówić przyznania prawa pomocy.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Stępkowska - Bigiej po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. O. przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. O. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Uchodźców z dnia [...] marca 2014 r., nr [...] w przedmiocie wydalenia postanawia odmówić przyznania prawa pomocy
Wraz ze skargą na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] marca 2014 r. A. O. (dalej: "skarżący"), reprezentowany prze pełnomocnika radcę prawnego J. B., złożył na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że skarżący jest obywatelem [...], obecnie mieszka z żoną i dzieckiem [...]. W Polsce mieszkał do grudnia 2013 r., kiedy to został wydalony. Skarżący pozostaje bez stałej pracy, wykonuje jedynie pracę dorywczą – tłumaczenia. Jako składniki majątku wskazano: mieszkanie o pow. 46 m2 położone w K., oraz samochód osobowy [...], rok produkcji 2006. Żona skarżącego od kwietnia 2014 r. otrzymuje zasiłek macierzyński w wysokości 1800 zł, Z tłumaczeń skarżący od początku roku uzyskał dochód ok. 120 zł, w grudniu 2013 r, otrzymał od ojca 2000 [...]. Mieszkanie w K. należy do majątku wspólnego skarżącego i jego żony, na jego zakup zaciągnięty był kredyt, którego rata miesięczna wynosi 1550 zł. Z informacji zawartych na formularzu wynika, że mieszkanie to jest wynajmowane, czynsz najmu wynosi 865 zł. Miesięczny koszt utrzymania skarżącego i jego rodziny [...] wynosi ok. 3500 [...] (ok. 900 zł)..
Zarządzeniem z dnia 13 września 2013 r. referendarz sądowy na podstawie art. 258 § 2 pkt 5 w związku z art. 155 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako: "P.p.s.a.", wezwał pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia wniosku – w terminie 14 dni - poprzez:
a) nadesłanie kopii umowy kredytowej, dotyczącej kredytu przeznaczonego na zakup nieruchomości w K.,
b) nadesłanie kopii umowy najmu mieszkania w K.,
c) udokumentowanie wysokości zasiłku macierzyńskiego otrzymywanego przez żonę skarżącego,
d) nadesłanie wyciągów z wszelkich posiadanych przez skarżącego i jego żonę rachunków bankowych, w tym kont i lokat dewizowych oraz lokat terminowych z okresu ostatnich trzech miesięcy,
e) szczegółowe wskazanie wydatków przeznaczonych na utrzymanie skarżącego i jego rodziny.
W dniu 11 czerwca 2014 r. pełnomocnik skarżącego cofnął wniosek o przyznanie prawa pomocy w niniejszej sprawie oraz dołączył dowód uiszczenia opłaty sądowej w wysokości 300 zł (wpis od skargi).
Zauważyć należy, że prawo pomocy może być przyznane stronie wyłącznie na jej wniosek (art. 243 § 1 P.p.s.a.). Wobec cofnięcia przez skarżącego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy w tym zakresie stało się zatem bezprzedmiotowe. Przepisy P.p.s.a nie przewidują jednak umorzenia postępowania w sprawach wpadkowych takich jak przyznanie prawa pomocy. Z tego też względu, cofnięcie wniosku o przyznanie prawa pomocy, na etapie rozpoznawania tego wniosku przez referendarza sądowego, skutkować może jedynie odmową przyznania prawa pomocy, a nie umorzeniem postępowania.
Stwierdzić zatem należy, że w rozpatrywanej sprawie skarżący nie wykazał okoliczności warunkujących przyznanie mu prawa pomocy, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., tj, nie wykazał, że uiszczenie kosztów sądowych spowoduje uszczerbek utrzymania koniecznego. Dlatego też na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., należało postanowić jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło