IV SA/Wa 1075/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. Ł. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi P. Ł. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r. znak: [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: 1. oddalić wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, 2. ustanowić w niniejszej sprawie dla P. Ł. adwokata w ramach przyznania prawa pomocy, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W.. P. Ł. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku z dnia 29 lutego 2012 r. wynika, że skarżący przebywa obecnie w zakładzie karnym, gdzie nie jest zatrudniony ze względu na brak miejsc pracy. Nie dysponuje jakimkolwiek majątkiem, w tym oszczędnościami. Należy wskazać, że w przedmiotowej sprawie, po rozpoznaniu wniosku skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych, postanowieniem z dnia 7 września 2011 r. sygn. akt IV SA/Wa 1075/11 referendarz sądowy przyznał prawo pomocy we wnioskowanym zakresie, to jest zwolnił P. Ł. od kosztów sądowych. Stosownie do treści art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). W pierwszej kolejności należało rozpoznać wniosek w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Zgodnie z art. 243 § 1 zd. 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Przyznanie prawa pomocy przed lub w toku postępowania rozpoznawczego obejmuje także postępowanie egzekucyjne (art. 243 § 2 ppsa). Jak wskazano, postanowieniem dnia 7 września 2011 r. sygn. akt IV SA/Wa 1075/11, po rozpoznaniu wniosku o przyznanie prawa pomowcy złożonego w przedmiotowej sprawie, referendarz sądowy zwolnił P. Ł. od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r. znak: [...]. Postanowienie to jest prawomocne. Zatem już od dnia złożenia wskazanego wniosku skarżący nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych w sprawie ze skargi na wskazaną decyzję Wojewody [...]. Należy podkreślić, że przyznane zwolnienie jest skuteczne od tego właśnie momentu poprzez cały dalszy tok postępowania, zarówno przed sądem pierwszej instancji - wojewódzkim sądem administracyjnym - jak i przed sądem drugiej instancji - Naczelnym Sądem Administracyjnym. W sytuacji wcześniejszego zwolnienia skarżącego od kosztów sądowych na mocy postanowienia referendarza sądowego, nie jest on zobowiązany do ponownego ubiegania się o przyznanie prawa pomocy, jeżeli ma zamiar dokonać w postępowaniu czynności podlegającej opłacie. W konsekwencji złożony przez stronę wniosek w z zakresie zwolnienia od kosztów sądowych podlega oddaleniu. Odrębnie natomiast należy rozpoznać wniosek w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu. Przebywając aktualnie w zakładzie karnym, skarżący nie uzyskuje dochodu. Nie ma także jakichkolwiek zasobów pieniężnych, ani wartościowych przedmiotów, które mógłby spieniężyć w celu pozyskania środków na pokrycie kosztów postępowania. Chociaż więc mocą postanowienia z dnia 7 września 2011 r. sygn. akt IV SA/Wa 1075/11 P. Ł. nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w przedmiotowej sprawie, to nadal nie jest w stanie wygospodarować środków na ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Należy więc stwierdzić, że spełnione zostały przesłanki przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie adwokata. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.