IV SA/Wa 1076/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Katarzyna Golat po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. P. i Z. P. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi K. P. i Z. P. o wymierzenie grzywny z tytułu niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 grudnia 2018 r., sygn. akt IV SAB/Wa 372/18 odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi K. P. i Z. P. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę o wymierzenie grzywny z tytułu niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 grudnia 2018 r., sygn. akt IV SAB/Wa 372/18. Zarządzeniem z dnia 24 lipca 2019 r. Przewodnicząca Wydziału wezwała skarżących do uzupełnienia solidarnie braków fiskalnych skargi, w terminie siedmiu dni pod rygorem jej odrzucenia, poprzez uiszczenie wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł. Jak wynika z adnotacji poczynionej przez pracownika placówki pocztowej na zwrotnym potwierdzeniu odbioru wezwania, wezwanie to wraz ze stosownym pouczeniem o konsekwencjach jego niewykonania, zostało odebrane przez dorosłego domownika w dniu 30 lipca 2019 r. Zatem siedmiodniowy termin do dokonania powyższej czynności bezskutecznie upłynął w dniu 6 sierpnia 2019 r. W dniu 7 sierpnia 2019 r. skarżący uiścili solidarnie wpis w wysokości 200 zł. Postanowieniem z dnia 3 października 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę K. P. i Z. P. z uwagi na uiszczenie wpisu sądowego od skargi po upływie zakreślonego terminu. W dniu 16 października 2019 r. r. skarżący złożyli wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W uzasadnieniu wniosku skarżący nie kwestionują, że uchybili terminowi do dokonania powyższej czynności procesowej. Jako argument usprawiedliwiający wskazali, że w dniach 29 lipca do 6 sierpnia 2019 r. przebywali na urlopie, a przesyłkę do nich skierowaną, zawierającą wezwanie do wpisu, odebrała starsza osoba, nieupoważniona do otwierania korespondencji. Skarżący podali, że korespondencję otrzymali po powrocie z urlopu w dniu 7 sierpnia 2019 r. i w tym samym dniu dokonali wpłaty na rachunek bankowy Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Okoliczności podniesione we wniosku o przywrócenie terminu nie zasługują na uwzględnienie. Instytucja procesowa przywrócenia terminu oparta jest na zasadzie skargowości i ma na celu ochronę strony postępowania sądowoadministracyjnego przed negatywnymi skutkami uchybienia terminu do podjęcia czynności procesowej. Przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym uzależnione jest jednak od spełnienia określonych przesłanek pozytywnych, których istnienie pozwala na przywrócenie terminu. Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.; zwanej dalej "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Kryterium braku winy jako przesłanki przywracającej termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, wiąże się z obowiązkiem dochowania szczególnej staranności przy dokonywaniu tej czynności. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. W myśl art. 87 § 1 tej ustawy, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 powołanej ustawy). Przywrócenie uchybionego terminu ma bowiem charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wykaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Nie uzasadniają zatem przywrócenia uchybionego terminu takie okoliczności, jak dopuszczenie się choćby lekkiego niedbalstwa przez stronę, czy też niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw bądź nieznajomość prawa. W ocenie Sądu wniosek skarżących o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem przedstawione we wniosku okoliczności nie uprawdopodabniają braku winy skarżących w uchybieniu terminu i zachowania należytej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Skarżący podali, że przyczyną niedopełnienia czynności w terminie była ich nieobecność w dniach 29 lipca do 6 sierpnia 2019 r., z uwagi na fakt że przebywali na urlopie. Wezwanie do wpisu odebrała osoba starsza, nieupoważniona do odbioru korespondencji. Okoliczność wyjazdu, niewątpliwie rzutuje na możliwość prowadzenia swych spraw życiowych przez jednostkę. Należy jednak podkreślić, że powód, dla którego strona uchybiła terminowi nie miał charakteru nagłego i nieoczekiwanego. Skarżący wyjeżdżając na urlop mogli więc ustanowić pełnomocnika procesowego albo pełnomocnika do doręczeń. Nieustanowienie pełnomocnika w perspektywie wyjazdu w trakcie toczącego się postępowania sądowego zainicjowanego ich skargą, wskazuje na to, że skarżący wykazali się niedbałością w prowadzeniu swoich spraw w stopniu, który uniemożliwia przywrócenie terminu. W kontekście wskazanych przez skarżących okoliczności, nie można uznać, że nie ponoszą oni winy w uchybieniu terminu. Należy ponadto zauważyć, że w orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że adresata obciążają ewentualne negatywne konsekwencje zaniedbań osoby, która zobowiązała się oddać jej przesyłkę. Bez znaczenia jest więc przy tym, kto w tym przypadku odebrał przesyłkę, skoro osoba ta oświadczyła, że jest dorosłym domownikiem (co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wezwania) i zobowiązała się oddać przesyłkę adresatowi (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 czerwca 2018 r., sygn. akt II GZ 208/18, dostępne na stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W świetle powyższego stwierdzić należy, że w sprawie nie zaistniały przesłanki warunkujące zasadność złożonego wniosku o przywrócenie terminu i brak było podstaw do jego uwzględnienia, gdyż skarżący nie zachowali staranności jakiej można wymagać od osoby należycie dbającej o swoje interesy, co świadczy o zachowaniu noszącym znamiona winy w uchybieniu terminu. Z powyższych względów, na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.