IV SA/Wa 1078/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Joanna Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku R. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi R. M. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia (...) maja 2008 r. Nr (...) w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym, tj.: 1). zwolnić R. M. od kosztów sądowych, 2). ustanowić adwokata z urzędu, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. Po wydaniu w niniejszej sprawie w dniu 6 października 2008 r. wyroku oddalającego zaskarżoną decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 27 listopada 2008 r. wpłynął wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Z informacji podanych przez skarżącą w nadesłanym formularzu PPF wynika, że nie posiada ona żadnego majątku, środków finansowych, ani przedmiotów wartościowych. W oświadczeniu o stanie rodzinnym i majątkowym wnioskodawczyni wskazała, że prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Jedynym dochodem skarżącej jest dochód z tytułu świadczenia emerytalnego w wysokości 1450, 75 zł netto miesięcznie. R. M.uzasadniając swój wniosek podniosła, iż jest osobą schorowaną, w podeszłym wieku. Znaczną część swojej emerytury przeznacza na bieżące utrzymanie mieszkania ( ok. 400 zł miesięcznie), pozostałą natomiast część wydaje na lekarstwa i skromne wyżywienie (ok. 1000 zł miesięcznie). Rozpoznając wniosek skarżącej należy stwierdzić, że zasługuje on na uwzględnienie. Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej ,,P.p.s.a.") ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oceniając wniosek skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata stwierdzić należy, że wnioskodawczyni wykazała, iż spełnia wymogi określone we wskazanym wyżej art. 246 § 1 pkt 1. Trudna sytuacja materialna skarżącej, a w szczególności niskie dochody, brak oszczędności oraz jakiegokolwiek majątku, daje podstawę przypuszczać, iż poniesienie przez nią jakichkolwiek kosztów postępowania, narazi ją na uszczerbek w środkach utrzymania koniecznego, zatem istnieją przesłanki do przyznania skarżącej prawa pomocy w zakresie całkowitym. Z tych względów na podstawie art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 §1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.