IV SA/Wa 1079/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Łukasz Krzycki, Sędziowie sędzia WSA Leszek Kobylski (spr.),, sędzia WSA Iwona Szymanowicz-Nowak, Protokolant st. sekr. sąd. Julia Durka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 października 2016 r. sprawy ze skargi M. S.A. na decyzję Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia wodnoprawnego oddala skargę Zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją Marszałek Województwa [...] odmówił wydania spółce [...] S.A., [...] pozwolenia wodnoprawnego na wprowadzanie do potoku [...] w km 7+068 oczyszczonych wód opadowych i roztopowych, pochodzących z terenu zakładu [...] S.A., zlokalizowanego na działkach ew. nr: [...] (część), [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] w miejscowości [...], gmina Korzenna (pkt I decyzji) oraz umorzył jako bezprzedmiotowe postępowanie administracyjne, w sprawie wygaśnięcia pozwolenia wodnoprawnego udzielonego spółce [...] S.A. decyzją Marszałka Województwa [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r., znak: [...], na wprowadzanie do potoku [...] w km 7+068 oczyszczonych ścieków przemysłowych (tj. wód odciekowych z miejsc magazynowania odpadów) wraz z wodami opadowymi, pochodzącymi z terenu zakładu [...] S.A., zlokalizowanego na działkach ew. nr: [...] (część), [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] w miejscowości [...], gmina [...] (pkt II decyzji). W uzasadnieniu swojej decyzji organ I instancji stwierdził, że spółka [...] S.A. nie wykazała żadnych istotnych zmian technicznych, technologicznych, czy organizacyjnych, które pozwalałyby uznać, iż ścieki powstające na terenie zakładu są tylko i wyłącznie wodami opadowymi. Organ podkreślił bowiem, że część odpadów magazynowana jest poza obiektami produkcyjno-magazynowymi, odzysk odpadów niebezpiecznych prowadzony jest poza instalacjami i urządzeniami, a odpady te zgromadzone są na pryzmach na terenie utwardzonym, lecz niezadaszonym. Odwołanie od powyższej decyzji, w ustawowym terminie, złożyła spółka [...] S.A. z/s w [...], wnosząc o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Decyzji Marszałka Województwa [...] zarzucono naruszenie: art. 7, art. 10 § 1, art. 77 § 1 i art. 80 kpa, poprzez zaniechanie przeprowadzenia należytego postępowania wyjaśniającego, w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, art. 107 § 3, w zw. z art. 8 kpa, poprzez błędne i nieprzekonujące uzasadnienie zaskarżonej decyzji. W odwołaniu podniesiono, że odpady magazynowane są w obiektach produkcyjno-magazynowych i/lub na betonowych placach w opakowaniach, które uniemożliwią wymywanie substancji, oraz nie są magazynowane luzem poza zadaszonymi obiektami. Skoro zatem odpady te nie mają żadnej styczności z wodami opadowymi/roztopowymi, to nie generują stanowiących ścieki przemysłowe odcieków z miejsc ich magazynowania. W związku z powyższym zdaniem spółki [...] S.A. powstające na terenie zakładu ścieki to wyłącznie wody opadowe i roztopowe. Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej (dalej także jako "Prezes KZGW" lub "organ odwoławczy"), po rozpatrzeniu odwołania, ww. decyzją z dnia [...] marca 2016r. utrzymał w mocy zaskarżona decyzję. W jej uzasadnieniu podniósł, że jak wynika z załączonego do akt sprawy operatu wodnoprawnego spółka prowadzi działalność przemysłową związaną ze zbieraniem, magazynowaniem i przetwarzaniem odpadów niebezpiecznych i innych niż niebezpieczne. W przedmiotowej sprawie, w celu określenia jakiego rodzaju ścieki powstają na terenie zakładu [...] S.A. z/s w [...], gdzie magazynowane są odpady zarówno w obiektach całkowicie zabudowanych, jaki i w obiektach jedynie zadaszonych (wiatach) oraz w szczelnych pojemnikach (kontenerach) zabezpieczonych folią podstawową kwestią jest ustalenie, czy powstające ścieki będą stanowić odcieki. Wody odciekowe można ogólnie zdefiniować jako wody przesiąkowe, które zasadniczo powstają w wyniku przenikania opadów atmosferycznych przez magazynowane odpady. Zatem jedynie w sytuacji, gdy zastosowane rozwiązania prowadzą do całkowitej izolacji przechowywanych odpadów, eliminując tym samym przenikanie zanieczyszczeń do środowiska podczas opadów atmosferycznych, można uznać, iż nie będą to zdefiniowane powyżej wody odciekowe. Mając na uwadze powyższe, nie można zgodzić się z wnioskodawcą, iż na terenie przedmiotowego zakładu nie ma możliwości powstawania wód odciekowych. Z załączonych do odwołania akt sprawy wynika, że odpady sypkie, które magazynowane są w obiekcie M 11 nie są wystarczająco zabezpieczone przed wpływem czynników atmosferycznych, takich jak silny wiatr i intensywne, zacinające opady deszczu. Wprawdzie teren na którym odpady sypkie są gromadzone jest wybetonowany, posiada oddzielny system kanalizacyjny w postaci korytka betonowego, wiata jest zadaszona, a wnioskodawca zapewnia, iż podczas intensywnych opadów odpady te są izolowane poprzez zamontowanie specjalnej kurtyny, jednakże nie można uznać, aby odpady przechowywane w obiekcie M 11 były właściwie zabezpieczone (odizolowane całkowicie) przed przenikaniem opadów atmosferycznych, a tym samym przed powstawaniem odcieków. Również wykonany w postaci dość płytkiego korytka betonowego oddzielny system kanalizacyjny nie może zagwarantować, iż odprowadzane nim, jak twierdzi wnioskodawca wody opadowe, nie przedostaną się wraz z odpadami sypkimi (tworząc odciek) poza system na teren zakładu. Wskazać w tym miejscu należy, iż załączona do akt sprawy dokumentacja fotograficzna bardzo wyraźnie przedstawia, że w korytku betonowym i poza jego granicami (czyli poza granicami wiaty) zlokalizowane są odpady sypkie, pochodzące z obiektu M11. Ponadto na fotografiach widoczny jest zbiornik nazwany "zbiornikiem na odcieki", który jak twierdzi wnioskodawca jest szczelnym zbiornikiem na wody opadowe pochodzące z obiektu M11. Dodatkowo wskazać należy, iż sam wnioskodawca na załączonej do operatu wodnoprawnego mapie sytuacyjno- wysokościowej do celów projektowych zaznaczył na zielono teren z którego odprowadzane są ścieki przemysłowe do szczelnego zbiornika i na terenie tym zlokalizowany jest obiekt M11. W ocenie organu również sposób przechowywania odpadów palnych pod zadaszoną wiatą, oraz odpadów w "szczelnych pojemnikach" zabezpieczonych folią nie zapewnia całkowitej izolacji tych odpadów od opadów atmosferycznych. Reasumując powyższe twierdzenia organ odwoławczy stwierdził, iż decyzja organu I instancji z dnia [...] października 2015 r. jest prawidłowa, a zarzuty podniesione w odwołaniu nie zasługują na uwzględnienie. Na terenie zakładu prowadzonego przez [...] S.A oprócz wód opadowych i roztopowych powstaje m.in. specyficzny rodzaj ścieków przemysłowych, jakimi są odcieki pochodzące z miejsc magazynowana odpadów, na których wprowadzanie do potoku [...] spółka [...] S.A. z/s w [...] posiada pozwolenie wodnoprawne udzielone decyzją Marszałka Województwa [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r. Nie zgadzając się z tym rozstrzygnięciem [...] S.A (dalej określana także jako: "skarżąca") pismem z dnia 5 kwietnia 2016r. reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika będącego radcą prawnym wniosła skargę do Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Warszawie. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie następujących przepisów: prawa procesowego - art. 7, 8, 77 § 1 i 80, a także art. 85 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.; dalej jako: k.p.a.) — które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez zaniechanie przeprowadzenia należytego postępowania wyjaśniającego, w tym zaniechanie przeprowadzenia dowodu z oględzin, pomimo że w toku sprawy ujawniły się okoliczności uzasadniające przeprowadzenie takiego dowodu, a to w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, w konsekwencji czego Organ dokonał błędnych ustaleń, niezgodnych z rzeczywistym stanem faktycznym, skutkujące błędnym przyjęciem, że ścieki powstające na terenie zakładu [...] S.A. należą do kategorii ścieków przemysłowych (art. 9 ust. 1 pkt 17 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (tekst jedn. Dz. U. z 2015 r., poz. 469 ze zm.; dalej jako: prawo wodne), jakimi są wody odciekowe ze składowisk odpadów w rozumieniu art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. d) prawa wodnego, przy jednoczesnym wykluczeniu, że powstające na terenie zakładu ścieki to wody opadowe lub roztopowe w rozumieniu art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. c) prawa wodnego; prawa procesowego — art. 107 § 1 i 3 k.p.a. w zw. z art. 9 i 11 k.p.a.- które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez niepełne i niewystarczające uzasadnienie zaskarżonej decyzji, tak w zakresie uzasadnienia faktycznego, jak również w zakresie uzasadnienia prawnego; prawa procesowego — art. 15 i 136 k.p.a. — które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez zaniechanie przez Organ II instancji przeprowadzenia wyczerpującego postępowania wyjaśniającego i oparcie się w tym zakresie w całości na ustaleniach poczynionych przez Organ I instancji, co zaskutkowało pozbawieniem Skarżącej uprawnienia do dwukrotnego, całościowego i wyczerpującego zweryfikowania sprawy w toku postępowania administracyjnego. Mając powyższe na uwadze, skarżąca wniosła: na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) oraz c) p.p.s.a., o uchylenie zaskarżonej decyzji Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia [...] marca 2016 r. znak: [...] oraz na podstawie art. 135 p.p.s.a. także poprzedzającej ją decyzji Marszalka Województwa [...] z dnia [...] października 2015 r. znak: [...]; zasądzenie na rzecz Skarżącej zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. W obszernym uzasadnieniu skargi jej autor, przede wszystkim podniósł, że skarżąca spełniła wszystkie warunki od których uzależnione jest udzielenia pozwolenia wodnoprawnego. W szczególności projektowany sposób szczególnego korzystania z wody poprzez odprowadzanie wód opadowych i roztopowych z terenu zakładu do naturalnego cieku wodnego, jakim jest potok [...], nie naruszał w żaden sposób ustaleń planu gospodarowania wodami na obszarze dorzecza [...], nie naruszał także wymagań w zakresie ochrony zdrowia ludzi, środowiska oraz dóbr kultury. Skarżąca wskazała, że organ odwoławczy, wcześniej zaś organ I instancji w żaden sposób nie zweryfikował hipotez stawianych przez [...] Inspektora Ochrony Środowiska, który wskazał wyłącznie na prawdopodobieństwo przemieszczania odpadów sypkich poza teren oznaczony jako M 11 w sytuacji wystąpienia silnych zjawisk pogodowych. Tego typu hipotezy w ocenie skarżącej powinny zostać poddane weryfikacji w kontekście zgromadzonych już dowodów, bądź w kontekście dowodów nowopozyskanych, zgodnie z art.77§1 i art.80 kpa. Dalej skarżąca podniosła, że Prezes KZGW naruszył obowiązek wszechstronnego rozpatrzenia i oceny zebranego materiału dowodowego w związku z wyraźnym wskazaniem przez skarżącą na zaistniałe zmiany w stanie faktycznym, które czynią nieaktualnymi założenia dotychczas posiadanego pozwolenia wodnoprawnego. Tymczasem ignorując powyższe organy skupiły się jedynie na potwierdzeniu, że na terenie zakładu skarżącej powstają wody odciekowe, całkowicie natomiast została pominięta okoliczność, iż na terenie zakładu powstają wyłącznie wody opadowe i roztopowe, a z kolei wody odciekowe powstające na terenie obiektu M 11 w całości wprowadzane są do zamkniętego zbiornika na odcieki, które nie są odprowadzane do potoku [...]. Ponadto organ odwoławczy nie odniósł się w najmniejszym stopniu do znajdujących się w aktach sprawy raportów z badań porównawczych jakości wód pobranych z wylotu odprowadzającego wody z terenu zakładu do potoku [...] oraz z przepustu pod drogą powiatową [...]. Raporty te jednoznacznie wskazują, że jakość wód odprowadzanych do potoku jest zgodna ze wszystkimi wymaganiami, zaś zawartość substancji szkodliwych kształtuje się na dolnych poziomach stężenia tych substancji oraz nie odbiega od jakości wód opadowych wprowadzanych do środowiska z drogi powiatowej. Finalnie skarżąca podniosła, że niezrozumiała pozostaje odmowa udzielenia pozwolenia o zmienionej treści, obejmującej wyłącznie zgodę na wprowadzanie wód opadowych i roztopowych z wyłączeniem ścieków przemysłowych, skoro już we wcześniejszej decyzji zostało przesądzone, że wprowadzanie ścieków przemysłowych nie stanowi jakiegokolwiek zagrożenia, o którym mowa w przepisach art.125 pkt.3 i art.126 pkt.1 prawa wodnego. Nowe pozwolenie zmieniłoby jedynie kwalifikację odprowadzanych wód ze ścieków przemysłowych na ścieki będące wyłącznie wodami opadowymi i roztopowymi. W odpowiedzi na skargę Prezes KZGW wniósł o jej oddalenie, odwołując się do argumentacji zawartej w zaskarżonej decyzji. Organ wskazał, że orzekając w sprawie w pełni podzielił pogląd organu I instancji zreferowany w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych określone przepisami art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2014 r. poz. 1647) oraz art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), sprowadzają się do kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, a więc kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną z zastrzeżeniem art. 57 a, który jednak na gruncie niniejszej sprawy nie znajduje zastosowania. Rozpoznając sprawę Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Kontroli legalności w przedmiotowej sprawie poddano decyzję Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia [...] marca 2016 r. utrzymującą w mocy decyzję Marszałka Województwa [...] z dnia [...] października 2015r. orzekającą o odmowie wydania spółce [...] S.A., [...] pozwolenia wodnoprawnego na wprowadzanie do potoku [...] w km 7+068 oczyszczonych wód opadowych i roztopowych, pochodzących z terenu zakładu [...] S.A., zlokalizowanego na działkach ew. nr: [...] (część), [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] w miejscowości [...], gmina [...] (pkt I decyzji) oraz umorzył jako bezprzedmiotowe postępowanie administracyjne, w sprawie wygaśnięcia pozwolenia wodnoprawnego udzielonego spółce [...] S.A. decyzją Marszałka Województwa [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r., znak: [...], na wprowadzanie do potoku [...] w km 7+068 oczyszczonych ścieków przemysłowych (tj. wód odciekowych z miejsc magazynowania odpadów) wraz z wodami opadowymi, pochodzącymi z terenu zakładu [...] S.A., zlokalizowanego na działkach ew. nr: [...] (część), [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] w miejscowości [...], gmina [...] (pkt II decyzji). Organy obu instancji uznały bowiem, że spółka [...] S.A nie wykazała żadnych istotnych zmian technicznych, technologicznych, czy organizacyjnych, które pozwalałyby uznać, iż ścieki powstające na terenie zakładu są tylko i wyłącznie wodami opadowymi. Jednocześnie organy podniosły, że część odpadów magazynowana jest poza obiektami produkcyjno-magazynowymi, odzysk odpadów niebezpiecznych prowadzony jest poza instalacjami i urządzeniami, a odpady te zgromadzone są na pryzmach na terenie utwardzonym, lecz niezadaszonym. Spór w sprawie rozpatrywanej w niniejszym postępowaniu sprowadza się do oceny czy organy obu instancji prawidłowo, działając w oparciu o przepisy art. 126 ust. 1 w zw. z art. 125 pkt 3 ustawy z 18 lipca 2001 prawo wodne (Dz. U. 2012 r. , póz. 145 z późn. zm.) odmówiły skarżącej spółce wydania przedmiotowego pozwolenia wodnoprawnego. Zgodnie z treścią art. 126 pkt 1 ww. ustawy organ odmawia wydania pozwolenia wodnoprawnego jeżeli: projektowany sposób korzystania z wody narusza ustalenia dokumentów, o których mowa w art. 125 pkt 1-2, lub nie spełnia wymagań, o których mowa w art. 125 pkt 3; zgodnie z art. 125 pkt 3 i 2 pozwolenie wodnoprawne nie może naruszać: ustaleń miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz decyzji o warunkach zabudowy (pkt 2); wymagań ochrony zdrowia ludzi, środowiska i dóbr kultury wpisanych do rejestru zabytków oraz wynikających z odrębnych przepisów (pkt 3). Rozstrzygnięcia organów obu instancji w rozpoznawanej sprawie poprzedzone zostały kontrolą gospodarowania wodami w zakresie ochrony wód przed zanieczyszczeniem, pod kątem gospodarki ściekowej zakładu [...] S.A, która została przeprowadzona przez pracowników [...] Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska w dniach 5-6 sierpnia 2015r. W rezultacie ww. kontroli, jak wynika z pisemnego sprawozdania, stwierdzono że w zakładzie nie były prowadzone procesy produkcyjne, a istniejącym wylotem urządzeń kanalizacyjnych nie były odprowadzane ścieki do potoku [...]. Jednocześnie ustalono, iż na bieżąco realizowane są obowiązki dotyczące wykonywania pomiarów ilości i jakości ścieków przemysłowych wprowadzanych do potoku [...] i pomiarów wód potoku powyżej i poniżej zrzutu ścieków. Ponadto WIOŚ stwierdził, że "dotychczasowa działalność zakładu generowała ścieki przemysłowe, nie można wykluczyć, że ścieki te generowane będą nadal". Na podstawie powyższych ustaleń oraz przedłożonej dokumentacji, organy obu instancji stwierdziły, że skarżąca spółka nie wykazała żadnych istotnych zmian, które pozwalałyby uznać, iż ścieki powstające na terenie jej zakładu są tylko i wyłącznie wodami opadowymi. W zakresie powyższego stwierdzenia organy powołały się, że taka ocena wynika z charakteru prowadzonej przez skarżącą działalności, fakt magazynowania części odpadów poza obiektami produkcyjno-magazynowymi, jak również prowadzenie odzysku odpadów niebezpiecznych poza instalacjami i urządzeniami, które to odpady zgromadzone są w pryzmach na terenie utwardzonym, lecz niezadaszonym. Nie bez znaczenia jest także położenie ww. zakładu w bezpośrednim sąsiedztwie potoku [...]. Organy obu instancji, w szczególności organ odwoławczy, w zakresie uzasadnienia powyższego stanowiska przeprowadził obszerny wywód dotyczący zaszeregowania ścieków do właściwej kategorii, co wymaga znajomości wielu aspektów, np. sposobu powstawania ścieków, rodzajów powierzchni z których ścieki są zbierane. W tym zakresie organy odwołują się do swoich kompetencji i wiedzy profesjonalnej. Odnosząc powyższe do ustaleń faktycznych w rozpoznawanej sprawie, organy podnoszą, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy potwierdza, że odpady sypkie, które są magazynowane w obiekcie M 11 nie są wystarczająco zabezpieczone przed wpływem czynników atmosferycznych, takich jak silny wiatr i intensywne, zacinające opady deszczu. Wprawdzie teren na którym odpady sypkie są gromadzone jest wybetonowany i posiada oddzielony system kanalizacyjny w postaci korytka betonowego, wiata jest zadaszona, a skarżąca spółka zapewnia, iż podczas intensywnych opadów odpady te są izolowane poprzez zamontowanie specjalnej kurtyny, jednakże nie można uznać, aby odpady przechowywane w obiekcie M 11 były właściwie zabezpieczone (odizolowane całkowicie) przed przenikaniem opadów atmosferycznych, a tym samym przed powstawaniem odcieków. Również wykonany w postaci dość płytkiego korytka betonowego oddzielny system kanalizacyjny nie może zagwarantować, iż odprowadzane nim wody opadowe, nie przedostaną się wraz z odpadami sypkimi (tworząc odciek) poza system na teren zakładu. Organy powołują, że powyższe potwierdza m.in. wykonana w czasie kontroli dokumentacja fotograficzna, która przedstawia, że w korytku betonowym i poza jego granicami (czyli poza granicami wiaty) zlokalizowane są odpady sypkie pochodzące z obiektu M 11. W ocenie organów również sposób przechowywania odpadów palnych pod zadaszoną wiatą oraz odpadów w "szczelnych pojemnikach" zabezpieczonych folią nie zapewnia całkowitej izolacji tych odpadów od opadów atmosferycznych. W tym kontekście organy wywodzą, że jedynie w sytuacji, gdy zastosowane rozwiązania prowadzą do całkowitej izolacji przechowywanych odpadów, eliminując tym samym przenikanie zanieczyszczeń do środowiska podczas opadów atmosferycznych, można uznać iż nie będą wówczas powstawały zdefiniowane wody odciekowe. Sąd podziela te poglądy, jednocześnie uznając że wszystkie istotne okoliczności faktyczne dla rozstrzygnięcia sprawy zostały ustalone w oparciu o prawidłowo zgromadzony i zanalizowany materiał dowodowy. Powyższe ustalenia w sposób uzasadniony dają podstawę do przyjęcia, że wody powstające na terenie zakładu [...] stanowią ścieki przemysłowe będące wodami odciekowymi i że wprowadzanie tego rodzaju wód do potoku [...] będzie stanowić zagrożenie dla jakości wód w obszarze dorzecza [...], a także zagrożenie w zakresie ochrony zdrowia i życia ludzi i środowiska, co uzasadnia odmowę udzielenia pozwolenia wodnoprawnego na podstawie art.126 pkt.1 ustawy prawo wodne. W tym kontekście Sąd jako niezasadny uznał zarzut skargi naruszenia przepisów postepowania poprzez zaniechanie przeprowadzenia dowodu z oględzin w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Treść art. 85 § 1 k.p.a. stanowiącego, że organ administracji publicznej może w razie potrzeby przeprowadzić oględziny, wskazuje wyraźnie na fakultatywny charakter tego środka dowodowego. Działając zatem w granicach określonych zasadą prawdy obiektywnej, organ może stwierdzić, czy taka potrzeba występuje czy też nie. Postanowienie w sprawie przeprowadzenia tego środka dowodowego organ administracyjny może podjąć z urzędu, jak również na wniosek strony (stron). W rozpoznawanej sprawie, w ocenie Sądu, organy dysponowały dostatecznie ustalonym stanem faktycznym, wynikającym z kontroli przeprowadzonej przez pracowników WIOŚ oraz RZGW w [...] w zakładzie skarżącej na okoliczności gospodarki ściekowej prowadzonej w zakładzie spółki. W tej sytuacji zasadność dokonywania oględzin w przedmiocie tych samych ustaleń byłaby co najmniej dyskusyjna. W tej sytuacji zarzuty procesowe formułowane przez skarżącą spółkę nie zasługują na uwzględnienie, albowiem przeprowadzone przez organy orzekające w sprawie postępowanie wyjaśniające nie nosi znamion uchybień przepisom art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 oraz art.85 k.p.a. Ponadto w ocenie Sądu Prezes KZGW, rozpoznając odwołanie od decyzji organu I instancji, prawidłowo przedstawił przesłanki swojego orzeczenia, a merytoryczna analiza przytoczonej argumentacji wskazuje na konkretne przesłanki jakie miał na względzie utrzymując w mocy orzeczenie organu I instancji. Tym samym należy uznać, że sprawa została prawidłowo wyjaśniona zgodnie z regułami procedury administracyjnej, co czyni niezasadnymi zarzuty skargi naruszenia art.9, art.11, art.15, art.107§ 3 kpa. Jednocześnie należy podkreślić, że organy obu instancji zapewniły skarżącej udział w przebiegu całego postępowania realizując wymogi określone art.10 kpa. Materiał dowodowy zgromadzony w sprawie, w tym przede wszystkim wyniki kontroli przeprowadzonej przez Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska oraz RZGW w [...] w połączeniu z dokumentacją obowiązkową przedłożoną przez [...] zarzutów skargi nie potwierdzają. Obszerne wywody teoretyczne zawarte w uzasadnieniu należy potraktować jako polemikę ze stanowiskiem i ocenami organów administracji, która nie może być uwzględniona z powodów jej niezasadności merytorycznej uzasadnionej argumentacją przedstawioną w treści niniejszego uzasadnienia. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 p.p.s.a oddalił skargę jako bezzasadną.