IV SA/Wa 1083/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Zyglewska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Alina Balicka, Sędzia WSA Danuta Kania, Protokolant ref. staż. Marek Bereziński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 września 2011r. sprawy ze skargi Fundacji S. w S. na postanowienie Głównego Lekarza Weterynarii z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania – oddala skargę – IV SA/WA 1083/11 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2011 r. Główny Lekarz Weterynarii umorzył postępowanie zażaleniowe. Uzasadniając powyższe rozstrzygnięcie organ wyjaśnił, iż do Głównego Inspektoratu Weterynarii wpłynęło zażalenie Fundacji S. z siedzibą w S. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w S. przekazującego na podstawie art. 65 § 1 k.p.a., zgodnie z właściwością pismo skarżącej w sprawie przeprowadzenia kontroli w ramach sprawowania nadzoru nad bezpieczeństwem produktów pochodzenia zwierzęcego wobec M. K. Główny Lekarz Weterynarii podkreślił, że ustawą z dnia 3 grudnia 2010r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi znowelizowano art. 65 k.p.a. Obecnie przepis ten stanowi, iż w przypadku, gdy organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego, zawiadamiając jednocześnie o tym wnoszącego podanie. Organ zauważył, że z dniem wejścia w życie tej nowelizacji, to jest z dniem 11 kwietnia 2011r. ustawodawca zrezygnował z formy postanowienia, na które służy zażalenie, przy przekazywaniu podania wniesionego do organu niewłaściwego, zastępując je zawiadomieniem. Organ motywował, że w związku z brakiem przepisów przejściowych nakazujących stosowanie przepisów dotychczas obowiązujących do postępowań wszczętych a nie zakończonych z dniem wejścia w życie nowelizacji, należy uznać, iż stosuje się przepisy w ich nowym brzmieniu, które nie przewidują przekazania podania do organu właściwego w formie postanowienia, na które służy zażalenie. Powyższe, w ocenie Głównego Lekarza Weterynarii wskazuje więc, iż w obecnym stanie prawnym nie ma podstaw do rozpatrzenia zażalenia na postanowienie [...] Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii z/s w S. z dnia [...] stycznia 2011r. , a zatem postępowanie w tej sprawie stało się bezprzedmiotowe. Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła Fundacja S. w S. zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego to jest art. 2 Konstytucji RP i wynikającej z niego zasady ochrony zaufania obywatela do państwa i stanowionego przez nie prawa poprzez pozbawienie skarżącej nabytego przez nią prawa do rozpatrzenia środka zaskarżenia i wybór niekorzystnej dla skarżącej wykładni, za której zastosowaniem nie przemawiał żaden rodzaj interesu publicznego, wydanie postanowienia po upływie okresu przewidzianego przez ustawę dla załatwienia sprawy, co doprowadziło do zastosowania przepisów praw, które nie obowiązywały na dzień wniesienia zażalenia., brak uzasadnienia rozstrzygnięcia problemu intertemporalnego. Ponadto skarżąca zarzuciła naruszenie zasady ochrony słusznie nabytych praw podmiotowych zawartych w tym przepisie poprzez wydańie postanowienia umarzającego postępowanie zażaleniowe w przypadku braku przepisów prawa bezpośrednio określającego dopuszczalność rozpoznania zażalenia po wejściu w życie znowelizowanych przepisów, co stanowi arbitralne pozbawienie skarżącej możliwości rozpoznania zażalenia. Ponadto skarga zawiera zarzuty dotyczące naruszenia art. 6 k.p.a. i art. 7 k.p.a. poprzez wydanie postanowienia umarzającego postępowanie zażaleniowe bez oparcia na przepisie prawa określającym dopuszczalność rozpoznania zażalenia na postanowienie w okresie po wejściu w życie ustawy z dnia 3 grudnia 2010r, w przypadku, gdy w okresie przed wejściem w życie tej ustawy zostało wydane zaskarżone postanowienie, wniesiono zażalenie na to postanowienie oraz postępowanie zażaleniowe zostało wszczęte. Zdaniem skarżącego organ naruszył art. 7 k.p.a. w zakresie normy prawnej nakazującej uwzględnienie interesu społecznego i słusznego interesu obywateli poprzez jego niezastosowanie, w przypadku przepisu prawa bezpośrednio określającego dopuszczalność rozpoznania zażalenia na postanowienie w okresie po wejście w życie ustawy z dnia 3 grudnia 2010r. w przypadku, gdy w okresie przed wejściem w życie tej ustawy zostało wydane zaskarżone postanowienie, wniesiono zażalenie na to postanowienie oraz postępowanie zażaleniowe zostało wszczęte. W ocenie skarżącej organ dopuścił się naruszenia art. 105 § 1 k.p.a. poprzez wydanie postanowienia o umorzeniu postępowania zażaleniowego w przypadku, gdy postępowanie nie było bezprzedmiotowe, a obowiązujące przepisy, w szczególności art. 7 pozwalały na rozstrzygnięcie kwestii zasadności zażalenia na postanowienie. Wskazując na powyższe Fundacja wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia, przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania i zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania według norm przepisanych. Organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko przedstawione w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm. - dalej w skrócie: P.p.s.a.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Sąd, badając legalność zaskarżonego postanowienia w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy, nie będąc jednak związany - stosownie do art. 134 P.p.s.a. - zarzutami i wnioskami skargi, uznał, iż zaskarżone postanowienie Głównego Lekarza Weterynarii z dnia [...] kwietnia 2011r. nie narusza przepisów postępowania, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co czyni skargę nie zasadną. Zauważyć należy, że art. 6 k.p.a. nakłada na organy administracji obowiązek przestrzegania zasady praworządności wyrażonej w art. 6.k.p.a zgodnie z którym organy administracji publicznej działając na podstawie przepisów prawa. Zasada ta jest powtórzeniem zasady praworządności przyjętej w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej ( patrz Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. B. Adamiak, J. Borkowski, wydanie 9, s. 57 ). Wykładni powyższego przepisu należy dokonywać w związku z art. 2 Konstytucji RP określającym Rzeczpospolitą Polską jako demokratyczne państwo prawne. Obowiązkiem więc organu prowadzącego postępowanie jest rozpatrywanie żądań w ramach przewidzianej prawem procedury oraz właściwym trybie. Organ wydając więc decyzję ( postanowienie) musi oprzeć je na obowiązującym przepisie prawa. Rozważeniu więc podlega, czy w dacie procedowania przez Głównego Lekarza Kraju, w dniu [...] kwietnia 2011 r. obowiązywał przepis dający podstawę do rozpatrzenia zażalenia wniesionego przez Fundację S. w S. Nie ulega wątpliwości, że zaskarżone postanowienie było wydane w dniu [...] stycznia 2011r., a więc w dacie kiedy obowiązywał art. 65 k.p.a stanowiący, iż w przypadku stwierdzenia przez organ do którego wniesiono podanie, iż jest on niewłaściwy do rozpoznania sprawy, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego. Czyni to w formie postanowienia na które służy zażalenie. Z dniem 11 kwietnia 2011 r. weszła w życie ustawa z dnia 3 grudnia 2010r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( DZ. U. 6, poz. 18 z 2011r.), która zmieniła brzmienie powołanego wyżej artykułu. Obecnie art. 65 § 1 k.p.a. stanowi, iż "Jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego, zawiadamiając jednocześnie o tym wnoszącego podanie. Zawiadomienie o przekazaniu powinno zawierać uzasadnienie." Przepis ten wyeliminował przy dokonywaniu tej czynności procesowej formę postanowienia i wykluczył możliwość wniesienia zażalenia. Ustawa ta nie zawiera jednak przepisów regulujących kwestie intertemporalne. Oznacza to że w chwili obecnej, organy rozstrzygające o właściwości winny stosować aktualnie obowiązujące przepisy. Oznacza to więc, że zgodnie z brzmieniem art. 65 k.p.a. na rozstrzygnięcie w kwestii właściwości nie przysługuje zażalenie. Działając zgodnie z powołanym przepisem art. 6,k.p.a Główny Lekarz Weterynarii nie miał oparcia w przepisach prawa, które pozwałoby na rozpoznanie tego środka odwoławczego. Skutkowało to wybadaniem rozstrzygnięcia w oparciu o art. 138 § 3 k.p.a. umarzającego postępowanie odwoławcze, albowiem stało się ono bezprzedmiotowe, co przesądza o braku zasadności zarzutu dotyczącego naruszenia art. 105 § 1 k.p.a. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pozbawione słuszności są zarzuty dotyczące naruszenia art. 2 Konstytucji RP. Przepis ten statuuje zasadę, iż Polska jest demokratycznym państwem prawnym, urzeczywistniającym zasadę sprawiedliwości społecznej. Przepis ten wbrew twierdzeniom skarżącej nie uprawnia organu administracji publicznej do orzekania w oparciu jedynie o korzystna dla strony interpretacje. Wręcz przeciwnie nakazuje oparcie werdyktu o przepisy obowiązującego prawa, co też w rozpoznawanej skardze organ uczynił. Organ wyjaśnił także kwestie przepisów intertemporalnych, słusznie motywując, że nie zostały one przez ustawodawcę uchwalone, co eliminuje ten zarzut skargi z grupy zarzutów uzasadnionych. Nie można zgodzić się ze skarżącą, że organ arbitralnie pozbawił ją możliwości rozpoznania zażalenia, gdyż faktycznie uczynił to ustawodawca wprowadzają nowelizację procedury administracyjnej ustawa z dnia 3 grudnia 2010r. Fakt, że zażalenie zostało wniesione w czasie, gdy obowiązujące wówczas przepisy dopuszczały taką możliwość, a rozstrzygnięcie w sprawie wydano w oparciu, o nowy istniejący w dacie rozstrzygania, stan prawny, nie przesądza o wadliwości tego postanowienia, albowiem sytuacja taka zasadnie skutkowała umorzeniem postępowania odwoławczego. W postanowieniu wydanym przez organ Sad nie dopatrzył się również naruszenia art. 6 i 7 k.p.a., albowiem interes społeczny, ani słuszny interes obywateli nie może uprawniać organ do procesowania w oparciu o nieistniejące przepisy. Mając na względzie powyższe w oparciu o art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( DZ. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarga została oddalona.