IV SA/Wa 1084/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Joanna Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku G. J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi G. J. na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania postanawia: - odmówić przyznania prawa pomocy. W piśmie z dnia 26 października 2011 r. G. J. zawarła wniosek o przyznania jej prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w niniejszej sprawie. Z informacji podanych przez skarżącą w nadesłanym w dniu 2 listopada 2011 r. formularzu PPF wynika, że wnioskodawczyni prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z mężem. Skarżąca jest właścicielką domu o pow. 125 m2 oraz działek o pow. 700 m2 i 4000 m2. Jak wynika z nadesłanego formularza oraz dokumentów uzupełniających przedmiotowy wniosek zarówno skarżąca jak i jej mąż osiągają stałe dochody z tytułu emerytury w łącznej wysokości 4.734,97 zł netto miesięcznie. Wśród wydatków utrzymania koniecznego skarżąca wymieniła koszty utrzymania mieszkania – 900 zł oraz koszty leczenia (masaż, lekarstwa, rehabilitacja, itp.) w wysokości ok. 250 zł miesięcznie. Z nadesłanych wyciągów z kont bankowych oraz złożonych przez skarżącą oświadczeń wynika, iż G. J. i W. K. na dzień 17 listopada 2011 r. posiadali dostępne środki w łącznej wysokości 86.063,80 zł. Ponadto skarżąca oraz jej mąż posiadają trzy lokaty terminowe w banku iPKO, na których zgromadzili środki w wysokości 32,417,85 zł. Rozpoznając wniosek skarżącej należy stwierdzić, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwanej dalej P.p.s.a.), prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Rozważając zasadność przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie, na wstępie należy wskazać, że udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie jej udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 października 2004 r. sygn. akt GZ 71/04, ONSAiWSA z 2005 r. nr 1, poz. 8). Należy też podkreślić, że jak wynika z treści powołanego art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., instytucja przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym ma wyjątkowy charakter. Pomoc ta stosowana jest wobec osób nieposiadających żadnego dochodu lub oszczędności lub posiadających bardzo skromny dochód lub oszczędności, a więc wobec tych osób, które znajdują się w bardzo ciężkiej sytuacji materialnej, pozwalającej na zaspokojenie jedynie podstawowych potrzeb życiowych. Z treści wniosku skarżącej z dnia 26 października 2011 r., uzupełnionego w dniu 18 listopada 2011 r. dokumentami źródłowymi wynika, że łączny miesięczny dochód osiągany w dwuosobowym gospodarstwie domowym wnioskodawczyni wynosi 4.734,97 zł netto, co daje kwotę 2.367,48 zł na jedną osobę. Uwzględniając aktualny poziom cen dóbr i usług niezbędnych do zaspokojenia elementarnych potrzeb życiowych, jak wyżywienie i ubranie należy stwierdzić, że zestawienie wysokości stałego dochodu uzyskiwanego przez skarżącą i jej męża z miesięcznymi kosztami niezbędnego utrzymania, nie pozwala przyjąć że wnioskodawczyni znajduje się w bardzo ciężkiej sytuacji materialnej, umożliwiającej zaspokojenie jedynie podstawowych potrzeb życiowych. Zasadnicze jednak znaczenie dla oceny przedmiotowego wniosku ma fakt, iż skarżąca oraz jej mąż mają niebagatelne oszczędności zarówno na kontach bankowych jak i lokatach terminowych, w łącznej wysokości 118.481,65 zł. Tak wysoka kwota dostępnych środków pieniężnych wskazuje, iż skarżąca nie spełnia przesłanek do przyznania jej prawa pomocy nie tylko w zakresie całkowitym, ale też w zakresie częściowym. Wobec powyższego, mając na uwadze wyjątkowy charakter instytucji przyznania prawa pomocy, należy stwierdzić, że opisana powyżej sytuacja majątkowa skarżącej nie uzasadnia uwzględnienia przedmiotowego wniosku. Zarówno bowiem stan majątkowych oraz stan dostępnych środków pieniężnych na kontach bankowych i lokatach terminowych należących do skarżącej i jej męża w żaden sposób nie potwierdza, aby skarżąca znajdowała się w stanie nie pozwalającym jej ponieść pełnych kosztów toczącego się postępowania. Z tych względów na podstawie art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 §1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.