IV SA/Wa 1086/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. D. i D. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na usunięcie drzew postanawia: odrzucić skargę D. D. Pismem z 18 kwietnia 2014 r. L. D. i D. D. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z [...] marca 2014 r. w przedmiocie zezwolenia na usunięcia drzew. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o oddalenie powyższej skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "P.p.s.a."), uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Stosownie natomiast do art. 50 § 2 ww. ustawy uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Z akt sprawy wynika, że w przedmiotowej sprawie w postępowaniu administracyjnym D. D. działał jedynie w imieniu L. D. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że D. D. nie był stroną postępowania administracyjnego, zatem w niniejszej sprawie skarga została wniesiona przez podmiot nie mający przymiotu strony i nie posiadający legitymacji do jej wniesienia. Dlatego też skargę wniesioną przez D. D. uznać należy za niedopuszczalną. Wyjaśnić jednocześnie należy, że L. D. był stroną postępowania administracyjnego, dlatego też był on uprawniony do wniesienia skargi na przedmiotową decyzję. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 58 § 3 i art. 50 § 1 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.