IV SA/Wa 1087/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Otylia Wierzbicka po rozpoznaniu w dniu 31 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. B. na postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia (...) kwietnia 2008 r. nr (...) w przedmiocie odmowy uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy postanawia: 1) umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, 2) zwrócić skarżącemu P. B. cały uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 (sto) złotych. Dnia 21 maja 2008 r. P. B. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia (...) kwietnia 2008 r. nr (...) w przedmiocie odmowy uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie stacji gazu płynnego, budynku gastronomiczno-hotelowego oraz budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną oraz szczelnym szambem i zjazdem z drogi krajowej nr (...) do działki nr (...) położonej w m. G. W piśmie z dnia 18 listopada 2008 r. (data przesłania pisma do Sądu faksem) skarżący zawarł stwierdzenie, że rezygnuje z rozpatrzenia przez Sąd wniesionej przez niego skargi oraz wniósł o zwrot uiszczonego wpisu. Stanowisko to potwierdził w piśmie z dnia 19 grudnia 2008 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym), nadesłanym do Sądu w odpowiedzi na wezwanie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 grudnia 2008 r. do uzupełnienia braków formalnych pisma z dnia 18 listopada 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwanej dalej P.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Oceniając skuteczność cofnięcia skargi w rozpatrywanej sprawie, Sąd nie stwierdził zaistnienia przesłanek określonych w powołanym art. 60 P.p.s.a. stojących na przeszkodzie uwzględnieniu cofnięcia skargi, dlatego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w/w ustawy należało umorzyć postępowanie sądowe. O zwrocie skarżącemu uiszczonego wpisu sądowego (pkt. 2 sentencji postanowienia) orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 2 P.p.s.a.