IV SA/Wa 1089/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, Sędziowie Asesor WSA Marta Laskowska (spr.), Asesor WSA Danuta Szydłowska, Protokolant Marcin Lesner, po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2007 r. na rozprawie sprawy ze skargi J. N. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia (...) kwietnia 2007 r. Nr (...) w przedmiocie : uproszczonego planu urządzania lasu p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie sądowe Pismem z dnia 4 maja 2007 r. adwokat L. N. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w imieniu skarżącego J. N. wnosząc o uchylenie uproszczonego planu urządzenia lasu dla dzielnicy W. w W. zatwierdzonego przez Wojewodę Mazowieckiego w dniu (...) września 2005 r. W uzasadnieniu skargi wskazał, że 3 kwietnia 2007 r. złożył do Wojewody Mazowieckiego wezwanie w trybie art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - p.p.s.a.) do stwierdzenia nieważności uproszczonego planu urządzenia lasu. W odpowiedzi na pismo otrzymał postanowienie Wojewody Mazowieckiego z dnia (...) kwietnia 2007 r., na mocy którego wojewoda przekazał wezwanie Ministrowi Środowiska. Pismem z dnia 10 września 2007 r. (data stempla pocztowego) pełnomocnik skarżącego wskazał, że "skarga skierowana do sądu nie stanowi zażalenia na postanowienie Wojewody Mazowieckiego z dnia (...) kwietnia 2007 r.", a jej przedmiotem jest powyżej opisany akt zatwierdzenia planu urządzenia lasu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przede wszystkim wskazać należy, że postanowienie przekazujące pismo pełnomocnika skarżącego do Ministra Środowiska, zawierało wniosek o stwierdzenie nieważności uproszczonego planu urządzenia lasu jest ostateczne. Tak więc powstała sytuacja, w której wniosek pełnomocnika J. N. o stwierdzenie nieważności znajduje się do rozpatrzenia u Ministra Środowiska. Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) zawierają przepis wyłączający możliwość prowadzenia postępowania sądowego, jeżeli skarga zostanie wniesiona po wszczęciu postępowania przez organy administracyjne, mającego na celu zmianę w trybach nadzwyczajnych zaskarżonej decyzji; należy wówczas zawiesić postępowanie sądowe (art. 56 wymienionej ustawy). Poprzednio obowiązująca ustawa o Naczelnym Sądzie Administracyjnym zawierała regulację podobną. Na gruncie tej regulacji ukształtowało się orzecznictwo wyrażające zasadę konkurencyjności postępowań służących temu samemu celowi, tj. ocenie ostatecznych decyzji administracyjnych poddawanych kontroli przez organy nadzoru działające wewnątrz administracji albo kontroli sądowej. W konsekwencji ukształtował się pogląd, aktualny również w obecnym stanie prawnym i podzielany przez skład orzekający w niniejszej sprawie, że po wniesieniu skargi do sądu administracyjnego wykluczona jest możliwość wszczęcia przez organ administracji publicznej postępowania w celu zmiany, uchylenia lub stwierdzenia nieważności decyzji zarówno z urzędu, jak i w związku z wniesieniem nadzwyczajnego środka prawnego innego niż skarga do sądu Wskazując na powyższe Sąd na podstawie art. 56 w związku z art. 124 § 1 pkt 6 w/w ustawy postanowił jak w sentencji.