IV SA/Wa 1089/19

Warszawa, 27 czerwca 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Anita Wielopolska Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec asesor WSA Agnieszka Wąsikowska (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym 27 czerwca 2019 r. sprawy ze skargi G. M. na postanowienie Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z [...] kwietnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania 1. uchyla zaskarżone postanowienie, 2. zasądza od Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie na rzecz G. M. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2019 r., nr [...] Prezes Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie, działając na podstawie art. 134 w zw. z art. 144 ustawy z 4 czerwca 1960 r., Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096), dalej K.p.a. stwierdził, że odwołanie G. M. (dalej: Strona, Skarżąca) z dnia [...] października 2017 r. od decyzji Prezydenta Miasta P. z dnia [...] września 2017 r., nr [...], zostało wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego do jego wniesienia w art. 129 § 2 K.p.a. W uzasadnieniu wskazano, że ww. decyzja została doręczona Stronie w dniu [...] września 2017 r. r., co potwierdza zwrotne potwierdzenie odbioru załączone do akt. Termin 14 dni do wniesienia odwołania upłynął z dniem [...] października 2017 r.. Odwołanie z [...] października 2018 r. zostało zaś wniesione przez skarżącą w dniu [...] października 2017 r. (data nadania w polskiej placówce pocztowej). Skarżąca kwestionując powyższe rozstrzygnięcie, zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie przepisów postępowania tj. art. 7, art. 75 oraz art. 77 § 1 K.p.a., poprzez pominięcie przy rozstrzygnięciu sprawy dowodów, które wskazywały na niezawiniony charakter uchybień, jak i nie przeprowadzenie jakiegokolwiek postępowania dowodowego mającego na celu sprawdzenie kiedy przesyłka została doręczona. Wobec powyższego Strona wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i wniosła o zasądzenie kosztów postępowania według norm przypisanych. W uzasadnieniu skargi Strona podniosła, że organ nie wziął pod uwagę informacji pochodzących od operatora pocztowego Poczty Polskiej – elektronicznego śledzenia przesyłek, z którego wynika, że przesyłka oznaczona nr [...] została nadana [...] września 2017 r. w placówce Urzędu Pocztowego w P. i doręczona [...] września 2017 r. o godz. 15:21, a więc jeden dzień później niż wskazywała adnotacja zawarta na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Poza tym Strona zwróciła uwagę, że na odwrocie potwierdzenia odbioru przybita został pieczęć – datownik placówki oddawczej G. z datą [...] września 2017 r. W ocenie Skarżącej w sytuacji niezgodności dat wpisanych na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, należy przyjąć, że decyzja Prezydenta Miasta P. został doręczona [...] września 2017 r. Do skargi Strona dołączyła wydruk śledzenia przesyłek – tracking, z którego wynika, że przesyłka zawierająca ww. decyzję została doręczona [...] września 2017 r. Poza tym na powyższym wydruku znajduje się adnotacja Naczelnika Urzędu Pocztowego w G. – K. B. (własnoręcznie podpisana), potwierdzająca, że G. M. odebrała przesyłkę w dniu [...] września 2017 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że zwrotne potwierdzenie odbioru stanowi dowód na okoliczność faktu i terminu doręczenia oraz wskazuje osobę odbierającą pismo (organ wskazał, że wynika to z art. 17 w zw. z art. 3 pkt 23 ustawy z 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe (Dz. U. z 2012 r., poz. 1529 ze zm. oraz taka interpretacja wynika z orzecznictwa sądowego). Poza tym organ wyjaśnił, że dane znajdujące się na stronie internetowej Poczty Polskiej (e-monitoring) mają charakter wyłącznie poglądowy, co potwierdza zastrzeżenie widniejące na stronie internetowej Poczty Polskiej. Dalej organ wyjaśnił, że data widniejąca na pieczęci datownika placówki oddawczej nie jest datą wiążącą w kwestii daty doręczenia przesyłki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302; zwanej dalej p.p.s.a."), sądy administracyjne powołane są do kontroli działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do treści art. 134 § 1 p.p.s.a. Orzekanie - w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Uwzględnienie skargi następuje w przypadkach naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a.), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. b), oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c). W przypadkach, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a., sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.), jeżeli zachodzą przyczyny określone w innych przepisach, sąd stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa. Stosownie do art.119 pkt 1 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym – co miało miejsce w niniejszej sprawie - jeżeli przedmiotem skargi jest m.in. postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie. Stosownie do art.120 p.p.s.a. w trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. Sądowa kontrola zaskarżonego postanowienia doprowadziła do stwierdzenia, że skarga zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności wskazać należy, że przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie jest wyłącznie kontrola zgodności z prawem rozstrzygnięcia o charakterze procesowym (postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania). W myśl art. 129 K.p.a. odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję (§ 1), w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie (§ 2). Odwołanie stanowi środek prawny instancyjnej kontroli decyzji administracyjnych, która uruchamiana jest zasadniczo wyłącznie na wniosek strony postępowania, złożony w określonym terminie i za pośrednictwem organu, który wydał decyzję w I instancji. Prawo strony do wniesienia odwołania jest powiązane wyrażoną w art. 15 K.p.a. zasadą dwuinstancyjności postępowania, zgodnie z którą sprawa administracyjna załatwiona decyzją administracyjną może być po wniesieniu odwołania ponownie rozpatrzona i rozstrzygnięta przez organ II instancji. Zasadą jest, że organ administracyjny w pierwszej kolejności bada formalne okoliczności towarzyszące wniesionemu odwołaniu, w tym w szczególności dochowanie przysługującego stronie terminu. Podstawę materialnoprawną zapadłego w niniejszej sprawie postanowienia stanowił art. 134 K.p.a. Zgodnie z tym przepisem organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Z postanowień ww. przepisu zatem wyraźnie wynika, że nie daje on możliwości organowi wyboru treści rozstrzygnięcia. W sytuacji, gdy organ ustali, że środek zaskarżenia w administracyjnym toku instancji został wniesiony przez stronę po upływie ustawowego terminu, zobowiązany jest bowiem stwierdzić, na podstawie art. 134 K.p.a., wniesienie środka zaskarżenia z uchybieniem terminu. W ocenie Sądu zaskarżone postanowienie w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania narusza zasady postępowania: art. 7 (zasadę prawdy obiektywnej), art. 77 § 1 K.p.a., (zasady wyczerpującego rozpatrzenia materiału dowodowego), art. 75 § 1 K.p.a. (dopuszczenia dowodu), jak i art. 7a K.p.a. (rozstrzygania wątpliwości na korzyść strony). Naruszenia te zdaniem Sądu mają istotny wpływ na wynik sprawy. Z akt sprawy wynika, że wadliwe organ przyjął w toku postępowania, że Strona uchybiła terminowi do wniesienia odwołania. Należy wskazać, że wbrew twierdzeniom organu materiał zgromadzony w sprawie, tj. zwrotne potwierdzenie odbioru decyzji Prezydenta Miasta P. z dnia [...] września 2017 r., nawet kwestionowany wydruk ze śledzenia przesyłek, a przede wszystkim adnotacja Naczelnika Poczty Polskiej w G. wskazują, że ww. decyzja została doręczona skarżącej w dniu [...] września 2017 r. Zdaniem Sądu wątpliwości, które wystąpiły w związku z widniejącą datą na zwrotnym potwierdzeniu odbioru (opatrzoną datownikiem pracownika poczty polskiej), zostały rozwiane przedstawionym przez Stronę załącznikiem do skargi. Wynika z niego bowiem jednoznacznie, że data na zwrotnym potwierdzeniu jest nieprawidłowa (zaszła pomyłka), bowiem Skarżąca otrzymała sporną przesyłkę w dniu [...] września, a nie jak twierdził organ [...] września 2017 r. Potwierdziła to także Naczelnik Poczty. Oświadczenie to, w ocenie Sądu, nie budzi wątpliwości i potwierdza kwestionowany przez organ wydruk ze strony internetowej – śledzenie przesyłek. Wobec tych ustaleń, należy zatem przyjąć, że odwołanie nadane w placówce poczty polskiej w dniu [...] października 2017 r. zostało wniesione w terminie określonym w art. 129 K.p.a. Organ ponownie rozpatrując sprawę, rozpatrzy odwołanie, uwzględniając stanowisko Sądu. Mając na względzie powyższe, należy uznać, że doszło do wydania zaskarżonego postanowienia z naruszeniem art. 7a § 1 i art. 134 k.p.a. w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. Stąd też Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. uchylił zaskarżone postanowienie. O kosztach postępowania Sąd orzekł w pkt 2 wyroku na podstawie art. 200 i art. 205 p.p.s.a., zasądzając na rzecz skarżącej zwrot kwoty 100 zł tytułem uiszczonego wpisu od skargi.