IV SA/Wa 1092/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Tomasz Wykowski po rozpoznaniu w dniu 3 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku N. sp. z o.o. o przywrócenie terminu do wniesienia wpisu stałego od skargi w sprawie ze skargi N. sp. z o.o. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: przywrócić termin do wniesienia wpisu stałego od skargi Pismem datowanym na dzień 3 czerwca 2008 r. skarżący reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł skargę na decyzję wymienioną w sentencji niniejszego postanowienia. Wraz ze skargą uiszczono wpis w kwocie 100 zł. Postanowieniem z dnia 29 lipca 2008 r. Sąd odrzucił skargę na podstawie art.221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz.1270 z późn.zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", z racji tego, iż nie została należycie opłacona. W sprawie winien być bowiem uiszczony wpis w kwocie 500 zł, jako, iż jest to sprawa z zakresu zagospodarowania przestrzennego (§2 ust.3 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. nr 221, poz.2193). Odpis nieprawomocnego postanowienia Sądu doręczono pełnomocnikowi skarżącemu w dniu 4 sierpnia 2008 r. W dniu 11 sierpnia 2008 r. nadał on na poczcie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia brakującej części wpisu oraz uiścił 400 zł na konto Sądu. We wniosku podnosi się, iż nieuiszczenie wpisu w wysokości 500 zł, a jedynie w kwocie 100 zł nie jest wynikiem zaniedbania pełnomocnika. Pełnomocnik podniósł, iż zakwalifikowanie sprawy będącej przedmiotem zaskarżenia jako sprawy z zakresu zagospodarowania przestrzennego jest dyskusyjne. Przedmiotem postępowania był zdaniem pełnomocnika "spór budowlany, a dokładnie spór co do interpretacji, a dokładnie spór co do interpretacji pojęcia "teren inwestycji", co z kolei wskazywałoby na przedmiot zaskarżenia wskazany w §2 ust.1 pkt 1 rozporządzenia". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Wniosek należy uwzględnić. Zgodnie z art.86§1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Art.87§1-4 p.p.s.a. przewiduje następujące wymogi formalne odnośnie wspomnianego wniosku: 1) wniesienie pisma z wnioskiem do sądu, w którym czynność miała być dokonana, 2) zachowanie w tym zakresie siedmiodniowego terminu od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, 3) uprawdopodobnienie w piśmie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, 4) równoczesne wraz z wnioskiem dokonanie czynności, której nie dokonano w terminie. Warunki te zostały spełnione: 1) pełnomocnik wniósł wymagane pismo do Sądu, 2) wniesienie pisma miało miejsce w terminie 7 dni od dnia otrzymania odpisu postanowienia Sądu kwalifikującego uiszczenie wpisu w wysokości 100 zł jako nieprawidłowe, 3) w wniosku podniesiono okoliczności, które w ocenie pełnomocnika uprawdopodobniały brak winy w uchybieniu terminu, 4) dokonano wpłaty brakującego wpisu. Sąd przyjął, iż uprawdopodobnione zostało, iż pełnomocnik nie zawinił przy uchybieniu terminu do wniesienia wpisu w prawidłowej wysokości, niemniej dokonując takiej oceny Sąd wykroczył poza argumentację wniosku. Argumentacji tej podzielić nie można z tej racji, iż negowanie tego, iż sprawa będąca przedmiotem zaskarżonej decyzji jest sprawą z zakresu zagospodarowania przestrzennego jest nietrafne. Decyzja ta to decyzja w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy (bez znaczenia pozostaje to, iż jest to decyzja odmowna), regulowana przepisem art.61 ustawy z dnia 27 marca 2007 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz.717 z późn.zm.). Zgodnie z art.4 ust.2 ustawy, w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym: 1) lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego; 2) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy. Twierdzeń wniosku, iż sprawę można kwalifikować jako przewidzianą w §2 ust.1 pkt 1 rozporządzenia z dnia 16 grudnia 2003 r. nie można zaakceptować, albowiem w przywołanym przepisie mowa o skargach na postanowienia nie zaś na decyzje administracyjne (jak to ma miejsce w niniejszej sprawie). Sprawa nie jest również sprawą budowlaną (nota bene w sprawach budowlanych wpis również wynosi 500 zł - §2 ust.3 pkt 1 rozporządzenia). Przyjmując pomimo nietrafnej argumentacji wniosku, iż pełnomocnikowi można przypisać brak winy w uchybieniu przepisu Sąd wziął pod uwagę następujące okoliczności. Po pierwsze, w terminie do wniesienia skargi pełnomocnik spełnił obowiązek wniesienia wpisu, a jego uchybienie podlega wyłącznie na wniesieniu go w niepełnej wysokości, co wynikało z błędnej interpretacji przepisów rozporządzenia. Powyższe świadczy w ocenie Sądu o tym, iż nie jest to przypadek świadomego i całkowitego zlekceważenia przez pełnomocnika wymogów procesowych. Wprawdzie profesjonalny pełnomocnik ma obowiązek prawidłowego interpretowania przepisów prawnych, niemniej ocena skutków tego uchybienia dla rozpatrywanej kwestii nie może abstrahować od faktu, iż skoro we właściwym czasie pełnomocnik podjął działania na rzecz opłacenia wpisu, (tj. we właściwym czasie podjął działania na rzecz dopełnienia formalnych wymogów wniesienia skargi), to racjonalnie zakładać należy, iż był gotów do terminowego uiszczenia wpisu w należytej wysokości. Powyższe okoliczności w konfrontacji z daleko idącymi niekorzystnymi skutkami dla skarżącego w razie ewentualnego nieuwzględnienia wniosku uzasadniają przyjęcie, iż warunki do jego uwzględnienia wystąpiły. Z powyższych względów Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art.86§1 p.p.s.a.