IV SA/Wa 1093/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. C. i J. C. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi M. C. i J. C. na postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia [...] maja 2010 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. M. C. i J. C. pismem z dnia [...] maja 2010 r. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia [...] maja 2010 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] października 2009 r., znak: [...]. Skarżący nie uiścili opłaty sądowej przy wniesieniu skargi. Sąd pismem z dnia 12 lipca 2010 r., w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału IV z dnia 9 lipca 2010 roku, wezwał M. C. i J. C. do uiszczenia solidarnego wpisu od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika ze zwrotnych potwierdzeń odbioru, powyższe wezwanie skierowane do M. C. zostało doręczone pełnomocnikowi J. F. w dniu 15 lipca 2010 r., natomiast wezwanie adresowane do J. C. zostało doręczone w dniu 16 lipca 2010 r. pełnomocnikowi J. W.. W siedmiodniowym terminie upływającym w dniu 23 lipca 2010 r., skarżący nie uiścili wpisu sądowego. Pismem z dnia 26 lipca 2010 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) skarżący wnieśli o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi wpłacając jednocześnie wpis. W uzasadnieniu wniosku wskazali, iż w dniu 23 lipca 2010 r. wrócili z dwutygodniowych wczasów i tego samego dnia sąsiad przekazał im korespondencję, którą otrzymywali w okresie ich nieobecności w domu, m.in. wezwania z Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie do uiszczenia wpisu. Skarżący wskazali, iż ww. korespondencja zawierająca wezwania do uiszczenia wpisu została nieprawidłowo odebrana przez sąsiada, ponieważ pełnomocnictwo, które pozostawili obejmowało tylko odbiór zwykłej korespondencji, a nie listów poleconych. Sąd pismem z dnia 1 września 2010 r. wezwał skarżących do nadesłania pełnomocnictwa do odbioru korespondencji pozostawionego w Urzędzie Pocztowym w B. w celu uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy skarżących w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi. W odpowiedzi na wezwanie Sądu skarżąca przy piśmie z dnia 13 września 2009 r. nadesłała ksero przedmiotowego pełnomocnictwa udzielonego przez J. C. J. W. i J. F., jednocześnie informując, iż w Urzędzie Pocztowym w B. nigdy nie pozostawiała pełnomocnictwa upoważniającego do odbioru jakichkolwiek przesyłek pocztowych adresowanych na jej nazwisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Przepis art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej P.p.s.a.), przewiduje, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 87 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Ponadto strona winna równocześnie z wnioskiem dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Z brzmienia cytowanych wyżej przepisów wynika, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć zastosowanie jedynie wtedy, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie, tj. wniesienie wniosku w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przeszkody uniemożliwiającej dochowanie terminu, dopełnienie czynności, dla której był ustanowiony termin oraz brak winy w uchybieniu terminu. W przedmiotowej sprawie warunki formalne wniosku zostały spełnione. Skarżący M. C. i J. C. zachowali ustawowy 7 - dniowy termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi (licząc od dnia 23 lipca 2010 r., tj. od dnia otrzymania korespondencji od sąsiada) oraz uiścili wpis sądowy. Oceny wymaga zatem przesłanka braku winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się natomiast z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Dokonując takiej oceny należy przyjąć obiektywny miernik staranności, zgodnie z którym o braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wówczas, gdy strona, obiektywnie nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody. W pierwszej kolejności wskazać należy, że jakkolwiek z kserokopii pełnomocnictwa nadesłanego przez skarżącą wynika, iż J. C. nie udzielił upoważnienia do odbioru przez J. W. i J. F. listów poleconych, tym nie mniej należy wskazać, iż ww. pełnomocnictwo jest rozbieżne z pełnomocnictwami pocztowymi nadesłanymi na wezwanie Sądu przez Urząd Pocztowy w B.. Nie jest prawdą – wbrew twierdzeniem M. C. i J. C. – że skarżący nie udzielili pełnomocnictwa do odbioru listów poleconych, z przedmiotowych pełnomocnictw pocztowych wynika jednoznacznie, że zarówno M. C., jak i J. C. udzielili upoważnienia do odbioru m. in. przesyłek listowych poleconych przez sąsiadów J. W. i J. F.. Tym samym skarżący powinni liczyć się ze skutkiem odbioru korespondencji przez upoważnione osoby podczas ich nieobecności w domu. Wezwania zostały odebrane przez J. F. i J. W. w dniach 15 i 16 lipca 2010 r., zatem termin do uiszczenia wpisu upłynął w dniu 23 lipca 2010 r. Ponadto należy wskazać, iż skarżący nie udowodnili, że przebywali na dwutygodniowych wczasach i nie powyższą okoliczność nie przedstawili żadnych dowodów. Należy podkreślić, że kryterium braku winy wiąże się z obowiązkiem strony zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw. W przedmiotowej sprawie nie można zatem uznać, iż skarżący zachowali należytej staranność przy prowadzeniu własnej sprawy. Mając powyższe na uwadze nie można uznać, że w sprawie zostały spełnione przesłanki przywrócenia terminu określone w art. 86 § 1 P.p.s.a.