IV SA/Wa 1094/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Dąbrowska, Sędziowie Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Sędzia WSA Agnieszka Wójcik (spr.), Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Olszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 listopada 2012 r. sprawy ze skargi G. G. na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia wodnoprawnego - oddala skargę - Decyzją z dnia [...] lutego 2012r. Nr [...] Starosta P. na podstawie art. 140 ust.1 w związku z art. 9 ust. 2 pkt 2, art. 122 ust. 1 pkt 1 i 3, art. 127, art. 135 pkt 3 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (tekst jednolity Dz. U. z 2005 roku Nr 239 poz. 2019 z późniejszymi zmianami), art. 104 k.p.a, po rozpatrzeniu wniosku Gminy L., w sprawie udzielenia pozwoleń wodnoprawnych: udzielił Gminie L. pozwoleń wodnoprawnych na: 1. przebudowę urządzenia wodnego - rowu nr [...], biegnącego wzdłuż ul. [...] obręb [...], w miejscowości L. gmina L. polegającą na wykonaniu: a) dwóch przepustów o średnicy [...] mm, o długości L = [...] m każdy, pod zjazdami na działki prywatne w [...], na działkach o nr ewid. [...] o wskazanych w decyzji współrzędnych geograficznych b) umocnień skarp i dna rowu nr [...] w [...], na działkach o nr ewid. [...] o wskazanych w decyzji współrzędnych geograficznych: c) wylotu wód drenarskich o średnicy Q [...] mm i rzędnej dna [...] m n.p.m., na lewej skarpie w/w rowu nr [...], w km [...] (dz. nr ewid. [...]), 2. wykonanie drenażu (dwóch sączków drenarskich Q [...] mm i o długości [...] m każdy), pod skarpą nasypu projektowanego [...] wraz z [...] Q [...] mm, na dz. nr ewid. [...], obręb [...] w m. M., gm. L., 3. szczególne korzystanie z wód, t.j. odprowadzanie wód w ilości max. [...] z projektowanego drenażu wylotem drenarskim [...] mm, do rowu odwadniającego [...], w km [...], działka nr ewid. [...], obręb [...], w m. L., gmina L. Pozwoleń wodnoprawnych udzielono przy zastrzeżeniu spełnienia warunków i obowiązków tj. 1. przebudowy rowu przydrożnego nr [...], polegającej na wykonaniu: dwóch przepustów pod zjazdami na działki o nr ewid. [...] oraz [...], wylotu wód drenarskich z projektowanego drenażu na lewej skarpie tego rowu oraz drenażu, zgodnie z załączonym do wniosku operatem wodnoprawnym, 2. powierzenie wykonania robót specjalistycznemu przedsiębiorstwu, 3. uporządkowanie terenu po zakończeniu robót i przywrócenie go do stanu poprzedniego, 4. utrzymanie przebudowanego rowu co najmniej na długości jego przebudowy tj. od [...] oraz wylotu i drenażu w pełnej sprawności technicznej i systematycznej konserwacji, w tym co najmniej dwukrotnego odmulania rowu w ciągu roku, 5. pokrywania wszelkich szkód powstałych wobec innych zakładów posiadających pozwolenia wodnoprawne oraz osób narażonych na szkody w związku z wykonywaniem pozwoleń wodnoprawnych. Jednocześnie organ zastrzegł prawo cofnięcia lub ograniczenia pozwoleń wodnoprawnych w przypadku nieprzestrzegania uprawnień ustalonych w pozwoleniach oraz w przypadku wyrządzania szkód lub gdyby szczególne korzystanie z wód powodowało pogorszenie stanu ekologicznego wód i ekosystemu od nich zależnych. W decyzji wskazano również że pozwolenia wodnoprawne nie rodzą praw do nieruchomości i urządzeń wodnych koniecznych do jego realizacji oraz nie naruszają prawa własności i uprawnień osób przysługujących wobec tych nieruchomości i urządzeń. Wnioskodawcy, który nie uzyskał praw do nieruchomości lub urządzeń koniecznych do realizacji pozwoleń wodnoprawnych, nie przysługuje zaś roszczenie o zwrot nakładów poniesionych w związku z otrzymaniem pozwoleń, Wskazano, że pozwolenia wodnoprawnego w części dot. szczególnego korzystania z wód tj. odprowadzania wód z projektowanego drenażu do rowu melioracyjnego nr [...], wydano na czas określony do dnia [...] lutego 2022 r., Przy czym pozwolenie na wykonanie urządzeń wodnych wygasa, jeżeli podmiot nie rozpoczął wykonywania urządzeń wodnych w terminie 3 lat od dnia, w którym pozwolenia wodnoprawne na wykonanie tych urządzeń stało się ostateczne. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że nie znalazł podstaw prawnych do odmowy udzielenia pozwolenia wodnoprawnego. Od w/w decyzji do Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. za pośrednictwem Starosty P. odwołanie wnieśli: 1) Pan G. G., podnosząc że decyzja została wydana z naruszeniem przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, mających wpływ na rozstrzygnięcie sprawy: - art. 61 § 1 k.p.a, poprzez wszczęcie postępowania na wniosek, który Jego zdaniem zgodnie z zawiadomieniem miał wpłynąć za dziesięć miesięcy - art. 7, 77§ 1, art. 80 k.p.a poprzez nienależyte, niewyczerpujące rozpatrzenie materiału dowodowego - art. 107 § 3 k.p.a poprzez niewskazanie w uzasadnieniu w decyzji stanu faktycznego i prawnego. Jednocześnie poinformował, że nie wyraża zgody na wykonanie w/w urządzeń wodnych na działce własnej nr [...]. 2) Pan S. M., podnosząc że nie wyraża zgody na wykonanie urządzeń wodnych na działce własnej nr [...]. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2012r. Nr [...] Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a oraz art. 4 ust. 4, art. 122 ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 18 lipca 2000r. Prawo wodne (Dz.U.Nr 239 z 2005r. poz. 2019 z późn. zm.) po rozpatrzeniu w/w odwołań utrzymał w mocy decyzję Starosty P. z dnia [...] lutego 2012r. W uzasadnieniu organ wskazał, że rozpatrując dokumenty sprawy i treść zaskarżonej decyzji, stwierdził, iż wniesione odwołania - nie zasługują na uwzględnienie, co wynika z faktu, że zgromadzony materiał dowodowy w sprawie przemawia za słusznością wydanego rozstrzygnięcia. Organ I instancji rozpatrując wniosek z dnia 5 grudnia 2011 r., w sprawie udzielenia Gminie L. przedmiotowego pozwolenia wodnoprawnego, na podstawie art. 127 ust. 6 ustawy Prawo wodne, pismem z dnia 5 stycznia 2012r., zawiadomił o wszczęciu tego postępowania, poinformował wszystkie strony, w tym S. M. i Pana G. G., o możliwości zapoznania się z dokumentacją oraz możliwością składania uwag i wniosków w terminie 14 dni od dnia otrzymania zawiadomienia. Odwołujący w wyznaczonym czasie nie wnieśli swoich zastrzeżeń do wniosku. W świetle analizy postępowania organu I instancji nie dopatrzono się naruszenia art.: 7, 77, 80 kpa. Zebrany materiał dowodowy był zgodny z wymaganiami art. 131 ustawy Prawo wodne. W toku postępowania żadna ze stron nie zgłosiła uwag, co do których ustosunkować mógłby się organ I instancji. Tym samym Starosta nie przekroczył zasady swobodnej oceny dowodów. Okoliczności odmowy pozwolenia wodnoprawnego opisane są art. 125 i 126 ustawy Prawo wodne. Starosta analizując wydanie decyzji, ustala między innymi, czy wnioskowane do wykonania urządzenie wodne jest zgodne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, ochroną zdrowia ludzi oraz zasadami ochrony środowiska tj. wód podziemnych i powierzchniowych, form ochrony przyrody, itp. Jeżeli projektowany sposób korzystania z wody nie narusza ustaleń dokumentów przywołanych w art. 125 pkt. 1, 2 ustawy Prawo wodne oraz spełnia wymagania, o których mowa w pkt. 3 w/w art. organ nie ma podstaw zastosowania art. 126 i odmówienia udzielenia pozwolenia wodnoprawnego. Zgodnie z przepisem art. 123 ust. 2 ustawy Prawo wodne (przywołanym w pkt. IV decyzji Starosty P.), pozwolenie wodnoprawne nie rodzi praw do nieruchomości i urządzeń wodnych koniecznych do jego realizacji oraz nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich przysługujących wobec tych nieruchomości i urządzeń. Oznacza to, że udzielone Gminie L. pozwolenie wodnoprawne w żaden sposób nie ingeruje w prawa własności Pana S. M. i Pana G. G. Decyzja udzielająca pozwolenie wodnoprawne, ustalając usytuowanie i warunki wykonania urządzenia wodnego nie reguluje zatem zasad i warunków uzyskania przez zainteresowanego prawa do użytkowania nieruchomości lub ich części, niezbędnych mu do realizacji inwestycji. Te kwestie podlegają regulacjom prawa cywilnego i wymagają odrębnych uzgodnień zainteresowanych stron. Skargę na powyższą decyzję wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie G. G., domagając się stwierdzenia nieważności obu decyzji (organu I i II instancji) ewentualnie ich uchylenie. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie przepisów postępowania, tj.: 1. art. 10 oraz art. 61 § 4 k.p.a poprzez niepoinformowanie Pana G. G. o wszczęciu postępowania wodnoprawnego dotyczącego działki stanowiącej Jego własność, co stanowi rażące naruszenie prawa, a które to uchybienie nie zostało dostrzeżone przez organ odwoławczy, 2. art. 7, art. 8, art. 9, art. 77§1, art. 80 k.p.a w zw. z art. 125 pkt. 2 i 3 oraz art. 131 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz. U. 2001 r. Nr 115 poz. 1229 z późn. zm.) poprzez nieprzeprowadzenie wyczerpującego postępowania dowodowego umożliwiającego ustalenie rzeczywistego stanu faktycznego i dokonanie prawidłowej oceny zasadności wniosku Gminy L., 3. art. 11 i art. 107 § 3 k.p.a poprzez niewskazanie w uzasadnieniach zaskarżonych decyzji w oparciu o jakie konkretnie dokumenty organy poczyniły swoje ustalenia oraz poprzez ograniczenie się w nich jedynie do przywołania numerów przepisów stanowiących podstawę prawną decyzji, bez ich wyjaśnienia. W uzasadnieniu skarżący przedstawił stan faktyczny sprawy wywodząc, że na treść zaskarżonej decyzji Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej miały wpływ liczne uchybienia z zakresu postępowania administracyjnego, których dopuścił się zarówno organ pierwszego stopnia jak i organ odwoławczy. Wskazał, że w niniejszej sprawie organy miały obowiązek przeprowadzenia wyczerpującego postępowania wyjaśniającego w zakresie spełniania przesłanek określonych w art. 125 ustawy. Tymczasem Starosta P. odniósł się do powyższego przepisu jedynie w ograniczonym zakresie. W decyzji z dnia [...] lutego 2012 r. stwierdzono bowiem, że w wypisach z miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego cyt.: ".brak jest zapisów dotyczących zakazu wykonywania przebudowy przydrożnego rowu, drenażu czy też odprowadzenia wódz drenażu do rowów (ziemi)." Przedstawiony przez Gminę L. opis planowanych robót jest zaś sporządzony wyłącznie w języku technicznym i osoba postronna nie jest w stanie na jego podstawie dokonać m.in. jednoznacznej i pełnej oceny, czy i ewentualnie w jakim zakresie ich realizacja wpłynie na miejscowe środowisko. Organy nie odniosły się do faktu, że w miejscu, w którym miały być realizowane roboty, obejmującym działkę nr [...], rosną prawie [...]. Nie wyjaśniono również, z jakiej przyczyny wzdłuż całej długości działki nr [...] rów melioracyjny będzie przebiegał pod powierzchnią ulicy, natomiast na długości sąsiadującej z nią działki nr [...] (należącej do Skarżącego) rów melioracyjny nie będzie biegł dalej, pod powierzchnią ulicy, a zostanie rozkopany na [...] powierzchni całej działki, co doprowadzi do usunięcia [...]. Skarżący podkreślił, że opis prowadzenia zamierzonej inwestycji, który należy załączyć do wniosku o udzielenia pozwolenia powinien spełniać określone wymogi w tym..." wyjaśnić charakter działalności, rozmiary, użyte środki, stosowane technologie oraz zawierać wyjaśnienie, jaki wpływ może mieć zamierzona działalność na środowisko, ze względu na wybór lokalizacji przedsięwzięcia, z uwzględnieniem wpływu stosowanej gospodarki wodnej na wody powierzchniowe i podziemne, ze wskazaniem urządzeń zapobiegających powstaniu szkód; ustawa wymaga, aby opis był sporządzony nie w języku technicznym, fachowym, zrozumiałym tylko dla osób obeznanych z określoną działalnościq, lecz w języku powszechnie zrozumiałym, gdyż działalność związana z pozwoleniem wodnoprawnym nie może naruszać interesów osób trzecich i opis działalności napisany w języku nietechnicznym daje osobom trzecim podstawę do oceny, czy ich interesy mogą być zagrożone i czy powinny podjąć czynności zmierzające do ochrony swoich praw." (Komentarz do art. 131 ustawy Prawo wodne, LexPolonica) Wymóg ten nie został spełniony w niniejszej sprawie. Autor skargi zarzuca organowi administracyjnemu I-go stopnia naruszenie podstawowych przepisów prawa (art. 6 k.p.a). Organ administracyjny powinien bowiem, stać na straży praworządności (art. 7 k.p.a) oraz ma obowiązek prowadzić postępowanie w taki sposób, aby pogłębiać zaufanie obywateli do organów Państwa a także ich świadomość i kulturę prawną (art. 8 k.p.a). Starosta P. w zawiadomieniu z dnia 5 stycznia 2012 r. nie tylko nie dokonał należytego i wyczerpującego poinformowania strony skarżącej o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogły mieć wpływ na ustalenie jego praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego, ale w sposób całkowicie błędny dokonał jego oznaczenia, uniemożliwiając Stronie obronę tych praw. Zapis art. 9 k.p.a nakazuje wszystkim organom administracyjnym czuwanie nad tym, aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa, i w tym celu udziela im niezbędnych wyjaśnień i wskazówek. Ponadto, organ powinien zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów (art. 10 § 1 k.p.a). Opisany powyżej sposób postępowania Starosty P. świadczy o naruszeniu wszystkich tych norm. Organ odwoławczy nie dostrzegł tego uchybienia, a zatem decyzja Dyrektora Zarządu jest również wadliwa. Dyrektor Zarządu nie przeprowadził także analizy zebranej dokumentacji pod kątem jej kompletności, wymaganej przez art. 125 i 131 ustawy Prawo wodne. Organ odwoławczy ograniczył się jedynie, w treści zaskarżonej decyzji, do wskazania art. 125 i 126 ustawy Prawo wodne, stwierdzając jednocześnie, że zebrany materiał dowodowy był zgodny z wymogami art. 131 tejże ustawy. Według Skarżącego, takie wyjaśnienie nie spalenia wymogów pełnej i wnikliwej analizy sprawy pod kątem art. 125 ustawy Prawo wodne, a co więcej, narusza przywołane powyżej normy wypływające z art. 7, art. 8 i art. 9 k.p.a. Skarżący zarzucił także naruszenie przez organy art. 10 i art. 61 § 4 k.p.a, podnosząc, że pismem z dnia 5 stycznia 2012 roku Starosta P. poinformował Skarżącego o wszczęciu postępowania wodnoprawnego, ale nie dotyczyło ono tych nieruchomości, które objęte są zaskarżonymi decyzjami. Otóż, z treści zawiadomienia wynikało, że organ administracyjny wszczął na wniosek Gminy L. postępowanie m.in. w sprawie budowy rowu melioracyjnego. Jednakże data wniosku Gminy L. została wskazana w sposób wadliwy uniemożliwiający stwierdzenie, czy faktycznie takowy wniosek został do Starosty P. wniesiony, albowiem została ona oznaczona jako: "05 grudnia 2012 r." Jednocześnie wskazano, że prace budowlane będą prowadzone na działkach położonych w miejscowości M. - ta nazwa została powtórzona w piśmie wielokrotnie, żadna inna miejscowość nie została w nim wymieniona. Tymczasem skarżący jest właścicielem nieruchomości gruntowej położonej w miejscowości L. Został on zatem poinformowany jedynie o wszczęciu postępowania, które nie dotyczyło Jego nieruchomości i które miało być zainicjowane wnioskiem złożonym dopiero w przyszłym czasie. Dopiero w chwili otrzymania decyzji z dnia [...] lutego 2012 r. Skarżący mógł się zorientować, że zawiadomienie z dnia 5 stycznia 2012 r. mogło dotyczyć postępowania administracyjnego zakończonego doręczoną decyzją oraz, że postępowanie to faktycznie dotyczyło należącej do Niego nieruchomości. Taka sytuacja doprowadziła do pozbawienia Skarżącego czynnego uczestnictwa w toku postępowania poprzedzającego wydanie decyzji. Podniósł, że zawiadomienie o wszczęciu postępowania było dotknięte błędami merytorycznymi dotyczącymi podstawowych kwestii, których precyzyjne wskazanie determinuje spełnienie przesłanki z art. 61 § 4 k.p.a. A zatem, Skarżący nie został de facto zawiadomiony o wszczęciu postępowania administracyjnego, którego przedmiot byłby tożsamy (według treści obu pism) z przedmiotem postępowania administracyjnego zakończonego zaskarżoną decyzją Dyrektora Zarządu. Wyżej wskazane uchybienia organu 1-go stopnia postawiły zatem skarżącego w sytuacji, w której po pierwsze, nie miał możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym zebranym w sprawie, ani możliwości czynnego uczestniczenia w ustalaniu stanu faktycznego i prawnego przed Starostą P., po drugie, otrzymał decyzję, z której wobec lakonicznego uzasadnienia, zawierającego głównie informacje techniczne i nie mógł dokładnie wiedzieć z jakiego powodu i w jakim zakresie należąca do niego nieruchomość została objęta w/w pozwoleniem wodnoprawnym. Skarżący wniósł niezwłocznie odwołanie od powyższej decyzji do właściwego organu administracyjnego wyjaśniające Jego sytuację. Niestety, Dyrektor Zarządu uznał odwołanie za niezasługujące na uwzględnienie, błędnie przyjmując, że sprawa była rozpoznawana w sposób prawidłowy a rozstrzygnięcie jest słuszne. Mając na uwadze podniesione powyżej zarzuty dotyczące sprzecznych danych dotyczących wskazania przedmiotu postępowania administracyjnego, tym bardziej w ocenie skarżącego rażące wydaje się niepełne, wręcz lakoniczne uzasadnienie zarówno decyzji wydanej przez organ administracyjny pierwszego stopnia, jak i przez organ odwoławczy. Skarżący odniósł się także do uzasadnień obu zaskarżonych decyzji, zarzucając im: - brak przywołania wszystkich dowodów, na których organy opierały się dokonując rozstrzygnięć, - wyjaśnienie stanu faktycznego przy użyciu języka technicznego, niezrozumiałego dla osób nie będących specjalistami z zakresu gospodarki wodnej, w tym, dla Skarżącego. - nie wyjaśnienie podstawy prawnej rozstrzygnięcia, a ograniczenie się jedynie do przywołania numerów poszczególnych artykułów ustawy. Skarżący wskazał także, że nie zgadza się ze stanowiskiem organu odwoławczego, iż wskazane powyżej pozwolenie wodnoprawne w żaden sposób nie ingeruje w jego prawo własności. Wprawdzie powyższa decyzja nie przyznaje Gminie L. prawa własności do części gruntu należącego do Skarżącego, jednakże przy zrealizowaniu dodatkowych przesłanek może doprowadzić właśnie do takiej sytuacji. Podkreślił, że jest on uprawniony do ochrony swego prawa własności na każdym etapie postępowania zarówno administracyjnego, cywilnego jak i każdego innego regulowanego przez polski system prawa. Jednocześnie podstawowe zasady procedury administracyjnej służą przede wszystkim temu, by każda osoba, która nosi przymiot strony postępowania administracyjnego mogła w sposób pełny w nim uczestniczyć, bez względu na to w jakim stopniu jego interesy są zagrożone ze względu na przedmiot tego postępowania. Tymczasem, prawo do uczestnictwa w postępowaniu w sprawie o wydanie przedmiotowych pozwoleń wodnoprawnych zostało Skarżącemu odebrane na skutek wskazanych w niniejszym piśmie rażących uchybień proceduralnych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje; Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 2012, poz. 270 zwanej w dalszej części p.p.s..a., sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja dotyczy pozwoleń wodnoprawnych na: 1. przebudowę urządzenia wodnego - rowu nr [...], biegnącego wzdłuż ul. [...], w miejscowości L. gmina L., 2 wykonanie drenażu, pod skarpą nasypu projektowanego [...] wraz z [...] oraz 3. szczególne korzystanie z wód, tj. odprowadzanie wód. Kwestie związane z wydaniem przedmiotowych pozwoleń uregulowane zostały w Rozdziale IV ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (tekst jednolity Dz. U. z 2005 roku Nr 239 poz. 2019 z późniejszymi zmianami zw. w dalszej części ustawą". W myśl art. 131 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 i 2 powołanej ustawy pozwolenie wydaje się na wniosek do którego trzeba dołączyć operat wodnoprawny i decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli na podstawie odrębnych przepisów jest ona wymagana, gdy decyzja ta nie jest wymagana dołącza się wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został sporządzony. Poza tym dołącza się opis prowadzenia zamierzonej działalności sporządzony w języku nietechnicznym. Zgodnie z art. 125 ustawy pozwolenie wodnoprawne nie może zaś naruszać: 1) ustaleń planu gospodarowania wodami na obszarze dorzecza, z wyjątkiem okoliczności, o których mowa w art. 38j, lub ustaleń warunków korzystania z wód regionu wodnego lub warunków korzystania z wód zlewni; 2) ustaleń miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz decyzji o warunkach zabudowy; 3) wymagań ochrony zdrowia ludzi, środowiska i dóbr kultury wpisanych do rejestru zabytków oraz wynikających z odrębnych przepisów. Dlatego też ustawodawca w art. 126 ustawy wskazał, że odmawia się wydania pozwolenia wodnoprawnego jeżeli projektowany sposób korzystania z wody narusza ustalenia dokumentów wymienionych w art. 125 pkt 1 i 2 ustawy, lub nie spełnia wymagań, o których mowa w art. 125 pkt 3 albo projektowany sposób korzystania z wody dla celów energetyki wodnej nie zapewni wykorzystania potencjału hydroenergetycznego w sposób technicznie i ekonomicznie uzasadniony. Analiza treści powołanych przepisów pozwala stwierdzić, że ustawodawca przyjmuje jako regułę wydanie pozwolenia wodnoprawnego o ile zostaną spełnione warunki przewidziane w ustawie, natomiast odmowa jest dopuszczalna tylko wtedy, gdy zaistnieją okoliczności wskazane w art. 126 ustawy. W ocenie Sądu w rozpoznawanej sprawie ustawowe przesłanki udzielenia kwestionowanych pozwoleń wodnoprawnych, zostały spełnione, ponieważ wnioskodawcy składając wniosek o ich wydanie przedstawili operat wodnoprawny odpowiadający wymogom wskazanym w art. 132 ustawy (operat w aktach administracyjnych). Wbrew zarzutom skargi w aktach znajduje się także opis prowadzonej działalności w języku nietechnicznym. Dołączono także wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy L. dla planowanej inwestycji i w przedmiotowym postępowaniu organ I instancji wypowiedział się w przedmiocie zgodności planowanego zamierzenia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Akta sprawy zawierają także decyzję Wójta Gminy L. z dnia [...] września 2011 r. Nr [...] umarzającą postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody dla przedsięwzięcia polegającego na budowie [...], obejmującego między innymi jak wynika z uzasadnienia decyzji także inwestycji której dotyczy niniejsza sprawa w której uznano, że przedsięwzięcie to (w tym objęte niniejszą sprawą) ze względu na skalę i charakter, nie należy do inwestycji mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Tym samym w ocenie Sądu podniesiony przez skarżącego zarzut naruszenia art. 131 ustawy nie zasługuje na uwzględnienie. Odnosząc się z kolei do zarzutów dotyczących naruszenia przez orzekające w sprawie organy przepisów postępowania należy wskazać, że zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a, Sąd zobligowany jest je uwzględnić, jeżeli stwierdzi, iż mogły mieć one istotny wpływ na wynik sprawy. W skardze skarżący zarzucił organom naruszenie art. 7,8,9,10, 11 i 61 § 4 i 107 § 3 k.p.a, polegające na niezawiadomieniu go o wszczęciu postępowania w sprawie zakończonej zaskarżonymi decyzjami, przesłaniu skarżącemu zawiadomienia w którym podano błędną datę wniosku wszczynającego postępowanie jako 5 grudnia 2012r, a nie 2011r., wskazanie, iż inwestycja dotyczy nieruchomości położonych w miejscowości M. a nie L., sporządzenie uzasadnień w sposób nieprzestępny w języku technicznym oraz bez powołania brzmienia zastosowanych przepisów prawa. Odnosząc się do powyższych zarzutów należy wskazać, iż orzekający w niniejszej sprawie organ I instancji prowadząc postępowanie dopuścił się wielu błędów, które mogły doprowadzić do dezinformacji stron. Podkreślić jednak należy, iż bez wątpienia skarżący w dniu 9 stycznia 2012 r., a więc na prawie miesiąc przed wydaniem decyzji przez organ I instancji otrzymał zawiadomienie o wszczęciu postępowania, okoliczność ta umożliwiła mu zatem wystąpienie z żądaniem zapoznania się z całokształtem akt sprawy, bądź chociażby telefonicznego powzięcia informacji czego dotyczy to postępowanie. Nie ulega bowiem wątpliwości, że w postępowaniu tym skarżący uznany został za stronę i przysługiwały mu wszystkie uprawnienie z tym związane w tym - możliwość zapoznania się z kompletem akt administracyjnych. Nie negując błędów organu, należy zatem wskazać, iż przy zachowaniu minimum ostrożności procesowej skarżący mógł uzyskać kompletne informacje w zakresie przedmiotu postępowania jakie toczyło się przed organem I instancji. Tym samym Sąd nie uznał zarzutów skargi, w których skarżący wywodzi, iż z winy organu został wprowadzony w błąd, przez co naruszony został jego interes prawny jako właściciela nieruchomości na terenie której przebiegać ma rów. Bez wątpienia, na co zresztą wskazuje także skarżący, jako właścicielowi przysługuje mu prawo ochrony należącej do niego własności gruntu, niemniej jednak rozpoznając przedmiotową sprawę Sąd wziął także na uwadze, że dotyczy ona udzielenia pozwolenia wodnoprawnego. W zaskarżonej decyzji organ I instancji zastrzegł zaś, iż kwestionowane przez skarżącego pozwolenia, nie rodzą praw do nieruchomości i urządzeń wodnych koniecznych do jego realizacji oraz nie naruszają prawa własności i uprawnień osób trzecich przysługujących wobec tych nieruchomości i urządzeń. W ocenie Sądu na gruncie niniejszej sprawy, dotyczącej co należy podkreślić rozbudowy istniejącego już a nie budowy zupełnie nowego rowu, przedstawiane przez skarżącego zagrożenia mają charakter hipotetyczny i w świetle obowiązujących przepisów nie uzasadniają odmowy wydania pozwolenia wodnoprawnego (art. 126 ustawy). Gdyby zaś taka sytuacja wystąpiła i został naruszony interes osób trzecich, to organ zgodnie z art. 133 ust. 1 ustawy może pozwolenie wodnoprawne odpowiednio zmienić. Jednocześnie Sąd uznał, za niezasadne zarzuty dotyczące niewłaściwego, naruszającego brzmienie art. 107 § 3 k.p.a sporządzenia zaskarżonych decyzji. Zakres pozwolenia wodnoprawnego wyznacza art. 128 ustawy, który w § 1 wskazuje, że w pozwoleniu wodnoprawnym ustala się cel i zakres korzystania z wód, warunki wykonywania uprawnienia oraz obowiązki niezbędne ze względu na ochronę zasobów środowiska, interesów ludności i gospodarki, a w szczególności np. : opis urządzenia wodnego, w tym położenie za pomocą współrzędnych geograficznych oraz podstawowe parametry charakteryzujące to urządzenie i warunki jego wykonania (pkt. 6 ). Jest to zatem specyficzna decyzja, która musi zawierać techniczne dane, bowiem warunkują one jej właściwe wykonanie. Ponadto w uzasadnieniach organy wskazały czym kierowały się przy ich wydaniu, a ponadto organ odwoławczy wyjaśnił dlaczego nie uwzględnił zarzutów odwołujących się stron. W związku z powyższym Sąd na postawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.