IV SA/Wa 1094/17

PostanowienieWSA w Warszawie2017-06-01

Skład orzekający: Michał Sułkowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy rodzicom małoletniej skarżącej, którzy nie są stronami postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie dotyczącej zobowiązania do powrotu ich córki, może zostać przyznane prawo pomocy?
Ratio decidendi
Rodzicom małoletniej skarżącej, którzy nie brali udziału w postępowaniu administracyjnym jako strony i nie są stronami postępowania sądowoadministracyjnego, nie może zostać przyznane prawo pomocy. Prawo pomocy przysługuje bowiem wyłącznie stronom postępowania lub uczestnikom postępowania na prawach strony.
Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpatrywał wnioski o przyznanie prawa pomocy złożone przez rodziców małoletniej N. M. w sprawie dotyczącej decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców o zobowiązaniu do powrotu. Rodzice, działając jako przedstawiciele ustawowi córki, domagali się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego. Wnioski złożyli zarówno w imieniu córki, jak i we własnym. Sąd ustalił, że rodzina żyje z pomocy socjalnej i nie posiada innych środków do życia.
Rozstrzygnięcie
1. Przyznano N. M. prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowiono dla niej radcę prawnego. 2. Odmówiono K. J. i Z. M. przyznania prawa pomocy w przedmiotowej sprawie.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 1 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosków: 1) N. M., w imieniu której działają przedstawiciele ustawowi - K. J. i Z. M. oraz 2) K. J. i Z. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego lub adwokata w sprawie ze skargi N. M., w imieniu której działa przedstawiciel ustawowy - K. J., na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] marca 2017 r. znak: [...] w przedmiocie zobowiązania cudzoziemca do powrotu postanawia: 1. przyznać N. M. w przedmiotowej sprawie prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowić dla N. M. w przedmiotowej sprawie radcę prawnego w ramach przyznania prawa pomocy, o którego wyznaczenie zwrócić się do Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...]; 2. odmówić K. J. i Z. M. przyznania prawa pomocy w przedmiotowej sprawie. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców decyzją z dnia [...] marca 2017 r. znak: [...]: 1) uchylił w części decyzję Komendanta Placówki Straży Granicznej w [...] z dnia [...] września 2016 r. znak: [...] w przedmiocie zobowiązania do powrotu małoletniej N. M.; 2) orzekł w uchylonym zakresie co do istoty sprawy; 3) w pozostałym zakresie utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. K. J., działająca jako przedstawiciel ustawowy małoletniej córki (N. M.), wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] marca 2017 r. znak: [...]. Po wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi, K. J. i Z. M. (rodzice małoletniej skarżącej), w piśmie z dnia 11 maja 2017 r., działając jako przedstawiciele ustawowi N. M., a także w imieniu własnym, zwrócili się o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego lub adwokata. Do pisma dołączyli wniosek o przyznanie prawa pomocy, złożony na urzędowym formularzu PPF. Ze oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz z dokumentów znajdujących się w aktach postępowania administracyjnego wynika, że Z. M. (ojciec małoletniej skarżącej) bezskutecznie ubiegał się o nadanie statusu uchodźcy. Postępowaniem objęta była również jego żona (K. J.) i małoletnie dzieci, w tym – N. M. Obecnie rodzina skarżącej jest w trakcie tzw. procedury powrotowej. Małoletnia, razem z rodzicami i bratem, przebywa w ośrodku dla cudzoziemców ubiegających się o nadanie statusu uchodźcy. Jedyne środki pieniężne, jakimi dysponuje czteroosobowa rodzina, pochodzą z pomocy socjalnej wypłacanej przez Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców. Ich łączna wysokość to 870 zł miesięcznie. Rodzice skarżącej nie mają jakichkolwiek oszczędności, innych zasobów pieniężnych, ani wartościowych przedmiotów. W pierwszej kolejności, odnosząc się do wniosku złożonego w imieniu skarżącej w przedmiotowej sprawie (małoletniej N. M., której dotyczy zaskarżona decyzją Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców znak: [...]), należy wskazać, że stosownie do treści art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Skarżąca była objęta postępowaniem, w toku którego jej ojciec bezskutecznie ubiegał się o udzielenie ochrony międzynarodowej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Rodzina małoletniej nie osiąga obecnie dochodu, nie dysponuje zasobami pieniężnymi, ani wartościowymi przedmiotami, a przebywając w ośrodku dla cudzoziemców, pozostaje na utrzymaniu państwa polskiego. Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że reprezentowana przez przedstawicieli ustawowych (matkę – K. J. i ojca – Z. M.) skarżąca (N. M.), nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w punkcie pierwszym postępowania. Odnosząc się natomiast do wniosku o przyznanie prawa pomocy złożonego w przedmiotowej sprawie przez K. J. i Z. M. w imieniu własnym, należy wskazać, że zgodnie z art. 243 § 1 zd. 1 ppsa prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Z powyższego przepisu wynika, że podmiotami, które mogą ubiegać się przyznanie prawa pomocy są strony postępowania. W świetle art. 32 ppsa w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Przy czym, stosownie do treści art. 12 ppsa, ilekroć w powołanej ustawie jest mowa o stronie, rozumie się przez to również uczestnika postępowania. Zgodnie z art. 33 § 1 ppsa osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony. Stornami postępowania w przedmiotowej sprawie są skarżąca (małoletnia N. M.) oraz organ, którego decyzja jest przedmiotem skargi (Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców). Jak wskazano, zaskarżoną decyzją z dnia [...] marca 2017 r. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców rozstrzygnął o zobowiązaniu do powrotu N. M.. K. J. i Z. M. nie brali udziału w tym postępowaniu w charakterze stron. O zobowiązaniu do powrotu Z. M. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców rozstrzygnął decyzją z dnia [...] marca 2017 r. znak: [...]. Z. M. wniósł skargę na tę decyzję. Sprawa jest zarejestrowana pod sygn. akt IV SA/Wa 1093/17. O zobowiązaniu do powrotu K. J. (a także małoletniego S. M.) Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców rozstrzygnął natomiast decyzją z dnia [...] marca 2017 r. znak: [...]. K. J., działając jako przedstawiciel ustawowy małoletniego S. M., wniosła skargę na tę decyzję. Sprawa jest zarejestrowana pod sygn. akt IV SA/Wa 1095/17. Ponieważ zatem K. J. i Z. M. nie są stronami postępowania w przedmiotowej sprawie, nie może być im w tej sprawie przyznane prawo pomocy. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 243 § 1 w zw. art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w punkcie drugim postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło