IV SA/Wa 1098/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Łukasz Krzycki, Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Miron (spr.), asesor WSA Tomasz Wykowski, Protokolant Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 listopada 2006 r. sprawy ze skargi R. W. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] lutego 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w przedmiocie wymeldowania 1. oddala skargę; 2. zasądza ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adw. A. S. z Kancelarii Adwokackiej w W. przy ul. [...] kwotę 240 (dwieście czterdzieści) zł oraz kwotę 52,80 (pięćdziesiąt dwa 80/100) zł stanowiącą 22 % podatku VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Na wniosek J. W. Wójt Gminy Z. wszczął postępowanie o wymeldowanie R. W. z pobytu stałego z budynku nr [...] położonego w miejscowości B., które zostało zakończone decyzją o wymeldowaniu z dnia [...]września 2004 r. nr [...]. Od tej decyzji R. W. wniósł odwołanie do Wojewody [...] żądając uchylenia decyzji Wójta Gminy Z. oraz zawieszenia postępowania. Decyzją z dnia [...] grudnia 2004 r. nr [...] Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję o wymeldowaniu R. W. oraz postanowieniem z tej samej daty nr [...] odmówił zawieszenia postępowania odwoławczego wskazując, że strona nie wskazała żadnych okoliczności mogących stanowić podstawę do zawieszenia postępowania. Od postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2004 r. odmawiającego zawieszenia postępowania odwoławczego R. W. złożył odwołanie do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, który postanowieniem z dnia [...] stycznia 2005 r. nr [...] uchylił to postanowienie i zawiesił postępowanie w tej sprawie. Z tym rozstrzygnięciem nie zgodziła się J. W. i wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z dnia 9 września 2005 r. w sprawie sygn. akt IV SA/Wa 507/05 uchylił zaskarżone postanowienie zarzucając, że zostało wydane z naruszeniem art. 97 § 1 kpa w związku z art. 16 kpa. Sąd wskazał, że postępowanie o wymeldowanie R. W. zostało zakończone ostateczną decyzją Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2004 r. , który działając w trybie odwoławczym utrzymał w mocy decyzję Wójta Gminy Z. z dnia [...] sierpnia 2004 r. o wymeldowaniu w/w z miejsca pobytu stałego. Decyzja ta była ostateczna. W dacie wydawania zaskarżonego postanowienia nie toczyło się już zatem postępowanie administracyjne w sprawie o wymeldowanie R. W. a zatem nie mogło ono zostać zawieszone. Po ponownym rozpatrzeniu zażalenia R. W. na postanowienie Wojewody [...] z dnia[...] grudnia 2004 r. nr [...], którym IV SA/Wa 1098/06 odmówiono zawieszenia postępowania odwoławczego od decyzji Wójta Gminy Z. z dnia [...] września 2004 r. orzekającej o wymeldowaniu wymienionego z pobytu stałego - postanowieniem z dnia [...] lutego 2006 r. nr [...] Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji, na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 w związku z art. 97 § 1 kpa, umorzył postępowanie odwoławcze. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Minister, przywołując treść art. 97 § 1 pkt 4 kpa, podniósł, że z akt sprawy wynika, że w dacie wniesienia przez R. W. do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji zażalenia na postanowienie Wojewody [...] o odmowie zawieszenia postępowania odwoławczego, nie toczyło się już postępowanie administracyjne w tej sprawie bowiem zostało ono zakończone ostateczną decyzją tego organu z dnia [...] grudnia 2004 r. utrzymująca w mocy decyzję organu pierwszej instancji o wymeldowaniu R. W. Mając powyższe na względzie Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji nie mógł zawiesić postępowania odwoławczego, a jedynie umorzyć je z uwagi na jego bezprzedmiotowość. Na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył R. W. wnosząc o jego uchylenie w całości oraz "utrzymanie w mocy zawieszenia postępowania aż do czasu gdy wybuduje dom na własnej parceli bowiem brak meldunku pozbawi go możliwości zawierania umów cywilno - prawnych związanych z budową co może skończyć się niepowetowaną szkodą dla niego i najbliższej rodziny". Na rozprawie dnia 2 listopada 2006r. pełnomocnik skarżącego poparł skargę i wniósł o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania w tym kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. W odpowiedzi na skargę Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumenty zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm, zwanej dalej P.p.s.a.) sprowadzają się do kontroli działalności organów IV SA/Wa 1098/06 administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawa prawną (art.134 § 1 ustawy P.p.s.a.). Mając na względzie powyższe unormowanie Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa w stopniu uzasadniającym jego uchylenie. Zgodnie z art. 97 § 1 kpa organ administracji publicznej zawiesza postępowanie: * w razie śmierci strony lub jednej ze stron, jeżeli wezwanie spadkobierców zmarłej strony do udziału w postępowaniu nie jest możliwe i nie zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 30 § 5 (...), * w razie śmierci przedstawiciela ustawowego, * w razie utraty przez stronę lub przez jej ustawowego przedstawiciela zdolności do czynności prawnych, * gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Przepis ten enumeratywnie wymienia sytuacje, w których możliwe jest zawieszenie przez organ postępowania. Jednakże niezbędnym warunkiem jest przede wszystkim aby postępowanie, którego zawieszenie ma dotyczyć, było w toku. Postępowanie administracyjne jest uregulowanym prawem procesowym ciągiem czynności procesowych podejmowanych przez organy administracji publicznej oraz inne podmioty postępowania w celu rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej. Zawieszenie natomiast postępowania jest to taki stan, w którym trwa nadal stan zawisłości sprawy, nadal istnieją powstałe w nim stosunki prawnoprocesowe, ale tok postępowania ulega wstrzymaniu, sprawa spoczywa bez biegu i w zasadzie żadne czynności procesowe nie są podejmowane. W okresie zawieszenia postępowania żadne terminy w zasadzie nie biegną, a po ustaniu przyczyn zawieszone postępowanie zostaje podjęte na nowo. Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy należy stwierdzić, iż w dacie wydawania przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji zaskarżonego postanowienia, postępowanie w sprawie wymeldowania skarżącego R. IV SA/Wa 1098/06 W. zostało już zakończone ostateczną decyzją Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2004 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy Z. z dnia [...] września 2004 r. nr [...] o wymeldowaniu R. W. Zgodnie z art. 16 § 1 kpa decyzjami ostatecznymi są decyzje od których nie służy odwołanie w administracyjnym toku instancji. Z tego wynika, że jest to nie tylko decyzja, od której nie można wnieść odwołania, ale przede wszystkim, że jest to ostateczne załatwienie sprawy administracyjnej. Powołany artykuł ustanawia ogólną zasadę trwałości ostatecznych decyzji administracyjnych. W ustalonym stanie faktycznym i prawnym niniejszej sprawy Sąd uznał, że prawidłowe jest stanowisko organu co do bezprzedmiotowości postępowania wywołanego wnioskiem o zawieszenie postępowania. W konsekwencji zatem postępowanie takie powinno ulec umorzeniu. Poprzez umorzenie jedynie postępowania odwoławczego stało się ostateczne postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2004 r. odmawiające zawieszenia postępowania odwoławczego w przedmiocie wymeldowania R. W. Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia intencją organu było umorzenie postępowania wywołanego w\w wnioskiem. Prawidłowo zatem organ odwoławczy winien w oparciu o art. 138 §1 pkt. 2 kpa uchylić zaskarżone postanowienie i umorzyć postępowanie w sprawie a nie - na podstawie art. 138§1 pkt. 3 kpa umarzać jedynie postępowanie odwoławcze. Biorąc jednak pod uwagę, że uchybienie to nie ma wpływu na treść rozstrzygnięcia albowiem postanowieniem z dnia [...].12.2004r. odmówiono zawieszenia postępowania Sąd uznał, że nie zachodzą przesłanki określone w art. 145§1 pkt. 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, które uzasadniałyby uchylenie zaskarżonego postanowienia. Podkreślenia wymaga również to, że zgodnie z treścią art. 153 P.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie sąd i organ którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Niniejsza sprawa była przedmiotem rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, który wyrokiem z dnia 9 września 2005r. uchylił postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji wskazując na naruszenie art. 97§1 kpc. Jednocześnie wskazał na konieczność rozważenia możliwości umorzenia postępowania z wniosku o jego zawieszenie. Zarówno organ administracji IV SA/Wa 1098/06 rozpoznając ponownie zażalenie jak i Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę, badając legalność orzeczenia jest związany przedstawioną wyżej oceną Sądu. Wskazać przy tym należy, że ani stan faktyczny ani prawny nie uległ zmianie od daty rozstrzygania przez Sąd dnia 9 września 2005r. Wskazane wyżej uchybienie Sądu nie narusza art. 153 P.p.s.a. w stopniu uzasadniającym wyeliminowanie rozstrzygnięcia z obrotu prawnego. W tej sytuacje Sąd uznał, że skarga jest niezasadna i jako taka winna ulec oddaleniu. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) - orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 250 tej ustawy oraz rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. ( Dz.U. nr 163, poz. 1348 ze zm.).