IV SA/Wa 1099/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, Sędziowie sędzia WSA Łukasz Krzycki, sędzia WSA Jakub Linkowski (spr.), Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Olszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 września 2014 r. sprawy ze skargi J. Sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie opłaty za usunięcie drzew i krzewów - oddala skargę - [...] Wojewódzki Konserwator Zabytków pozwoleniem nr [...] z dnia [...] grudnia 2009 r. zezwolił J. sp. z o.o. z siedzibą w K. (dalej: "skarżąca") na usunięcie drzew i krzewów wymienionych w opracowaniu "Inwentaryzacja zieleni wysokiej rosnącej na posesji przy ul. J. [...] w K. i wyliczenie opłat za usunięcie zinwentaryzowanych drzew i krzewów". Pozwolenia udzielono w związku z planowaną przez skarżącą inwestycją polegającą m. in. na podpiwniczeniu podwórza, które dotychczas zajmował ogród o układzie geometrycznym. Ze względu na projektowany stropodach zielony w miejscu podwórza, pod którym miało powstać podpiwniczenie, do usunięcia przewidziano wszystkie rośliny rosnące na działce nr [...] obręb [...] przy ul. J. [...] w K., tj. cztery drzewa: magnolię gwiaździstą (dwupniową), tulipanowiec amerykański, wiśnię piłkowaną i brzozę brodawkowatą oraz krzewy: złotlin chiński, żywotniki zachodnie, cis pospolity, azalię japońską, różanecznik, świerk pospolity, bukszpan wieczniezielony, cyprysik Lawsona, ketmię syryjską, hortensję, rdestówkę Auberta (pnącze). Za usunięcie ww. roślin naliczono opłatę w kwocie 260 448, 46 zł. Pozwoleniem nr [...] nałożono na skarżącą warunek zastąpienia usuwanych drzew i krzewów nasadzeniami zamiennymi, zgodnie z Projektem budowlanym tom VII, Projektem zielni, opracowanym w styczniu 2009 r. Jak wynika z powyższego projektu, na przedmiotowej nieruchomości zaplanowano do posadzenia 2 magnolie gwiaździste, 2 cisy pośrednie (w donicach), 702 bukszpany wieczniezielone (9 szt/mb), 48 tawułek Arendsa, 36 serduszek okazałych, 3 winobluszcze pięciolistkowe oraz zaprojektowano 89 m trawnika. Termin uiszczenia opłaty wyliczonej w pozwoleniu nr [...] odroczono na okres 3 lat od dnia wydania zezwolenia, na podstawie art. 84 ust. 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2009 r., nr 151, poz. 1220 ze zm.). Zgodnie z pkt 3 decyzji nr [...], nasadzenia zamienne miały zostać posadzone na terenie nieruchomości w terminie do 3 lat po otrzymaniu pozwolenia nr [...], a odbiór nasadzeń miał nastąpić 3 lata po otrzymaniu ww. decyzji. Powyższe pozwolenie zostało doręczone skarżącej w dniu 5 stycznia 2010 r. Po upływie wskazanego terminu, pismem z dnia [...] lutego 2013 r. [...] Wojewódzki Konserwator Zabytków poinformował skarżącą o terminie kontroli, której przedmiotem miała być realizacja warunków pozwolenia nr [...] z dnia [...] grudnia 2009 r. Z protokołu kontroli wynika, że teren podwórza nieruchomości przy ul. J. [...] jest placem budowy, na którym posadzono dwie magnolie, w miejscu częściowo zasypanych dawnych wykopów archeologicznych. Nie stwierdzono wykonania nasadzeń krzewów bukszpanu wieczniezielonego ani realizacji innych elementów projektu zieleni ze stycznia 2009 r. Organ konserwatorski zakwestionował również zgodność usytuowania nasadzeń magnolii z ww. projektem, kwestia ta jednak nie podlega ocenie w postępowaniu prowadzonym w trybie ustawy o ochronie przyrody, w którym istotny jest fakt wykonania wskazanej liczby nasadzeń określonych gatunków drzew i krzewów oraz zachowanie przez nie żywotności po upływie 3 lat od dnia ich przesadzenia albo posadzenia. W wyniku poczynionych podczas kontroli ustaleń [...] Wojewódzki Konserwator Zabytków decyzją z dnia [...] lipca 2013 r. orzekł o pozostawieniu skarżącej do uiszczenia należności z tytułu opłaty naliczonej pozwoleniem Nr [...] z dnia [...] grudnia 2009 r., za usunięcie drzew i krzewów w oparciu o "Inwentaryzację zielem wysokiej rosnącej na posesji przy ul. J. [...] w K. i wyliczenie opłat za usunięcie zinwentaryzowanych drzew i krzewów" w kwocie 260 448, 46 zł. Skarżąca wniosła odwołanie od ww. decyzji, w którym organowi I instancji zarzuciła naruszenie art. 58 i art. 59 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267, dalej: “Kpa") poprzez brak rozpoznania wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przedłużenie terminu do wykonania przez skarżącą realizacji projektu zieleni, wskazanego w pozwoleniu konserwatorskim nr [...] z dnia [...] grudnia 2009 r. i poprzez nieprzywrócenie ww. terminu. Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego decyzją z dnia [...] marca 2014 r. uchylił ww. decyzję w całości i odmówił umorzenia opłaty naliczonej w pozwoleniu nr [...] [...]Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia [...] grudnia 2009 r., z tytułu usunięcia drzew i krzewów w oparciu o "Inwentaryzację zieleni wysokiej rosnącej na posesji przy ul. J. [...] w K. i wyliczenie opłat za usuniecie zinwentaryzowanych drzew i krzewów" opracowanej, przez mgr. inż. J. Z., (działka nr [...] obręb [...]) - w kwocie 260 448, 46 zł. W uzasadnieniu decyzji organ naczelny wskazał, że w ustawie o ochronie przyrody nie zawarto przepisów, które byłyby podstawą do wydawania decyzji stawiających odroczone opłaty w stan wymagalności. Obowiązek i tryb zapłaty tej opłaty wynika z zezwolenia na usunięcie drzew i krzewów. Pewną niekonsekwencją ustawodawcy jest określenie terminu odroczenia opłaty na 3 lata od dnia wydania zezwolenia (art. 84 ust. 4 rzeczonej ustawy) przy ustaleniu, że zachowanie żywotności nasadzeń zamiennych bada się po upływie 3 lat od dnia ich przesadzenia albo posadzenia (art. 84 ust. 5), bowiem nasadzenia zastępcze mogą być dokonywane w innym terminie niż data wydania zezwolenia (np. z uwagi na porę roku czy prowadzone prace budowlane). Niemniej jednak, okres odroczenia opłaty wynosi 3 lata od daty wydania zezwolenia a nie od daty przesadzenia lub posadzenia drzew i krzewów. Wysokość opłaty i sposób jej wniesienia są już ustalone w pozwoleniu na usunięcie drzew i krzewów; sporne może być jedynie wystąpienie przesłanek uzasadniających jej umorzenie. Dlatego też organ prowadzący postępowanie po upływie terminu odroczenia powinien orzekać o umorzeniu lub odmowie umorzenia opłat, których termin płatności był odroczony. Wskazując na powyższe, organ odwoławczy orzekł o uchyleniu na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 Kpa, decyzji [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia [...] lipca 2013 r. wobec nieprawidłowo sformułowanej sentencji tego orzeczenia i orzekł o odmowie umorzenia opłaty naliczonej w pozwoleniu nr [...] [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia [...] grudnia 2009r. Organ podał, że prawidłowo przeprowadzone postępowanie wyjaśniające przez organ I instancji oraz niebudzący wątpliwości zebrany w toku tego postępowania materiał dowodowy uprawniają do wydania decyzji reformatoryjnej w rozumieniu art. 138 § 1 pkt 2 Kpa. Minister wskazał, że z akt postępowania wynika bezspornie, że termin odroczenia uiszczenia opłaty za usunięcie drzew i krzewów z nieruchomości przy ul. J. [...] w K., naliczonej w pozwoleniu nr [...] z dnia [...] grudnia 2009 r. upłynął po 3 latach od dnia wydania tego zezwolenia, tj. 15 grudnia 2012 r. (art. 84 ust. 4 ustawy o ochronie przyrody). W dniu 5 stycznia 2013 r. upłynął też 3 letni termin na wykonanie nasadzeń zieleni, określony na "3 lata po otrzymaniu decyzji na usunięcie aktualnie rosnących tam drzew i krzewów" w notatce z dnia 30 listopada 2009, do której odwołuje się pkt 3 sentencji pozwolenia nr [...], bowiem decyzja została doręczona 5 stycznia 2010 r. Nałożony tym pozwoleniem warunek wykonania nasadzeń zamiennych w postaci dwóch drzew magnolii gwiaździstych i 702 szt. bukszpanów wieczniezielonych nie został przez skarżącą dopełniony, co potwierdzają oględziny nieruchomości w dniu 14 marca 2013 r., spisany wówczas protokół oględzin i dokumentacja fotograficzna. Na nieruchomości zostały posadzone jedynie magnolie. Fakt niewykonania przez zobowiązaną w całości warunku, pod którym zostało udzielone pozwolenie i odroczona została opłata, przesądza o odmowie umorzenia tej opłaty. Z powyższego względu nie ma też potrzeby badania zachowania żywotności nasadzonych magnolii, bowiem przesłanką do umorzenia opłaty byłoby przyjęcie się wszystkich nasadzeń zamiennych, czyli w niniejszej sprawie 2 magnolii gwiaździstych i 702 szt. bukszpanów wiecznie zielonych, po upływie 3 lat od dnia ich posadzenia. Zaznaczył, że art. 84 ust. 5 nie przewiduje możliwości częściowego umorzenia opłaty z racji częściowego wykonania lub częściowego przyjęcia się nowych nasadzeń. Odnosząc się do zarzutów zawartych w odwołaniu od decyzji organu I instancji, organ odwoławczy stwierdził, że nie zachodzą przesłanki do przywrócenia terminu dla dokonania wymaganych nasadzeń. Skarżąca mogła wystąpić z wnioskiem o zmianę decyzji nr [...] w zakresie terminu wykonania nasadzeń zamiennych przed upływem wskazanego terminu, jednakże najistotniejszy jest fakt, że termin odroczenia uiszczenia opłat wskazany w art. 84 ust. 4 ustawy o ochronie przyrody, jest terminem ustawowym, który nie podlega skróceniu ani wydłużeniu, nawet jeżeli zostałby przedłużony termin wykonania nasadzeń zamiennych. W świetle prawa nie istnieje możliwość zmiany okresu odroczenia uiszczenia opłaty. Organ naczelny uznał, że w takiej sytuacji wydaje się, że zasadnym byłoby uiszczenie przez stronę po upływie 3 lat od wydania zezwolenia należności z tytułu usunięcia drzew i krzewów, poinformowanie o dacie wykonania nasadzeń zamiennych, kontrola żywotności tych nasadzeń po 3 latach i w przypadku zaistnienia przesłanek do umorzenia pobranej opłaty, zwrócenie się z wnioskiem o jej zwrot. Skarżąca niezgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząc o uchylenie decyzji w całości bądź o stwierdzenie nieważności decyzji Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] marca 2014 r. oraz poprzedzającej jej decyzji [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia [...] lipca 2013 r. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie: art. 84 ust. 5 ustawy o ochronie przyrody w zw. z art. 138 § 1 pkt. 2 Kpa poprzez uchylenie decyzji organu I instancji w całości i orzeczenie co do istoty sprawy, w odniesieniu do sprawy, w której postępowanie dotąd nie było prowadzone, tj. w sprawie umorzenia opłaty naliczonej nr [...] z dnia [...] grudnia 2009 r.; art. 84 ust. 5 ustawy o ochronie przyrody w zw. z art. 138 § 1 pkt. 2 Kpa poprzez orzeczenie o odmowie umorzenia opłaty naliczonej w pozwoleniu nr [...] z dnia [...] grudnia 2009 r. [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z tytułu usunięcia drzew i krzewów, w sytuacji gdy art. 84 ust. 5 u.o.p. nie przewiduje takiej formy załatwienia sprawy aktualizacji obowiązku zapłaty naliczonej opłaty po upływie okresu odroczenia; art. 138 § 1 pkt. 2 Kpa poprzez wydanie orzeczenia reformatoryjnego i zmianę rażąco wadliwej - w ocenie organu odwoławczego - decyzji [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w K. nr [...] z [...] lipca 2013 r., w normalnym toku instancji, w sytuacji gdy podzielając argumentację organu odwoławczego należało raczej stwierdzić nieważność decyzji organu I instancji na podstawie art. 156 § 1 pkt 2) Kpa jako wydanej bez podstawy prawnej. W odpowiedzi na skargę Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, iż w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekające w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Stosownie zaś do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - zwanej dalej p.p.s.a., Sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że w granicach danej sprawy Sąd dokonuje oceny zgodności zaskarżonego aktu z przepisami prawa, bez względu na zarzuty podniesione w skardze. Rozpoznając skargę w świetle wyżej wskazanych kryteriów należy uznać, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Postępowanie w sprawie prowadzone było w oparciu o uregulowania zawarte w ustawie z dnia 16 kwietnia 2004r. o ochronie przyrody. Bezsporne jest, że [...] Wojewódzki Konserwator Zabytków pozwoleniem nr [...] z dnia [...] grudnia 2009 r. zezwolił sp. z o.o. J. z siedzibą w K. na usunięcie drzew i krzewów wymienionych w opracowaniu "Inwentaryzacja zieleni wysokiej rosnącej na posesji przy ul. J. [...] w K. i wyliczenie opłat za usunięcie zinwentaryzowanych drzew i krzewów". Pozwolenia udzielono na wniosek ww. Spółki w związku z planowaną inwestycją na posesji przy ul. J. [...] w K. Do usunięcia przewidziano wszystkie rośliny rosnące na ww, działce nr [...] obręb [...] przy ul. J. [...] tj. cztery drzewa: magnolię gwiaździstą (dwupniową), tulipanowiec amerykański, wiśnię piłkowaną i brzozę brodawkowatą oraz krzewy: złotlin chiński, żywotniki zachodnie, cis pospolity, azalię japońską, różanecznik, świerk pospolity, bukszpan wieczniezielony, cyprysik Lawsona, ketmię syryjską, hortensję, rdestówkę Auberta (pnącze). Za usunięcie ww. roślin naliczono opłatę w wysokości 260 448, 46 zł. Wskazanym pozwoleniem nr [...] nałożono na skarżącą warunek zastąpienia usuwanych drzew i krzewów nasadzeniami zamiennymi. Jako nasadzenia zamienne określono w zezwoleniu obowiązek posadzenia 2 magnolii gwiaździstych, 2 cisów (w donicach), 702 bukszpanów wieczniezielonych (9 szt/mb), 48 tawułek Arendsa, 36 serduszek okazałych, 3 winobluszczów pięciolistkowe oraz zaprojektowano 89 m trawnika. Termin uiszczenia opłaty wyliczonej w pozwoleniu nr [...] odroczono na okres 3 lat od dnia wydania zezwolenia, na podstawie art. 84 ust. 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2009 r., nr 151, poz. 1220 ze zm.). Zgodnie z pkt 3 decyzji nr [...], nasadzenia zamienne miały zostać posadzone na terenie nieruchomości w terminie do 3 lat po otrzymaniu pozwolenia nr [...], a odbiór nasadzeń miał nastąpić 3 lata po otrzymaniu ww. decyzji. Powyższe pozwolenie zostało doręczone skarżącej w dniu 5 stycznia 2010 r. Po upływie wskazanego 3 letniego terminu, pismem z dnia [...] lutego 2013 r. [...] Wojewódzki Konserwator Zabytków poinformował skarżącą o zamiarze przeprowadzenia kontroli, której przedmiotem miała być realizacja warunków pozwolenia nr [...] z dnia [...] grudnia 2009 r. Z protokołu przeprowadzonej dnia 15 marca 2013r. kontroli wynika, że teren nieruchomości przy ul. J. [...] jest placem budowy, na którym posadzono jedynie dwie magnolie, w miejscu częściowo zasypanych dawnych wykopów archeologicznych. Nie stwierdzono wykonania nasadzeń krzewów bukszpanu wieczniezielonego ani realizacji innych elementów projektu zieleni ze stycznia 2009 r. Organ konserwatorski zakwestionował również zgodność usytuowania nasadzeń magnolii z ww. projektem. Organ konserwatorski stwierdził, że strona nie dokonała wskazanej w pozwoleniu nr [...] z dnia [...] grudnia 2009 r. liczby nasadzeń określonych gatunków drzew i krzewów oraz zachowanie przez nie żywotności po upływie 3 lat od dnia ich przesadzenia albo posadzenia. W tej sytuacji, wobec niewywiązania się strony z warunków określonych w pozwoleniu nr [...] z dnia [...] grudnia 2009 r. nie było możliwe odstąpienie od pobrania opłaty za usunięcie ww. roślin tj. kwoty 260 448, 46 zł. Zgodnie z art. 84 ust. 4 ustawy o ochronie przyrody organ właściwy do wydania zezwolenia na usunięcie drzew lub krzewów odracza, na okres 3 lat od dnia wydania zezwolenia, termin uiszczenia opłaty za ich usunięcie, jeżeli zezwolenie przewiduje przesadzenie ich w inne miejsce lub zastąpienie innymi drzewami lub krzewami. Z treści art. 84 ust. 5 ww. ustawy wynika, że: jeżeli przesadzone albo posadzone w zamian drzewa lub krzewy zachowały żywotność po upływie 3 lat od dnia ich przesadzenia albo posadzenia lub nie zachowały żywotności z przyczyn niezależnych od posiadacza nieruchomości, należność z tytułu ustalonej opłaty za usunięcie drzew lub krzewów podlega umorzeniu przez organ właściwy do naliczania i pobierania opłat. Z brzmienia powyższych przepisów wynika, że możliwość zwolnienia strony z opłaty ustalonej w pozwoleniu na usunięcie drzew i krzewów możliwa jest wyłącznie w drodze umorzenia tej opłaty w sytuacji przewidzianej w art. 84 ust. 5 ustawy, po wykonaniu przez stronę warunków określonych w pozwoleniu. Z akt sprawy jednoznacznie wynika, że strona nie dokonała nasadzeń zamiennych w ilości ustalonej w pozwoleniu nr [...] z dnia [...] grudnia 2009 r. Skarżąca nie kwestionowała warunków zawartych w pozwoleniu nr [...] z dnia [...] grudnia 2009 r., a zatem była nimi związana. Skarżąca mogła wystąpić z wnioskiem o zmianę decyzji nr [...] w zakresie terminu wykonania nasadzeń zamiennych przed upływem wskazanego terminu. Sąd stwierdza również, że termin odroczenia uiszczenia opłat wskazany w art. 84 ust. 4 ustawy o ochronie przyrody, jest terminem ustawowym, który nie podlega skróceniu ani wydłużeniu, nawet jeżeli zostałby przedłużony termin wykonania nasadzeń zamiennych. W świetle prawa nie istnieje możliwość zmiany okresu odroczenia uiszczenia opłaty, szczególnie w sytuacji (tak jak w sprawie niniejszej) gdy strona nie wywiązała się z warunków pozwolenia nr [...] z dnia [...] grudnia 2009 r. dotyczących ilości nasadzeń zamiennych. W takiej sytuacji strona, po upływie 3 lat od wydania zezwolenia, powinna wpłacić należności z tytułu usunięcia drzew i krzewów. Jeżeli wymagane nasadzenia zostałyby zrealizowane strona, winna poinformować o dacie wykonania nasadzeń zamiennych. Nasadzenia zostałyby skontrolowane pod kątem ich żywotności po 3 latach i w przypadku zaistnienia przesłanek do umorzenia pobranej opłaty, możliwe byłoby zwrócenie się z wnioskiem o zwrot uiszczonej opłaty. Należy stwierdzić, że w sprawie niniejszej zasadne było wydanie przez organ naczelny orzeczenia reformatoryjnego w oparciu o art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. tj. uchylenie decyzji organu I instancji i orzeczenie, co do istoty sprawy. Słusznie organ naczelny wskazał, że w ustawie o ochronie przyrody nie zawarto przepisów, które byłyby podstawą do wydawania decyzji stawiających odroczone opłaty w stan wymagalności. Ustawodawca określił termin odroczenia opłaty na 3 lata od dnia wydania zezwolenia (art. 84 ust. 4 rzeczonej ustawy) przy ustaleniu, że zachowanie żywotności nasadzeń zamiennych bada się po upływie 3 lat od dnia ich przesadzenia albo posadzenia (art. 84 ust. 5), bowiem nasadzenia zastępcze mogą być dokonywane w innym terminie niż data wydania zezwolenia (np. z uwagi na porę roku czy prowadzone prace budowlane). Niemniej jednak, okres odroczenia opłaty wynosi 3 lata od daty wydania zezwolenia a nie od daty przesadzenia lub posadzenia drzew i krzewów. Wysokość opłaty i sposób jej wniesienia są ustalone w pozwoleniu na usunięcie drzew i krzewów; sporne może być jedynie wystąpienie przesłanek uzasadniających jej umorzenie. Organ prowadzący postępowanie po upływie terminu odroczenia mógł orzekać jedynie o umorzeniu lub odmowie umorzenia opłaty, której termin płatności był odroczony. W tej sytuacji Minister zasadnie orzekł o uchyleniu decyzji [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia [...] lipca 2013 r. wobec nieprawidłowo sformułowanej sentencji tego orzeczenia i orzekł o odmowie umorzenia opłaty naliczonej w pozwoleniu nr [...] [...]Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia [...] grudnia 2009 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 Kpa. Ponieważ stan faktyczny sprawy nie budził wątpliwości organ odwoławczy mógł wydać decyzję reformatoryjną na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 Kpa. Sąd uznał, że nie pogorszyło to sytuacji strony odwołującej się. Sąd stwierdza również, że postępowanie w rozpoznawanej sprawie, poprzedzające wydanie zaskarżonej decyzji, zostało przeprowadzone zgodnie z przepisami prawa. Zebrany materiał dowodowy został oceniony w sposób prawidłowy, wyciągnięto z niego logiczne wnioski, które znalazły się w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego tj. ustawy o ochronie przyrody jak też zasad postępowania administracyjnego. Materiał dowodowy, zgodnie z art. 7 i 77 k.p.a., został zebrany i rozpatrzony wnikliwie, co znalazło wyraz w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, spełniającym wymogi art. 107 § 3 k.p.a. Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny sprawy, Sąd stwierdza, iż organ dokonał dokładnego wyjaśnienia wszystkich okoliczności sprawy, uzasadnił podstawę prawną wskazaną w decyzji i dokonując właściwej interpretacji przepisów wydał decyzję zgodną z prawem. Z tych względów, na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270), należało oddalić skargę jako niezasadną.