IV SA/Wa 11/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Łukasz Krzycki, Sędziowie sędzia WSA Magdalena Durzyńska, sędzia WSA Jakub Linkowski (spr.), Protokolant st. ref. Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 marca 2014 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia "[...]" z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko - oddala skargę - Prezydent W. decyzją z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] orzekł o braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przedsięwzięcia polegającego na wylesieniu mającym na celu zmianę sposobu użytkowania terenu na obszarach objętych formami ochrony przyrody oraz w granicach administracyjnych miasta, na odcinku pomiędzy ul. M. i ul. C.i na działkach ew. nr [...].[...],[...] obręb [...], dz. ew. nr [...],[...],[...] obręb [...], dz. ew. nr [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] obręb [...] przy ul. M. i ul. C. w Dzielnicy [...] W., którego inwestorem jest W. Odwołanie wraz z wnioskiem o dopuszczenie do udziału w postępowaniu złożyło Stowarzyszenie Z. (dalej: "Stowarzyszenie"). Postanowieniem z [...] października 2013 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], działając na podstawie art. 31 § 2 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 roku, poz. 267, dalej: "Kpa") dopuściło Stowarzyszenie Z. do udziału w ww. postępowaniu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z [...] października 2013 r. nr [...] utrzymało w mocy ww. decyzję Prezydenta W. z dnia [...] czerwca 2013 r. W uzasadnieniu SKO wskazało, że wniosek dotyczący przedmiotowej inwestycji spełnia wymogi określone w art. 74 ustawy z 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenie oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227), zaś decyzja nie narusza prawa. W niniejszej sprawie zostały wydane niezbędne rozstrzygnięcia uzgadniające, umożliwiające odstąpienie od sporządzania raportu oddziaływania przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko, co odpowiada obowiązującym przepisom prawa. Zdaniem organu odwoławczego również postępowanie nie narusza obowiązujących przepisów. Kolegium nie stwierdziło uchybień mogących skutkować uchyleniem decyzji organu I instancji. W wyniku analizy akt sprawy stwierdziło, iż planowana inwestycja znajduje się na terenach podlegających ochronie - na obszarze [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu ([...]), zaś nie sąsiaduje, jak również nie jest realizowana obszarze Natura 2000. Zastosowane rozwiązania technologiczne, jak również rodzaj i skala przedsięwzięcia wskazuje na możliwość odstąpienia od sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko. Okoliczności te potwierdza także karta informacyjna przedsięwzięcia. W karcie dokonano szerokiej oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko w zakresie uwzględniającym rodzaj i skalę przedsięwzięcia oraz oddziaływanie na takie elementy środowiska jak warunki glebowe, wodne, przyrodnicze a także oddziaływania akustyczne, jak również zasady ochrony przed negatywnym oddziaływaniem przedsięwzięcia oraz ewentualnymi zagrożeniami. Kolegium zwróciło uwagę, iż postępowanie w sprawie ustalenia środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia dotyczy potencjalnego wpływu danego zamierzenia na środowisko, a zatem jest jednym z etapów prowadzących do realizacji inwestycji. Określenie przedmiotu postępowania należy do podmiotu występującego z wnioskiem o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, a zatem to inwestor wyznacza zakres inwestycji, zaś organy administracji, z uwagi na wnioskowy charakter postępowania, nie mogą ingerować w jego treść. Wnioskodawca ubiegający się o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację planowanej inwestycji, analogicznie jak strona skarżąca ma prawo korzystania z prawa własności należącej do niego nieruchomości, co m. in. wiąże się ze swobodą w zdecydowaniu o sposobie jej zagospodarowania, zaś ingerencja organów administracji w wykonywanie prawa własności byłaby dopuszczalna tylko wówczas, gdyby taką ewentualność przewidywały obowiązujące przepisy prawa. W opinii Kolegium zadanie organów administracji w tej - i w innych tego rodzaju sprawach - ograniczyć się może (a nawet wręcz powinno) do oceny, czy realizacja danej inwestycji jest możliwa na gruncie obowiązującego prawa, a nadto czy wszystkie procedury poprzedzające wydanie decyzji ustalającej środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia zostały zachowane i czy zostały przeprowadzone zgodnie z prawem. W sytuacji, gdy obowiązujące przepisy prawa nie zakazują - co do zasady - realizacji określonego rodzaju inwestycji, uznając, że przy spełnieniu określonych owymi przepisami warunków realizacja takich inwestycji jest możliwa. SKO podało, że przedłożona przez inwestora karta przedsięwzięcia uwzględnia wszystkie aspekty związane z możliwymi oddziaływaniami planowanej inwestycji na środowisko - hałas, przyroda, warunki glebowe oraz klimatyczne, jak również zanieczyszczenie powietrza. W karcie uwzględniono również rozwiązania chroniące środowisko, jak również wpływ na [...] Obszar Chronionego Krajobrazu. Wskazane powyżej elementy, zawarte w karcie przedsięwzięcia, wespół ze zgromadzonym materiałem dowodowym w sprawie przemawiają na korzyść rozstrzygnięcia dokonanego przez organ I instancji. Zdaniem organu odwoławczego, w niniejszej sprawie, nie można zarzucić braku wnikliwości co do kwestii gruntowo-wodnych, czy też wpływu na stan powietrza oraz przyrody. Postępowanie w przedmiocie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, prowadzone na podstawie przepisów ustawy z 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenie oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227), dotyczy bowiem potencjalnego wpływu danego zamierzenia na środowisko i jest jednym z etapów prowadzących do realizacji inwestycji. Tym samym, określa ono hipotetyczny wpływ danej inwestycji na środowisko i w związku z tym, nie może zawierać szczegółowych ustaleń. Na tym etapie nie można więc określić rzeczywistego natężenia ruchu oraz jego struktury, jak również zobowiązać inwestora do wskazania szczegółowych danych projektowych. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Stowarzyszenie "Z." wniosło o uchylenie ww. decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] października 2013 r. W ocenie Stowarzyszenia ustalenia faktyczne w sprawie konieczności (bądź nie) wydania dla przedmiotowej inwestycji decyzji środowiskowej - zostały poczynione nie jako ustalenia własne organu - a raczej jako bezkrytyczna aprobata stanowiska Inwestora. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie zasad postępowania administracyjnego, tj. art. 7, art. 8, art. 77, art. 107 § 3 Kpa. Uzasadniając skargę Stowarzyszenie poniosło, że postępowanie wyjaśniające które przeprowadziło Kolegium ograniczyło się do przywołania ustaleń faktycznych poczynionych w dokumentacji Inwestora. Z treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji nie wynika, by Kolegium dokonało własnych badań, podejmując wszelkie kroki dla dokładnego ustalenia stanu faktycznego i prawnego, by zastosowało najlepszą dostępną wiedzę w przedmiotowej sprawie budowy ww. drogi i towarzyszącego jej odlesienia. Stowarzyszenie zarzuciło, iż organ nie wyjaśnił tak istotnych kwestii jak kolizja inwestycji z chronionymi walorami ekologicznymi panującymi na obszarze chronionego krajobrazu. Zdaniem Stowarzyszenia naruszeniem prawa Wspólnotowego (dyrektywa 85/337/EWG - obecnie dyrektywa 2011/92/EU) było odstąpienie od przeprowadzenia oceny OOŚ, poprzez sam fakt nieuznania przez Kolegium, że spełnione jest; kryterium selekcji z zał. 111 Dyrektywy OOŚ (kryterium lokalizacyjne - rejon wrażliwy - obszar chronionego krajobrazu). Brak jest też nałożenia na projekt budowlany warunków wynikających z rygorów ochronnych przewidzianych dla [...], przez co realizacja inwestycji może (wobec braku stosownych warunków) spowodować naruszenie tych rygorów bez żadnych sankcji. Stowarzyszenie wskazało, że w karcie informacyjnej przedsięwzięcia stwierdza się, że obecnie już istnieje utwardzona droga gruntowa. Jednakże ocena wpływu powinna uwzględnić przebicie tej właśnie istniejącej drogi przez las wydmowy, łącznie z wycinką, gdyż ona stanowi jakby pewien wstępny etap realizacji przedmiotowej inwestycji. Punktem wyjścia do oceny wpływu inwestycji na środowisko przyrodnicze powinien być stan przyrody przed przebiciem wydmy przez tą istniejącą drogę. Podniosło, że przeprowadzenie tej drogi gruntowej nastąpiło bez jakiejkolwiek oceny środowiskowej. Oceniając wpływ inwestycji przy założeniu stanu środowiska przed dokonaniem opisywanego zniszczenia, wydmy - prognozowany wpływ na środowisko byłby zgoła inny. Następnie strona skarżąca zarzuciła brak uzgodnienia ingerencji inwestycji w [...] przez Regionalnego Konserwatora Przyrody, jak również podtrzymało wszystkie argumenty podane w odwołaniu od decyzji organu I instancji, gdyż, w jego opinii, nie zostały poddane rzetelnej ocenie. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r.,poz. 270 ze zm.) sprowadzają się do kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy P.p.s.a.). Badając legalność zaskarżonej decyzji Sąd doszedł do przekonania, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Postępowanie zostało przeprowadzone przez organy administracji w sposób prawidłowy zaś interpretacja przepisów prawa materialnego i sposób zastosowania tych przepisów nie budzi zastrzeżeń Sądu. Stwierdzić należy, że wniosek dotyczący przedmiotowej inwestycji polegającej na wylesieniu mającym na celu zmianę sposobu użytkowania terenu na obszarach objętych formami ochrony przyrody oraz w granicach administracyjnych miasta, na odcinku pomiędzy ul. M. i ul. C. spełniał wymogi określone w art. 74 ustawy z 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenie oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227). W niniejszej sprawie zostały wydane niezbędne rozstrzygnięcia uzgadniające, umożliwiające odstąpienie od sporządzania raportu oddziaływania przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko, co odpowiada obowiązującym przepisom prawa. Należy także podkreślić, że obecnie już istnieje utwardzona droga gruntowa, na której poprowadzona zostanie droga techniczna dla potrzeb oczyszczalni ścieków [...]. Nie można zgodzić się ze stroną skarżącą, iż ocena wpływu inwestycji na środowisko w obecnym postępowaniu powinna uwzględnić wcześniejsze przeprowadzenie tej właśnie istniejącej już drogi gruntowej przez las wydmowy, gdyż te działania stanowiły pewien wstępny etap realizacji przedmiotowej inwestycji. Sąd zauważa, że przedłożona przez inwestora karta przedsięwzięcia uwzględnia wszystkie aspekty związane z możliwymi oddziaływaniami planowanej inwestycji na środowisko - hałas, warunki glebowe oraz klimatyczne, jak również zanieczyszczenie powietrza. W karcie uwzględniono również rozwiązania chroniące środowisko, jak również wpływ na [...] Obszar Chronionego Krajobrazu. Wskazane elementy, zawarte w karcie przedsięwzięcia, wraz z pozostałym zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym przemawiają na korzyść rozstrzygnięcia dokonanego przez organ administracji. Podkreślić także trzeba, że postępowanie administracyjne przeprowadzone w niniejszej sprawie wolne jest od wad, które obligowałyby Sąd do uchylenia zaskarżonego rozstrzygnięcie. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Sąd doszedł do przekonania, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Z tych względów Sąd orzekł jak w sentencji wyroku, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r.,poz. 270 ze zm.).