IV SA/Wa 110/15
PostanowienieWSA w Warszawie2015-07-29
Skład orzekający: Michał Sułkowski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy radcy prawnemu wyznaczonemu z urzędu w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji należy się wynagrodzenie w wysokości 240 zł plus VAT, jeśli przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna ani decyzja Urzędu Patentowego?Ratio decidendi
Tak, radcy prawnemu wyznaczonemu z urzędu w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji, w sprawie której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna ani decyzja Urzędu Patentowego, należy się wynagrodzenie w wysokości 240 zł, powiększone o podatek od towarów i usług. Wynika to z przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych.Stan faktyczny
Radca prawny M. K. został ustanowiony z urzędu dla skarżącej E. Z. w postępowaniu przed WSA w Warszawie. Na rozprawie wniósł o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Sprawa dotyczyła skargi na decyzję Wojewody w przedmiocie odmowy ustalenia odszkodowania za nieruchomość. Referendarz sądowy rozpoznał wniosek o przyznanie wynagrodzenia.Rozstrzygnięcie
Przyznano radcy prawnemu M. K. ze środków budżetowych WSA w Warszawie kwotę 240 zł tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz kwotę 55,20 zł stanowiącą 23% podatku od towarów i usług.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego M. K. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w sprawie ze skargi E. Z. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uwzględnienia wniosku w sprawie ustalenia odszkodowania za nieruchomość postanawia: przyznać radcy prawnemu M. K. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 240 zł tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz kwotę 55,20 zł stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług.
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 7 maja 2015 r. w przedmiotowej sprawie ustanowiono dla skarżącej radcę prawnego.
Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] pełnomocnikiem strony wyznaczyła radcę prawnego M. K.
Wyznaczony pełnomocnik na rozprawie w dniu 28 lipca 2015 r. wniósł o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając zarazem, że nie zostały one zapłacone w całości ani w części.
W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu przez radcę prawnego uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490).
Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia, stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego - 240 zł.
Stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia, opłata ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług.
W tym sanie rzeczy, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w postanowieniu.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło