IV SA/Wa 1103/08

PostanowienieWSA w Warszawie2008-10-31

Skład orzekający: Grzegorz Czerwiński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wyjazd pełnomocnika za granicę w związku z obowiązkami konsularnymi, uniemożliwiający mu osobiste złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, może stanowić podstawę do przywrócenia terminu do złożenia tego wniosku?
Ratio decidendi
Sąd odmówił przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, uznając, że wyjazd pełnomocnika za granicę z powodu obowiązków konsularnych nie stanowi braku winy w uchybieniu terminu. Sąd wskazał, że czynność złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku nie wymaga osobistego działania pełnomocnika głównego i mógł ją wykonać pełnomocnik substytucyjny, który był obecny na rozprawie. Ponadto, sąd przyjął obiektywny miernik staranności, wymagając od pełnomocnika podjęcia wszelkich możliwych działań w celu zapewnienia obsługi sprawy sądowej.
Stan faktyczny
J. M., działając przez pełnomocnika, złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 września 2008 r., który oddalił jego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Pełnomocnik argumentował, że jego wyjazd za granicę w związku z obowiązkami konsularnymi uniemożliwił mu terminowe złożenie wniosku o uzasadnienie, a pełnomocnik substytucyjny poinformował go o tym dopiero po jego wyjeździe. Sąd rozpoznał wniosek na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 31 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. M. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi J. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2008 r. znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia - odmówić przywrócenia terminu - Wyrokiem z dnia 19 września 2008 r. sygn. akt IV SA/Wa 1103/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę J. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2008 r. znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego. W dniu 30 września 2008 r. (data stempla pocztowego) J. M., działając przez pełnomocnika, wystąpił do Sądu o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia powołanego orzeczenia. Uzasadniając przedmiotowe żądanie pełnomocnik wskazał, iż na rozprawie w dniu 19 września 2008 r. (piątek), po zamknięciu której ogłoszono wyrok, obecny był pełnomocnik substytucyjny. O przebiegu i wynikach posiedzenia Sądu w przedmiotowej sprawie poinformował on pełnomocnika głównego dopiero w poniedziałek, kiedy ten wyjechał za granicę w związku z pilnymi sprawami wymagającymi jego obecności jako konsula honorowego. Obowiązki konsularne pozwoliły pełnomocnikowi głównemu na powrót do kraju dopiero w dniu 30 września 2008 r. W czasie nieobecności nie mógł on złożyć podpisu pod wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku, a tym samym nie było możliwe dokonanie tej czynności procesowej. W dalszej części wniosku pełnomocnik powołał orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 14 listopada 2006 r. sygn. akt II FZ 489/06 i wywiódł, że gdy dokonanie czynności wymaga osobistego działania strony (a tak jest w przypadku, gdy złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia wymaga podpisu pełnomocnika), wyjazd pełnomocnika za granicę z uwagi na pilne obowiązki konsularne wystarcza dla uznania, iż czynność nie została dokonana bez winy pełnomocnika. Wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu pełnomocnik złożył do Sądu wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 19 września 2008 r. sygn. akt IV SA/Wa 1103/08. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 86 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. W świetle art. 87 § 1 i 2 ppsa, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Zgodnie zaś z art. 87 § 4 tej samej ustawy, równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Stosownie do treści art. 141 § 2 ppsa w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. W przedmiotowej sprawie wyrok ogłoszono w dniu 19 września 2008 r., zatem wniosek o sporządzenie jego uzasadnienia został złożony w dniu 30 września 2008 r. z uchybieniem terminowi określonemu w powołanym art. 141 § 2 ppsa. Mając na względzie okoliczności powołane, jako przesłanki uzasadniające brak winy w spóźnionym dokonaniu czynności procesowej, Sąd przyjął, że przyczyna uchybienia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku ustała w dniu 30 września 2008 r., kiedy pełnomocnik J. M. powrócił do kraju. Mając to ustalenie na względzie, stwierdzić należy, że zachowano przewidziany przez art. 87 § 1 powoływanej ustawy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Odnosząc się do argumentacji przedstawionej w przedmiotowym wniosku, w pierwszej kolejności należy wskazać, że niezachowanie terminu przez pełnomocnika procesowego musi być traktowane jako zaniechanie samej strony. Ewentualne zaniedbania osób, którymi posłużyła się strona powodują, że nie można uznać braku jej winy w uchybieniu terminowi. W sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2008 r. J. M. działał przez pełnomocników. Na karcie nr 14 akt sądowych znajduje się odpis pełnomocnictwa z dnia 17 maja 2008 r., udzielonego przez skarżącego radcy prawnemu P. P. Wymieniony pełnomocnik udzielił pełnomocnictwa substytucyjnego radcy prawnemu A. G., który stawił się na rozprawie w dniu 19 września 2008 r., składając do akt sprawy odpis pełnomocnictwa substytucyjnego (karta nr 46 akt sądowych). Brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona (lub jej pełnomocnik) nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (vide: postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 lutego 2006 r. sygn. akt I SAB/Wa 78/05 LEX nr 192260). Przedstawiona we wniosku z dnia 30 września 2008 r. okoliczności nie stanowią podstawy do uznania, że uchybienie terminowi do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku jest niezawinione. Niezasadne jest twierdzenie pełnomocnika skarżącego, że dokonanie czynności procesowej w terminie było niemożliwe, ponieważ podczas pobytu za granicą nie mógł on złożyć podpisu pod wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W przedmiotowej sprawie - poza pełnomocnikiem ustanowionym pełnomocnictwem z dnia 17 maja 2008 r. - skarżącego reprezentował również pełnomocnik substytucyjny, który był obecny na rozprawie w dniu 19 września 2008 r. Złożenie wniosku o uzasadnienie wyroku nie jest czynnością, która wymaga osobistego działania pełnomocnika głównego i nic nie stało na przeszkodzie, aby to substytut sporządził, podpisał i złożył do Sądu stosowny wniosek. Ponadto, wyjazd z kraju, nawet w związku z koniecznością załatwienia pilnych spraw związanych z pełnieniem funkcji konsula honorowego, nie jest zdaniem Sądu czynnością, która uniemożliwiałaby pełnomocnikowi podjęcie ewentualnych, innych stosownych przedsięwzięć w celu zapewnienia właściwej obsługi toczącej się sprawy sądowej. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w postanowieniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło