IV SA/Wa 1104/17

PostanowienieWSA w Warszawie2017-12-19

Skład orzekający: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Żmich

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy w przypadku uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji, zwrot kosztów postępowania sądowego powinien obejmować wynagrodzenie radcy prawnego obliczone według stawki minimalnej dla spraw, których przedmiotem jest należność pieniężna, przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 10 000 zł do 50 000 zł?
Ratio decidendi
Zażalenie na postanowienie w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania jest oczywiście uzasadnione, gdy sąd pierwszej instancji uwzględnił skargę, a skarżący był reprezentowany przez radcę prawnego. W takiej sytuacji, zgodnie z przepisami PPSA i rozporządzenia w sprawie opłat za czynności radców prawnych, zwrot kosztów powinien obejmować wynagrodzenie radcy prawnego obliczone według stawki minimalnej dla spraw, których przedmiotem jest należność pieniężna, przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 10 000 zł do 50 000 zł, a także wpis sądowy i opłatę skarbową od pełnomocnictwa.
Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 12 września 2017 r. uchylił decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa w przedmiocie ustalenia odszkodowania i zasądził od Ministra na rzecz skarżących solidarnie kwotę 897 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Skarżący złożyli zażalenie na postanowienie w przedmiocie zwrotu kosztów, domagając się wyższej kwoty. Sąd rozpoznał zażalenie na posiedzeniu niejawnym w trybie autokontroli.
Rozstrzygnięcie
Uchylono pkt 2 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 12 września 2017 r., sygn. akt IV SA/Wa 1104/17; zasądzono od Ministra Infrastruktury i Budownictwa na rzecz stron skarżących solidarnie kwotę 4017 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Żmich po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia [...]. w [...] oraz [...] z siedzibą w [...] na postanowienie zawarte w punkcie 2 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 12 września 2017 r. sygn. akt IV SA/Wa 1104/17 w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania w sprawie ze skargi [...] w [...] oraz [...] z siedzibą w [...] na decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z [...] marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania postanawia: 1. uchylić pkt 2 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 12 września 2017 r., sygn. akt IV SA/Wa 1104/17; 2. zasądzić od Ministra Infrastruktury i Budownictwa na rzecz stron skarżących [...] w [...] oraz [...] z siedzibą w [...] solidarnie kwotę 4017 (słownie: cztery tysiące siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 12 września 2017 r., sygn. akt IV SA/Wa 1104/17 uchylił decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z [...] marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania oraz zasądził od Ministra Infrastruktury i Budownictwa na rzecz skarżących [...] w [...] oraz [...] z siedzibą w [...] solidarnie kwotę 897 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. [...] w [...] oraz [...] z siedzibą w [...] złożyła zażalenie na zawarte w pkt 2 wyroku z 12 września 2017 r. postanowienie w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 195 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), powoływanej dalej w dalej jako "Ppsa", jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych. W niniejszej sprawie rozpoznawane zażalenie na rozstrzygnięcie Sądu w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania jest oczywiście uzasadnione, dlatego Sąd skorzystał z instytucji tzw. autokontroli zaskarżonego postanowienia. Zgodnie z art. 200 Ppsa w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Wedle brzmienia art. 202 § 2 Ppsa jeżeli uprawnienia lub obowiązki skarżących, o których mowa w § 1, związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, zwrot kosztów następuje na ich rzecz solidarnie. Z treści art. 205 § 2 Ppsa wynika, że do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Obecnie obowiązującą regulacją określającą opłaty za czynności radców prawnych reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r. poz. 1804 ze zm.). Zgodnie z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a ww. rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna – wynosi tyle co stawka obliczona na podstawie § 2. Zgodnie z § 2 pkt 5 ww. rozporządzenia stawka minimalna przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 10 000 zł do 50 000 zł wynosi 3600 zł. Na należną stronie skarżącej kwotę tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego złożył się zatem wpis sądowy w kwocie 400 zł, opłata skarbowa od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł oraz koszt zastępstwa procesowego pełnomocnika strony skarżącej będącym radcą prawnym w wysokości 3600 zł, albowiem przedmiotem kontroli w niniejszym postępowaniu stanowiła decyzja o ustaleniu odszkodowania (należność pieniężna). Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a. oraz 200 w zw. z art. 202 § 2 w zw. z art. 205 § 2 Ppsa orzekł, jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło