IV SA/Wa 1105/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. T. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. T. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] kwietnia 2014 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. A. T. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Wedle złożonego na urzędowym formularzu wniosku z dnia 17 stycznia 2015 r. skarżący wraz żoną i trzema małoletnimi synami przebywa w ośrodku dla cudzoziemców ubiegających się o nadanie statusu uchodźcy. Źródła utrzymania pięcioosobowej rodziny stanowią świadczenia wypłacane w procedurze uchodźczej w łącznej wysokości 1.160 zł miesięcznie oraz środki w wysokości 50 zł miesięcznie otrzymywane przez żonę skarżącego za pracę w bibliotece znajdującej się na terenie ośrodka dla cudzoziemców. A. T. nie dysponuje zasobami pieniężnymi, ani wartościowymi przedmiotami. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Skarżący ubiega się o nadanie statusu uchodźcy. Nie dysponuje zasobami pieniężnymi, ani wartościowymi przedmiotami. Poza świadczeniami wypłacanymi w procedurze uchodźczej jedyny dochód pięcioosobowej rodziny stanowi wynagrodzenie żony wnioskującego za pracę w bibliotece. Uwzględniając aktualny poziom cen innych dóbr i usług niezbędnych do zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, należy stwierdzić, że środki stanowiące źródło utrzymania skarżącego, jego żony i trzech małoletnich synów, których łączna wysokość wynosi 1.210 zł miesięcznie, nie pozwalają na to, aby A. T. poczynił dodatkowe oszczędności, z których bez uszczerbku koniecznego utrzymania siebie i rodziny, mógłby ponieść koszty postępowania przed sądem. Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w postanowieniu.