IV SA/Wa 1105/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Anita Wielopolska-Fonfara po rozpoznaniu w dniu 30.06.2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. Z. na postanowienie Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do zagospodarowania odpadów postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącej T. Z. kwotę 100 (sto) zł uiszczoną tytułem wpisu od skargi. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżonego postanowienia (k. 203 akt adm.) wynika, że przesyłka je zawierająca była dwukrotnie awizowana - 15 października 2014 r. i 23 października 2014 r., a zawiadomienie o jej pozostawieniu w placówce pocztowej zostało umieszczone zgodnie z art. 44 § 2 K.p.a. T. Z. 15 października 2014 r. wniosła do Sądu skargę, wnosząc jednocześnie o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Skarżąca uiściła wpis od skargi w wysokości 100 zł. Prawomocnym postanowieniem Sądu z 14 kwietnia 2015 r. odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, a stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu przez Sąd. Skarżąca uchybiła terminowi do wniesienia skargi. Zaskarżoną decyzję doręczono jej 29 października 2014 r. w trybie art. 44 § 4 K.p.a. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi określony w art. 53 § 1 P.p.s.a. upłynął 28 listopada 2014 r. (piątek). Skarżąca wniosła skargę 15 grudnia 2014 r., a więc z uchybieniem terminu do jej wniesienia. Jednocześnie należy zaznaczyć, iż Sąd prawomocnym postanowieniem z 14 kwietnia 2015 r. odmówił Skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia skargi. W związku z powyższym w pkt 1 sentencji Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i art. 58 § 3 w zw. z art. 53 § 1 P.p.s.a. W pkt 2 sentencji Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.