IV SA/Wa 1106/16

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Karolina Kisielewicz – Malec po rozpoznaniu w dniu 2 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi L. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego postanawia: 1. zwolnić skarżącą od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla L. W. adwokata z urzędu, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w [...]. L. W. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku z dnia 30 sierpnia 2016 r. wynika, że wnioskodawczyni samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, jest osobą w podeszłym wieku, cierpiącą na liczne schorzenia. L. W. utrzymuje się ze świadczenia emerytalnego w wysokości 1.200 zł netto miesięcznie powiększonego o dodatek pielęgnacyjny (208 zł. miesięcznie). Skarżąca mieszka w mieszkaniu o powierzchni 36 m2, na którego utrzymanie (czynsz i opłaty za media) wydaje 670 zł. Pozostałe środki finansowe skarżąca przeznacza na niezbędne potrzeby życiowe, w tym zakupów leków. Stosownie do treści art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Dochód uzyskiwany przez skarżącą wynosi 1.400 zł miesięcznie, natomiast koszty opłat związanych z eksploatacją mieszkania 670 zł. Dysponując kwotą nieco ponad 700 zł na zaspokojenie innych podstawowych potrzeb, jak wyżywienie i ubranie, leki skarżąca, która nie ma ani oszczędności, ani wartościowych przedmiotów, nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Należy więc uznać, że zostały spełnione przesłanki obligujące do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.