IV SA/Wa 1107/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Karolina Kisielewicz-Malec po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi K. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości postanawia: 1) zwolnić skarżącego od wpisu od skargi, 2) odmówić skarżącemu zwolnienia od kosztów sądowych w pozostałym zakresie. K. B. wnioskiem z dnia 22 kwietnia 2015 r., złożonym na urzędowym formularzu, wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości o nr [...] o pow. 4,38 ha położonej w miejscowości P., w Gminie S. Z wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz pisma z dnia 23 maja 2015 r. i dołączonych do niego dokumentów (m.in. zaświadczenia Urzędu Gminy w S. z dnia [...] maja 2015 r. o dochodowości gospodarstwa rolnego, wyciągu z rachunku bankowego skarżącego oraz kopii faktur i rachunków) wynika, że źródłem utrzymania rodziny skarżącego jest dochód z gospodarstwa rolnego (nieruchomości której dotyczy postępowanie sądowoadministracyjne) w wysokości 14.015.06 zł., tj. ok. 1167 zł. miesięcznie, które zaspokaja także własne potrzeby żywieniowe jego właścicieli. Z kolei dopłaty bezpośrednie do gruntu wynoszą 3.834,76 zł. Dochód ten wystarcza zaledwie na pokrycie ponoszonych przez skarżącego i jego żonę wydatków o charakterze koniecznym (opłaty KRUS, rachunki za wodę i ścieki, opłaty za telefon, obiady w szkole, splata raty pożyczki). Skarżący oświadczył ponadto, że jest właścicielem domu o powierzchni 106 m2. L. B. (12 - letni syn skarżącego) otrzymuje zasiłek rodziny w wysokości 106 zł. miesięcznie (decyzja Burmistrza S. z dnia [...] września 2014 r. o przyznaniu L. B. zasiłku). Stwierdzono, co następuje: Wniosek skarżącego dotyczy wyłącznie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli opłat i wydatków sądowych. Ze względu na tak zakreślone granice wniosku, K. B. powinien wykazać, że poniesienie kosztów sądowych w postaci opłat sądowych i wydatków sądowych, spowoduje znaczne obniżenie warunków egzystencji. Według treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., nr 270 ze zm.; zwana dalej p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym jest możliwe, jeżeli strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku na poziomie utrzymania koniecznego. Zauważyć należy, że w aktualnej sytuacji procesowej, w jakiej znajduje się osoba wnioskująca o prawo pomocy, koszty sądowe obejmują wpis sądowy w wysokości 200 zł. Oprócz tej kwoty strona może na kolejnych etapach zostać zobowiązana do uiszczenia wpisów należnych z tytułu wniesienia zażalenia, skargi kasacyjnej czy opłaty kancelaryjnej z tytułu sporządzenia uzasadnienia wyroku WSA. Zdaniem referendarza sądowego, skarżący nie posiada zasobów majątkowych dających szanse na uiszczenie wskazanej kwoty wpisu sądowego Wnioskodawca i jego rodzina utrzymują się w zasadzie wyłącznie z gospodarstwa rolnego, którego dochody nie są znaczne. Wymienione przez stronę wydatki należą w zdecydowanej większości do wydatków koniecznych czyli niezbędnych dla właściwej egzystencji osoby fizycznej. Wydatki gospodarstwa pochłaniają znaczną część osiąganego dochodu z gospodarstwa rolnego. W tej sytuacji uiszczenie chociażby części wpisu musiałoby się wiązać z ograniczeniem lub rezygnacją z zakupu dóbr i usług o znaczeniu podstawowym dla rodziny skarżącego. Dlatego istnieją podstawy do zastosowania w niniejszej sprawie instytucji prawa pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu od skargi. Zdaniem referendarza sądowego, z opisu warunków życiowych strony wynika, że posiada ona minimalną zdolność zaoszczędzenia środków pieniężnych. Świadczy o tym zaciągniecie przez skarżącego pożyczki na kwotę 10.600 zł. Wobec tego, rozpoznający wniosek o prawo pomocy referendarz sądowy stwierdza, że nie ma podstaw prawnych do zwolnienia skarżącego od kosztów sądowych w całości. Jak już powiedziano, na kolejnych etapach postępowania koszty sądowe sprowadzają się do wpisów należnych z tytułu wniesienia zażalenia, skargi kasacyjnej czy opłaty kancelaryjnej z tytułu sporządzenia uzasadnienia wyroku WSA (wszystkie w wysokości 100 zł.) Uiszczenie tych kosztów nie zachwieje budżetem strony, a wypełni w pewnym stopniu konstytucyjny obowiązek ponoszenia ciężarów publicznych. Na zwolnienie od określonej części kosztów sądowych pozwala art. 246 § 4 p.p.s.a. Ponieważ o kontynuowaniu postępowania sądowego nie mogą decydować wyłącznie posiadane przez stronę zasoby dochodowe i majątkowe, skarżącego należy zwolnić od kosztów sądowych w części. Zwolnienie strony od wpisu od skargi pozwoli na kontynuowanie postępowania sądowego. Z przedstawionych powodów orzeczono o przyznaniu prawa pomocy w części na podstawie art. 245 § 4, art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a.