IV SA/Wa 1107/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Katarzyna Golat, Sędziowie sędzia WSA Magdalena Durzyńska (spr.), sędzia WSA Piotr Korzeniowski, Protokolant sekr. sąd. Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 listopada 2015 r. sprawy ze skargi K. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości oddala skargę Zaskarżoną decyzją z dnia [...] stycznia 2015r. nr [...] Wojewoda [...] działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2013 r. poz. 367 ze zm.) – dalej "kpa", utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] orzekającą o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości położonej w miejscowości [...], gmina [...] stanowiącej własność M. i K. B. poprzez udzielenie [...] Spółce Akcyjnej w [...] zezwolenia na założenie i przeprowadzenie przewodów i urządzeń napowietrznej linii elektroenergetycznej WN 110 kV relacji [...] służących do przesyłu energii elektrycznej dla inwestycji polegającej na budowie 2-torowej linii napowietrznej 110 kV relacji [...] oraz zobowiązującą właściciela nieruchomości do jej udostępnienia, w okresie 12 miesięcy od chwili rozpoczęcia robót budowlanych w celu wykonania czynności związanych z konserwacją i usuwaniem awarii przewodów i urządzeń przeprowadzonej linii elektroenergetycznej oraz czynności związanych z konserwacją oraz usuwaniem awarii przewodów i urządzeń przeprowadzonej linii napowietrznej. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że zaskarżona decyzja wydana została na podstawie art. 124 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2015 r. poz. 1774) – dalej "ugn"/"ustawa" zgodnie, z którym starosta wykonujący zadania z zakresu administracji rządowej może ograniczyć w drodze decyzji, sposób korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzanie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania płynów, pary itd. jeżeli właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości nie wyraża na to zgody. Organ podkreślił, że planowana inwestycja jest inwestycją mieszczącą się w definicji inwestycji celu publicznego, określonej w art. 6 ust. 2 ugn. Ponadto, jak wskazał organ pierwszej instancji, jest ona zgodna z zapisami ostatecznej decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r. o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego dla inwestycji polegającej na budowie 2- torowej linii napowietrznej 110 kV relacji [...] wraz z towarzyszącym traktem światłowodowym, związanej z przebudową 1-torowej linii napowietrznej 110 kV relacji [...] na rzecz [...] Spółka Akcyjna w [...]. Decyzja ta ustala lokalizację inwestycji celu publicznego między innymi na działce numer [...], położonej w obrębie [...] gmina [...], stanowiącej własność M. i K. B. i określa szczegółowo warunki zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy, linie rozgraniczające teren inwestycji przedstawione w załączniku graficznym. Odnosząc się do zarzutu odwołania dotyczącego braku wyjaśnień kwestii art. 6 ugn, Wojewoda [...] uznał go za nieuzasadniony. Wskazał, że Starosta [...] w uzasadnieniu kwestionowanej decyzji wyjaśnił brzmienie przepisu art. 124 ust. 1 i art. 6 pkt 2 ugn. oraz wskazał, że decyzja o ustaleniu lokalizacji celu publicznego obejmuje działkę nr [...]. Wojewoda [...] wskazał poza tym, że aby była mowa o "wyrażonej zgodzie" przez właściciela, musi dojść do zawarcia stosownej umowy. Jak wynika natomiast z akt postępowania administracyjnego, rokowania przeprowadzone z właścicielami ww. działki nie zakończyły się podpisaniem umowy cywilnoprawnej. Okoliczność tę potwierdzają, w ocenie organu, znajdujące się w aktach sprawy protokoły z rokowań. Wojewoda [...] zwrócił również uwagę, że w sprawie przeprowadzona została w dniu [...] kwietnia 2014 r. rozprawa administracyjna, podczas której pełnomocnik inwestora zaproponował 3 zł/m pasa technologicznego o pow. 2268 m2 lecz K. B. nie odniósł się do przedstawionej oferty, uznając, że jest to "pułapka". Mając powyższe na uwadze Wojewoda [...] uznał, że w sprawie niniejszej nie ulega wątpliwości, że Spółka [...] podjęła próby uzyskania zgody na przeprowadzenie prac na przedmiotowej nieruchomości w celu wykonania planowanej inwestycji, jednak do porozumienia między stronami nie doszło. W związku z brakiem porozumienia pełnomocnik inwestora zwrócił się do Starosty [...] o udzielenie zezwolenia na założenie i przeprowadzenie przewodów i urządzeń napowietrznych linii elektroenergetycznej. Zdaniem Wojewody bezzasadne są również pozostałe zarzuty zawarte w odwołaniu. W jego ocenie bowiem, postępowanie administracyjne zostało przeprowadzone zgodnie z zasadami wyrażonymi w przepisach kodeksu postępowania administracyjnego. Uzasadnienie zawiera wyczerpującą argumentację i odnosi się do przesłanek określonych w art. 124 ust.1ugn. Ponadto dokonano analizy jak najmniejszej uciążliwości inwestycji dla właściciela nieruchomości a w załączniku do decyzji przedstawiono szczegółowe przeprowadzenie przewodów. W toku postępowania strony zostały prawidłowo zawiadomione o jego wszczęciu oraz o możliwości zapoznania się zebranym materiałem dowodowym. Reasumując Wojewoda [...] stwierdził, że zaskarżona decyzja Starosty [...] z dnia [...] listopada2014 r. nie narusza przepisów prawa i jest prawidłowa. K. B. (dalej jako skarżący) wniósł na powyższą decyzję Wojewody [...] skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarzucając organowi m.in.: - podjęcie decyzji administracyjnej "z góry" bez względu na przebieg postępowania w sprawie; - brak prawidłowego wniosku wszczynającego postępowania administracyjne; - zatajenie celu i tematu rozprawy z dnia [...] kwietnia 2014 r. mimo jego prośby; - zafałszowaną próbę negocjacji gdyż w jego ocenie pełnomocnik [...] nie miał uprawnień do zaciągania zobowiązań finansowych; - stronniczość organu w kwestii negocjacji i w kwestii "inwestycji celu publicznego" – nie przeprowadzono dowodu w spornej kwestii - faworyzowanie jednej strony postępowania - brak rzetelnego ustosunkowania się do zarzutów odwołania. Skarżący wskazał ponadto, że w sprawie nie było przeprowadzonych żadnych negocjacji, a "to co się wydarzyło było przeprowadzone przez osoby nie mające pełnomocnictwa do zaciągania zobowiązań finansowych". W oparciu o tak sformułowane zarzuty skarżący wniósł o uwzględnienie skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. Odpowiadając na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - dalej: "ppsa", dokonywana przez sądownictwo administracyjne kontrola działalności administracji publicznej sprowadza się do oceny zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni przepisów prawa materialnego. Sądy administracyjne kierując się kryterium legalności dokonują zatem oceny zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Rozstrzygając w granicach danej sprawy, Sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Oznacza to, że ma prawo wziąć pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze (art. 134 ppsa). Skargę należało uznać za niezasadną. Materialnoprawną podstawę wydanych w niniejszej sprawie decyzji stanowił art. 124 ust. 1 ugn. Zgodnie z tym przepisem starosta wykonujący zadania z zakresu administracji publicznej może ograniczyć w drodze decyzji, sposób korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, jeżeli właściciel nieruchomości nie wyraża na to zgody. Ograniczenie to następuje zgodnie z planem miejscowym, a w przypadku braku planu, zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Udzielenie zezwolenia, powinno być poprzedzone rokowaniami z właścicielem lub użytkownikiem wieczystym nieruchomości o uzyskanie zgody na wykonanie prac, o których mowa powyżej. Powołany przepis ma charakter wyjątkowy. Organ uprawniony jest bowiem do jego zastosowania jedynie w sytuacji braku zgody właściciela gruntu na przeprowadzenie na nieruchomości niezbędnych prac związanych z wykonaniem określonej inwestycji i po złożeniu odpowiedniego wniosku przez inwestora. Organ zobligowany jest przy tym do zbadania czynności poprzedzających złożenie takiego wniosku, w tym sprawdzenia czy w sprawie przeprowadzono wcześniej rokowania i czy istotnie nie przyniosły one oczekiwanych efektów. W rozpoznawanej sprawie, zdaniem Sądu, wskazane wyżej wymogi zostały spełnione. Jak wynika z akt sprawy postępowanie zakończone decyzją Starosty [...] z dnia [...] listopada 2014r. wszczęte zostało na skutek wniosku [...] Spółka Akcyjna w [...] reprezentowanej przez pełnomocnika S. K. Z akt wynika ponadto, że przed złożeniem powyższego wniosku inwestor przeprowadził rokowania z właścicielami nieruchomości. Okoliczność prowadzenia rokowań potwierdzają znajdujące się w aktach sprawy "protokoły z rokowań" podpisane przez właścicieli nieruchomości M. i K. B. Jak wynika ponadto z decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego Wójta [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r., inwestycja polegająca na budowie 2-torowej linii napowietrznej 110kV relacji [...] wraz z towarzyszącym traktem światłowodowym (przewód OPGW) zlokalizowana została między innymi na działce nr [...] w obrębie miejscowości [...], gmina [...], stanowiącej własność M. i K. B. Przede wszystkim, nie sposób zgodzić się z podnoszonym w trakcie całego postępowania oraz w skardze do Sądu zarzutem jakoby sporna inwestycja nie była inwestycją celu publicznego, gdy taki charakter wynika z ww. decyzji Wójta Gminy [...] o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Z art. 6 pkt 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami wynika wprost, iż celem publicznym jest m.in. "budowa i utrzymywanie ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej, a także innych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń". Również zarzut braku prawidłowego wniosku wszczynającego postępowanie, zdaniem sądu, jest chybiony. Wniosek o zastosowanie trybu z art. 124 ustawy został złożony przez inwestora. Kwestionowane zaś przez skarżącego umocowanie pełnomocnika do reprezentacji spółki [...] wprost wynika ze znajdującego się w aktach sprawy pełnomocnictwa z dnia [...] listopada 2012 r. Jak zauważył skarżący, z pełnomocnictwa tego nie wynika co prawda, umocowanie do zaciągania zobowiązań finansowych, nie ma to jednak wpływu na ważność wniosku złożonego w trybie art. 124 ust. 2 ugn oraz przeprowadzonych w sprawie negocjacji. Samo negocjowanie warunków nie jest bowiem tożsame z zaciągnięciem zobowiązania finansowego. Także podnoszona w skardze okoliczność zatajenia celu i tematu rozprawy administracyjnej przeprowadzonej w dniu [...] kwietnia 2014 r. nie znajduje potwierdzenia w zgromadzonym materiale dokumentacyjnym. Strony postępowania prawidłowo zostały powiadomione o wszczęciu postępowania w sprawie, a jak wynika z protokołu z rozprawy, prowadząca tę rozprawę przedstawiła jej cel. Na rozprawie stawił się skarżący, którego podpis widnieje na protokole. Sąd nie podzielił również pozostałych zarzutów skargi uznając, że wydane w sprawie rozstrzygnięcia organów administracji publicznej są zgodne z obowiązującym prawem. Organy prawidłowo i rzetelnie (zgodnie z art. 7, 77 i 80 kpa) zebrały materiał dowodowy w sprawie, prawidłowo go oceniły i wydały decyzję stosując odpowiednie przepisy prawa. Ponadto zaskarżona decyzja została uzasadniona w sposób wyczerpujący z uwzględnieniem podniesionych w odwołaniu zarzutów, nie narusza zatem art. 107 § 3 kpa. Z tych względów Sąd na podstawie art. 151 ppsa orzekł jak w wyroku.