IV SA/Wa 1109/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran (spr.), Sędziowie asesor WSA Paweł Dańczak, sędzia WSA Anna Sękowska, Protokolant spec. Izabela Urbaniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 sierpnia 2019 r. sprawy ze skargi J. B. na decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] marca 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji oddala skargę Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzją z dnia [...] marca 2019 r. Główny Geodeta Kraju utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] stycznia 2019 r., znak: [...], odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Starosty R. z dnia [...] kwietnia 2017 r., znak: [...]. W uzasadnieniu organ II. instancji podał, że J. B. pismem z dnia 9 października 2018 r., wniósł o stwierdzenie nieważności wskazanej decyzji Starosty R. z dnia [...] kwietnia 2017 r., znak: [...], orzekającej o wprowadzeniu zmian w rejestrze ewidencji gruntów i budynków w ramach aktualizacji operatu ewidencyjnego w obrębie [...] miasta R., ul. [...]- działka nr [...] i ul. [...]- działka nr [...], zgodnie z mapą do celów prawnych przyjętą do Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w R. dnia [...].03.2017 r. za nr [...], polegających na: wykreśleniu w jednostce rejestrowej [...] działki nr [...] o powierzchni 0,0599 ha i wpisaniu w to miejsce działki nr [...] o powierzchni 0,0509 ha oraz wykreśleniu w jednostce rejestrowej G.705 działki nr [...] o powierzchni 0,0411 ha i wpisaniu w to miejsce działki nr [...] o powierzchni 0,0501 ha. Uzasadniając swój wniosek wskazał, że ww. decyzja Starosty R. z dnia [...] kwietnia 2017 r., jest obarczona wadą określoną w art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a., gdyż w jego ocenie dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną, czyli decyzją Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 1994 r., znak: [...], stwierdzającej nabycie przez Gminę m. R. z mocy prawa nieodpłatnie własności nieruchomości oznaczonej w rejestrze ewidencji gruntów numerem działki (działek) [...] o powierzchni 599 m2 (...). Wnioskodawca, kwestionując dokonaną zmianę w ewidencji gruntów i budynków w zakresie pola powierzchni jego działki, powołał się jednocześnie na okoliczność długoletniego opłacania podatków od nieruchomości naliczanego od większej powierzchni. Główny Geodeta Kraju podał, że przedmiotem decyzji Starosty R. z dnia [...] kwietnia 2017 r., znak: [...], której stwierdzenia nieważności domaga się skarżący, była aktualizacja informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków, w zakresie pola powierzchni i oznaczenia działek ewidencyjnych położonych w R. (obręb [...]) przy ul. [...] nr [...] i [...], oznaczonych nr [...] oraz nr [...]. Podstawą prawną tego rozstrzygnięcia były zaś obowiązujące przepisy ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2016 r., poz. 1629) oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. 2016 r., poz. 1034, dalej: rozporządzenie egb). W przypadku, gdy brak jest dokumentacji wymienionej w § 36 lub jeżeli zawarte w niej dane nie są wiarygodne, dane dotyczące przebiegu granic działek ewidencyjnych pozyskuje się w wyniku geodezyjnych pomiarów terenowych lub geodezyjnych pomiarów fotogrametrycznych poprzedzonych ustaleniem przebiegu tych granic (§ 37 ust. 1 rozporządzenia egb). Ustalenie przebiegu granic działek ewidencyjnych, w tym położenia wyznaczających je punktów granicznych, wykonawca dokonuje w pierwszej kolejności - jak wskazuje treść § 39 ust. 1 rozporządzenia egb - na podstawie zgodnych wskazań właścicieli lub użytkowników wieczystych tych działek albo osób władających tymi działkami na zasadach samoistnego posiadania, potwierdzonych ich zgodnym oświadczeniem złożonym do protokołu ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych. W przedmiotowej sprawie - jak wynika z materiału dowodowego - na potrzeby aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków dotyczących działek ewidencyjnych nr [...] i [...], obręb [...] miasta R., na zlecenie Starostwa Powiatowego w R., w celu wyeliminowania błędnych danych z operatu ewidencji gruntów i budynków, została wykonana praca geodezyjna polegająca na ustaleniu i pomiarze na gruncie przebiegu granicy pomiędzy tymi działkami. W wyniku tej pracy została opracowana dokumentacja geodezyjna (operat techniczny) przyjęta do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego przez Starostę R. w dniu [...] marca 2017 r., pod nr [...]. Jak wynika z przedmiotowej dokumentacji technicznej, w dniu [...] marca 2017 r. zostały przez geodetę uprawnionego wykonane - w ramach procedury uregulowanej w § 37 - 39 rozporządzenia egb - czynności ustalenia przebiegu granicy pomiędzy działką ewidencyjną nr [...], stanowiącą własność J. B., a działką nr [...], będącą wówczas własnością M. Z. Na okoliczność tych czynności został spisany protokół graniczny, z którego wynika, że granica pomiędzy tymi działkami została ustalona według zgodnego oświadczenia stron, a także, że granicy nie stabilizowano, przyjęto istniejące ogrodzenie i budynki gospodarcze. W czynnościach uczestniczyli obydwaj właściciele nieruchomości, w tym J. B., którzy w protokole poświadczyli własnoręcznymi podpisami swoje oświadczenie, co do ustalonego przebiegu granicy, oraz to, że nie zgłaszają w tym zakresie żadnych zastrzeżeń. W oparciu o terenowy pomiar geodezyjny punktów granicznych ustalonych w wyżej opisanym trybie, geodeta opracował mapę do celów prawnych (datowaną na dzień [...] marca 2017 r.) z wykazem zmian danych ewidencyjnych, wskazującym nową numerację działek ewidencyjnych oraz obliczone pola powierzchni tych działek przy uwzględnieniu nowego przebiegu ustalonej granicy. Organ odwoławczy wskazał przy tym, że pole powierzchni danej działki ewidencyjnej ujawnione w operacie ewidencyjnym stanowi pochodną przebiegu granic nieruchomości, i jest wynikiem obliczeń dokonanych na podstawie odpowiednich współrzędnych opisujących punkty graniczne, co wynika z treści § 62, w związku z § 61 rozporządzenia egb. Mając na uwadze przedstawione przepisy prawa oraz opisany stan faktyczny, nie można, zdaniem Głównego Geodety Kraju, decyzji Starosty R. z dnia [...] kwietnia 2017 r., znak: [...], zarzucić, aby została wydana bez podstawy prawnej lub z naruszeniem przepisów prawa, zwłaszcza o charakterze rażącym, mogącym uzasadniać stwierdzenie jej nieważności w tym zakresie, na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. W kontekście natomiast dokonanej decyzją Starosty R. z dnia [...] kwietnia 2017 r., znak: [...], aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków, dotyczących numeracji działek ewidencyjnych, organ podał, że przepisy rozporządzenia egb, w szczególności § 9 ust. 4-7, nie przewidują dokonywania zmiany numeracji działek w przypadku aktualizacji ich pola powierzchni. Biorąc jednakże pod uwagę, że oznaczenie poszczególnych działek ewidencyjnych odpowiednimi numerami, ma charakter porządkowy i nie wpływa istotnie na sytuację prawną ich właściciela, należy uznać, że w tym przypadku nie jest to wystarczająca podstawa do stwierdzenia nieważności decyzji Starosty R. Odnosząc się natomiast do twierdzeń wnioskodawcy, jakoby decyzja Starosty R. z dnia [...] kwietnia 2017 r., znak: [...], orzekała w sprawie rozstrzygniętej już inną decyzją ostateczną, czyli decyzją Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 1994 r., znak: [...], co miałoby przemawiać za jej wyeliminowaniem z obrotu prawnego w trybie art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a., podkreślono, że zgodnie z utrwalonym poglądem doktryny oraz sądów administracyjnych, tożsamość sprawy w rozumieniu tego przepisu, zachodzi wówczas, gdy w prowadzonym postępowaniu występują te same podmioty, ten sam przedmiot i ten sam stan prawny w niezmienionym stanie faktycznym. W niniejszym przypadku, wskazywane przez J. B. decyzja Starosty R. oraz decyzja Wojewody [...] zostały wydane w oparciu o odrębne przepisy prawne i dotyczyły różnych spraw. O ile decyzja Starosty orzekała o aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków, a jej podstawą prawną były przepisy Prawa geodezyjnego i kartograficznego i rozporządzenia egb, to decyzja Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 1994 r. stwierdzała nabycie przez Gminę m. R. z mocy prawa nieodpłatnie własności nieruchomości oznaczonej, jako działka ewidencyjna nr [...], a jej podstawą prawną był art. 5 ust. 1 pkt 1, w związku z art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym o pracownikach samorządowych (Dz. U. nr 32, poz. 191 z ze zm.). W kontekście argumentacji podnoszonej przez J. B. wskazującej, że decyzja Wojewody [...] określiła powierzchnię działki nr [...] ujawnionej następnie w księdze wieczystej, organ odwoławczy wyjaśnił, że decyzja ta stanowiła podstawę do dokonania wpisu w księdze wieczystej, ale jedynie w zakresie nabytych praw Gminy m. R., ponadto nie można uznać, że jest ona wiążąca w zakresie wskazanej w niej powierzchni działki ewidencyjnej nr [...]. Główny Geodeta Kraju podał przy tym, że przepisy ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece wyraźnie wskazują, iż podstawą oznaczenia nieruchomości (w tym jej pola powierzchni) zawartego w dziale I-O księgi wieczystej są dane wynikające z ewidencji gruntów. Informacje te nie są objęte domniemaniem prawdziwości wpisanego prawa, ani nie są chronione rękojmią wiary publicznej ksiąg wieczystych. Dokonanie zatem aktualizacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków informacji dotyczących pola powierzchni określonej działki ewidencyjnej, w trybie przewidzianym przepisami Prawa geodezyjnego i kartograficznego, skutkuje koniecznością zmiany wpisu co do wykazywanego pola powierzchni nieruchomości (działki ewidencyjnej), w dziale I-O księgi wieczystej. Główny Geodeta Kraju po przeprowadzeniu postępowania, nie stwierdził istnienia żadnej z wad wymienionych w art. 156 § 1 k.p.a., które skutkowałyby stwierdzeniem nieważności decyzji Starosty R. z dnia [...] kwietnia 2017 r., znak: [...]. Wskazał jednak, że WINGiK, działając jako organ pierwszej instancji, błędnie wskazał w rozdzielniku swojej decyzji z dnia [...] stycznia 2019 r., znak: [...], M. Z., jako stronę niniejszego postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty R. z dnia [...] kwietnia 2017 r., znak: [...]. O ile M. Z., jako właściciel działki ewidencyjnej nr [...], obręb [...] miasta R., był niewątpliwie stroną postępowania zakończonego decyzją Starosty R. z dnia [...] kwietnia 2017 r., znak: [...], to jednak obecnie, z racji sprzedaży tej działki na rzecz K. i T. W., nie można uznać, że sprawa dotycząca stwierdzenia nieważności decyzji Starosty R., ma wpływ na sytuację prawną M. Z., a co za tym idzie nie można przypisać mu przymiotu strony w tej sprawie. Główny Geodeta Kraju, dostrzegając niniejsze uchybienie proceduralne w zakreśleniu kręgu stron postępowania przez organ pierwszej instancji, nie uznał go jednak za wystarczającą podstawę do uchylenia decyzji tego organu i przekazania do ponownego rozpatrzenia sprawy, w trybie art. 138 § 2 k.p.a., z uwagi na stwierdzenie merytorycznej prawidłowości rozstrzygnięcia oraz zasadę szybkości postępowania wyrażoną w art. 12 k.p.a. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na te decyzję wniósł J. B.. Wniósł o zwrot 14 m2 działki nr [...]. Podał, że w 2017 r. jego ówczesny sąsiad wniósł do Starosty r. przesunięcie granicy między działkami [...] i [...], zaś przez 24 lata nie wnosił żadnych zastrzeżeń do granicy tych działek. Po dokonaniu pomiaru tych działek geodeta zażądał natychmiastowego podpisu. Skarżący, jak wskazał, nie otrzymał od geodety żadnego protokołu. Otrzymał zaś decyzję z dnia [...] kwietnia 2017 r., którą, jak twierdzi, pomniejszono jego działkę o 90 m2 na rzecz sąsiada. Podał, że w późniejszym czasie inny geodeta dokonał pomiaru działki [...] i stwierdził, że w ogrodzeniu jego działki jest 523 m2 a nie jak określił geodeta ze starostwa 509 m2. Sprawdzając mapę geodezyjną z dnia [...] stycznia 2019 r. odkrył, że w jego ogrodzeniu utworzono działkę nr [...] o powierzchni 14 m2. Obecnie działka ta stanowi przeszkodę do poprowadzenia gazu do jego budynku. W piśmie procesowym z dnia 26 kwietnia 2019 r. skarżący podtrzymał podnoszone zarzuty, stwierdził, że w toku postępowania pominięto m.in. akt notarialny określający własność jego działki, map geodezyjnych z 1993 roku. Natomiast mapa geodezyjna z 2017 r. zmniejsza powierzchnię działki [...] o 14 m2 tworząc z wydzielonej powierzchni działkę nr [...]. Do pism skarżący dołączył szereg dokumentów mających wskazywać na zasadność skargi. W odpowiedzi na skargę Główny Geodeta Kraju wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zaprezentowaną w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga w niniejszej sprawie została na decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] marca 2019 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji Starosty R. z dnia [...] kwietnia 2017 r., znak: [...], orzekającej o aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków w zakresie numeracji i pola powierzchni działek ewidencyjnych nr [...] i [...], obręb [...] miasta R. Należy mieć na uwadze, że postępowanie o stwierdzenie nieważności aktu nie jest kolejnym postępowaniem w danej sprawie, w którym zbiera się, ocenia materiał dowodowy i orzeka co do istoty. Przedmiotem postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej jest przeprowadzenie kontroli prawidłowości decyzji wydanej w postępowaniu zwykłym. Przesłanki stwierdzenia nieważności decyzji zostały wyczerpująco określone w art. 156 § 1 pkt 1-7 Kodeksu postępowania administracyjnego (K.p.a.) Stwierdzenie nieważności decyzji musi być poprzedzone niewątpliwym ustaleniem, że kwestionowane decyzje naruszają rażąco prawo, w stopniu uzasadniającym stwierdzenie ich nieważności (art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a.). W tym postępowaniu organ nie poddaje analizie całego postępowania zwykłego, lecz jedynie kontroluje, czy jej wydanie może się wiązać z zaistnieniem którejkolwiek z przesłanek określonych w tym przepisie. W postępowaniu nieważnościowym nie ma więc co do zasady miejsca na prowadzenie postępowania dowodowego w takim zakresie, jak to ma miejsce w postępowaniu zwykłym. Tak więc badany jest stan faktyczny jak i prawny z daty wydania decyzji ostatecznej w postępowaniu zwykłym, w stosunku do której toczy się postępowanie administracyjne o stwierdzenie jej nieważności. Jak wynika z akt sprawy i co podkreśliły organy administracji orzekające w niniejsze sprawie, postępowanie zakończone decyzją Starosty R. z dnia [...] kwietnia 2017 r., znak: [...], orzekającej o aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków w zakresie numeracji i pola powierzchni działek ewidencyjnych nr [...] i [...], obręb [...] miasta R., zostało wszczęte na wniosek ówczesnego właściciela działki nr [...] – bowiem stwierdzono rozbieżność między stanem wskazanym w ewidencji gruntów i budynków, a stanem ujawnionym w księdze wieczystej. Rozbieżność ta polegała, zdaniem organu, na błędnym przedstawieniu granicy ewidencyjnej pomiędzy wskazanymi działkami oraz nieprawidłowym określeniu ich powierzchni. Dlatego na podstawie 24 ust. 2a pkt 1 lit. d i ust. 2b pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne organ I. instancji zlecił uprawnionemu geodecie wykonanie dokumentacji wraz z wyznaczeniem na gruncie punktów granicznych i sporządzeniem protokołu ustalenia granic. W myśl art. 24 ust. 2a punkt 1 i 2 oraz ust. 2b tej ustawy, aktualizacja operatu ewidencyjnego odbywa się z urzędu lub na wniosek; następuje zaś w drodze czynności materialno - technicznej lub w drodze decyzji administracyjnej. Natomiast według § 45 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2015 r. poz. 542 ze zm. – dalej egb), aktualizacja operatu ewidencyjnego następuje poprzez wprowadzenie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych w celu: zastąpienia danych niezgodnych ze stanem faktycznym, stanem prawnym lub obowiązującymi standardami technicznymi odpowiednimi danymi zgodnymi ze stanem faktycznym, stanem prawnym lub obowiązującymi standardami technicznymi; ujawnienia nowych danych ewidencyjnych; wyeliminowania danych błędnych. Aktualizacja operatu ewidencyjnego polega na zastąpieniu dotychczasowych zapisów ewidencyjnych nowymi lub na ich zmodyfikowaniu. W ramach pojęcia aktualizacji można dokonywać prostowania jak i usuwania danych błędnych. Zadaniem ewidencji gruntów i budynków jest tylko i wyłącznie odzwierciedlanie w sposób prawidłowy aktualnego stanu prawnego, a nie tworzenie stanu prawnego nowego, choćby był on zgodny z żądaniem wnioskodawcy. Rolą ewidencji nie jest rozstrzyganie sporów własnościowych, w ramach postępowania ewidencyjnego nie dojdzie także do załatwienia sporu o prawo własności, o granice czy powierzchnie działek, ponieważ organy ewidencyjne nie są uprawnione do rozstrzygania tego rodzaju kwestii, lecz jedynie do zbadania, czy na podstawie dostępnych dokumentów zasadnym jest dokonanie zmian istniejących w ewidencji wpisów. Aktualizacja informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków następuje w drodze czynności materialnotechnicznej na podstawie wniosku zainteresowanego podmiotu ewidencyjnego i wskazanej w tym wniosku dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, jeżeli wnioskowana zmiana obejmuje informacje gromadzone w ewidencji gruntów i budynków dotyczące nieruchomości znajdujących się w wyłącznym władaniu wnioskodawcy albo wnioskodawców (art. 24 ust. 2b pkt 1 lit. h). Natomiast zgodnie z § 36 rozporządzenia egb, przebieg granic działek ewidencyjnych wykazuje się w ewidencji na podstawie dokumentacji geodezyjnej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Co istotne w postępowaniu objętym decyzją wydaną w trybie zwykłym sporządzone przez geodetę dokumenty zostały przyjęte do państwowego zasobu geodezyjnego pod numerem [...]– w których wykazano granice między działkami – przyjęte w protokole ustalenia granic. Podkreślić należy, że protokół ustalenia granic podpisał strony postępowania tj. skarżący oraz ówczesny właściciel działki nr [...]. Jak wynika z powyższego protokołu przebieg granicy między działkami [...] i [...] ustalono według zgodnego oświadczenia stron; przyjęto istniejące ogrodzenie i budynki gospodarcze. Ponadto z oświadczenia podpisanego m.in. przez J. B. wynika, że nie zgłosił żadnych zastrzeżeń do przebiegu ustalonej granicy. Skoro następnie geodeta opracował mapę do celów prawnych (datowaną na dzień [...] marca 2017 r.) przy uwzględnieniu nowego przebiegu ustalonej granicy, zatem mogło zmienić się pole powierzchni działki ewidencyjnej ujawnione w operacie ewidencyjnym. W ocenie Sądu trafnie Główny Geodeta Kraju uznał, że decyzji Starosty R. z dnia [...] kwietnia 2017 r., znak: [...], nie można zarzucić, aby została wydana bez podstawy prawnej lub z naruszeniem przepisów prawa. Trafnie również organ naczelny uznał, że decyzja Starosty R. oraz decyzja Wojewody [...] zostały wydane w oparciu o odrębne przepisy prawne i dotyczyły różnych spraw, zatem brak było podstaw do przyjęcie, że zachodzi podstawa do stwierdzenie nieważności kwestionowanej decyzji na podstawie art. 156 § 1 pkt 3 K.p.a. Decyzja Starosty R. została wydana na podstawie ustawy Prawo geodezyjne kartograficzne, natomiast decyzja Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 1994 r. została wydana na podstawie ustawy z dnia 10 maja 1990 r. Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym o pracownikach samorządowych i stwierdzała nabycie przez Gminę m. R. z mocy prawa nieodpłatnie własności nieruchomości oznaczonej, jako działka ewidencyjna nr [...]. Nie można było uznać, że jest ona wiążąca w zakresie wskazanej w niej powierzchni działki ewidencyjnej nr [...]. Decyzja ta nie rozstrzygała bowiem o granicach spornych działek. Wskazywała jedynie powierzchnię działki, jaka zostaje przejęta przez m. R. Natomiast decyzja Starosty R. z dnia [...] kwietnia 2017 r., orzekała o aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków m.in. w zakresie pola powierzchni działki ewidencyjnej nr [...]. Na marginesie należy również wskazać, że kwestia utworzenia działki nr [...] o powierzchni 14 m2 pozostaje poza zakresem niniejszego postępowania, ponieważ z akt sprawy nie wynika, by powstała ona w związku z decyzją Starosty R. z dnia [...] kwietnia 2017 r. W decyzji tej orzeczono bowiem o wykreśleniu działki nr [...] o pow. 0,0599 ha i wpisaniu w to miejsce działki nr [...] o pow. 0,0509 ha. Organy orzekające w niniejszej sprawie przeanalizowały, że w sprawie nie zachodzą także inne przesłanki do stwierdzenia nieważności wymienione w art. 156 § 1 K.p.a. Rozstrzygnięcie to należy uznać za prawidłowe. Dlatego skarga podlegała oddaleniu, wobec tego na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji.