IV SA/Wa 1111/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Joanna Dziedzic-Bukowska po rozpoznaniu w dniu 26 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi J. M. na postanowienie Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] marca 2013 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym, tj.: 1). zwolnić skarżącego od kosztów sądowych, 2). ustanowić radcę prawnego z urzędu, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Izby Radców Prawnych w W.. W dniu 26 czerwca 2013 r. J. M. złożył na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w niniejszej sprawie. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawca wskazał, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną, synem, synową oraz małoletnią wnuczką. Syn skarżącego wraz z rodziną pozostaje na utrzymaniu wnioskodawcy. Źródłem utrzymania skarżącego jest świadczenie rentowe w wysokości 694,38 zł netto miesięcznie, z kolei żona skarżącego otrzymuje emeryturę w wysokości 717,35 zł miesięcznie. Z rubryki 7 dotyczącej stanu majątkowego wynika, iż wnioskodawca poza domem o pow. 72 m2 oraz nieruchomością rolną o pow. 1,20 ha nie posiada żądnego innego majątku, zgromadzonych środków finansowych, ani przedmiotów wartościowych. Uzupełniając na wezwanie Sądu przedmiotowy wniosek skarżący w piśmie z dnia 17 lipca 2013 r. wyjaśnił, że syn prowadzący z nim wspólne gospodarstwo domowe nie pracuje zarobkowo, pozostaje na utrzymaniu żony. Jedynym zaś dochodem jego żony- M. M. jest zasiłek rodzinny przyznany na rzecz małoletniej J. M. w kwocie 77 zł miesięcznie. Z dołączonej do akt sprawy decyzji Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w S. wynika, że podstawą przyznania wskazanego powyżej świadczenia było ustalenie, że dochód na członka rodziny wynosi 0 zł. J. M. oświadczył ponadto, że nie otrzymał dopłat unijnych. Skarżący oraz jego żona nie posiadają kont bankowych, ani lokat terminowych. Dokumentując wysokość wydatków koniecznych skarżący przedłożył nakaz płatniczy na łączne zobowiązanie pieniężne z tytułu podatku od nieruchomości na rok 2013 w wysokości 78 zł, rachunki za energię elektryczną w wysokości średnio 227 zł oraz opłatę za ubezpieczenie domu w wysokości 321 zł. Rozpoznając wniosek należy stwierdzić, że zasługuje on na uwzględnienie. Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; zwanej dalej P.p.s.a.) ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Ocena okoliczności przedstawionych w złożonym wniosku oraz wynikających z załączonych do pisma z dnia 17 lipca 2013 r. dokumentów źródłowych i oświadczeń uzasadnia przyznanie wnioskodawcy prawa pomocy w żądanym zakresie. Należy bowiem stwierdzić, że dochód, którym skarżący dysponuje, tj. łącznie ok. 1.500 zł, nie pozwala na poczynienie oszczędności, które mogłyby zostać przeznaczone na pokrycie kosztów sądowych oraz kosztów zastępstwa procesowego. Na utrzymaniu skarżącego pozostaje pełnoletni syn wraz ze swoją rodziną. Przedłożona do akt sprawy decyzja z gminnego ośrodka pomocy społecznej potwierdza, że członkowie tej rodziny nie uzyskują żadnych dochodów. Zatem dochód uzyskiwany przez skarżącego i jego żonę służy do utrzymania pięcioosobowej rodziny. Zestawienie wysokości tego dochodu z wysokością ponoszonych i udokumentowanych wydatków prowadzi do wniosku, że z posiadanych środków pieniężnych skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Należy zatem uznać, iż aktualna sytuacja materialna wnioskodawcy pozwala na stwierdzenie, że spełnia on przesłanki z art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. stanowiące podstawę do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., należało postanowić jak w sentencji.