IV SA/Wa 1119/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Joanna Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku I. B. oraz A. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi L. B. na decyzję Wojewody (...) z dnia (...) kwietnia 2008 r. nr (...) w przedmiocie wymeldowania postanawia: - odmówić I. B. oraz A. B. przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wnioskiem z dnia 19 listopada 2008 r. oraz z dnia 19 stycznia 2009 r. ( data nadania pisma w urzędzie pocztowym) złożonym na urzędowym formularzu PPF uczestnicy postępowania- I. B. oraz A. B. wystąpili o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, w tym wpisu od skargi kasacyjnej, w sprawie ze skargi L. B. na wskazaną w sentencji decyzję Wojewody (...) z dnia (...) kwietnia 2008 r. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątkowym i uzyskiwanych dochodach zawartego we wniosku wynika, że I. B. oraz jej syn prowadzą wspólne gospodarstwo domowe wraz z mężem oraz matką wnioskodawczyni. Obecna sytuacja materialna wnioskodawców przedstawia się następująco: - dochody ( miesięcznie)- wynagrodzenie z tytułu umowy o pracę A. B. – 1933,33 zł brutto, wynagrodzenie z tytułu umowy o pracę w wymiarze ½ etatu A. L. - 600 zł brutto świadczenie emerytalne A. T.- 1540, 95 zł brutto - wydatki ( miesięcznie): utrzymanie mieszkania- 700 zł koszt leczenia A. L. - 100 zł koszt leczenia A. T. - 120 zł Wnioskodawcy są po ¼ właścicielami domu o pow. 94 m2 oraz mieszkania o pow. 43 m2. W oświadczeniu z dnia 19 stycznia 2009 r. wnioskodawczyni wskazała, iż jest osobą bezrobotną, nie jest jednak zarejestrowana w urzędzie pracy. Z nadesłanych przy piśmie z dnia 18 stycznia 2009 r. dokumentów wynika, iż na dzień 2 stycznia 2009 r. stan dostępnych środków na rachunku bankowym A. B. wynosił 1704,13 zł. Ponadto Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy należy stwierdzić, iż nie zasługuje on na uwzględnienie. W myśl art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. Zgodnie zaś z art. 245 § 1 - 3 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 1 i 2). Instytucja przyznania prawa pomocy jest zatem rozwiązaniem szczególnym i powinna być stosowana w przypadkach wyjątkowych, wobec osób, których sytuacja materialna, bytowa jest trudna. Zawarte w art. 246 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sformułowanie "gdy osoba ta wykaże" oznacza zaś, że na wnoszącym wniosek o przyznanie prawa pomocy spoczywa obowiązek udowodnienia, iż znajduje się on w tej szczególnej sytuacji uprawniającej do skorzystania z prawa pomocy. W niniejszej sprawie wnioskodawcy nie wykazali, że znajdują się w sytuacji materialnej, która kwalifikowałaby ich do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Zasadnicze znaczenie dla rozpoznania niniejszego wniosku ma fakt, że o przyznaniu prawa pomocy decyduje stan majątkowy i dochody w chwili wydania przedmiotowego postanowienia , bez względu na przyczyny takiego stanu. Należy mieć na uwadze, iż A. B. jak i pozostałe osoby prowadzące z nim wspólne gospodarstwo domowe mają stałe źródło dochodu w postaci wynagrodzenia za pracę oraz emerytury w łącznej wysokości ok. 4100 zł brutto miesięcznie. Wnioskodawcy mają zaspokojone potrzeby mieszkaniowe. Zasadniczą również kwestią jest, iż na koncie A. B. znajdują się dostępne środki w wysokości 1704,13 zł, czyli znacznie przekraczającej koszty postępowania sądowego, które na obecnym etapie sprowadzają się do wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w wysokości 100 zł. Uwzględniając nawet stałe wydatki i obciążenia spoczywające na wnioskodawcach ( ok. 920 zł miesięcznie) oraz fakt, iż I. B. jest osobą bezrobotną należy stwierdzić, iż wysokość uzyskiwanych przez rodzinę wnioskodawców dochodów oraz kwota posiadanych oszczędności pozwala na przyjęcie, że dysponują oni wystarczającymi środkami finansowymi na pokrycie kosztów sądowych w niniejszej sprawie. W związku z powyższym po przeanalizowaniu wniosku, stwierdza się, że przesłanki określone w przepisie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, będące warunkiem niezbędnym do przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, nie występują. W świetle powyższego oraz w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.