IV SA/Wa 1120/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Borkowska po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. R. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi D. R. na decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowych postanawia oddalić wniosek. D. R. wraz ze skargą na decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z [...] lutego 2017 r. w przedmiocie ustalenia lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowych, tj. inwestycji "[...]", wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu powyższego wniosku skarżący podniósł, że odmowa wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji spowoduje dla niego nieodwracalne skutki. Inwestor prowadzi dalsze działania w celu kontynuowania ww. inwestycji. Pomimo braku ostatecznej decyzji o wycince drzew oraz decyzji o pozwoleniu na budowę, wielokrotnie próbował wtargnąć na teren nieruchomości skarżącego i prowadzi prace związane z przygotowaniem placu budowy. Tymczasem w ocenie skarżącego wątpliwe jest rozpoczęcie inwestycji w przebiegu wskazanym przez inwestora, co potwierdzają liczne postępowania administracyjne i sądowoadministracyjne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z zasadą przyjętą w art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej również "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji. Natomiast w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie, o których mowa w § 3, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 p.p.s.a.). Z kolei zgodnie z art. 26 ust. 1 w zw. z art. 25 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 1 ustawy z 24 lipca 2015 r. o przygotowaniu i realizacji strategicznych inwestycji w zakresie sieci przesyłowych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1812 ze zm. dalej również "specustawa w zakresie sieci przesyłowych") do skarg na decyzję o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowych stosuje się przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z wyłączeniem art. 61 § 3-6, art. 115-122 i art. 152 tej ustawy. Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdził, że wniosek skarżącego nie może zostać uwzględniony. Z mocy prawa wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w przedmiocie ustalenia lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowych nie może podlegać ocenie Sądu pod kątem ziszczenia się którejkolwiek z przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. W ocenie Sądu wyłączenie stosowania art. 61 § 3-6 p.p.s.a. o którym mowa w art. 26 ust. 1 specustawy w zakresie sieci przesyłowych, dotyczy zarówno decyzji wydanych przez wojewodę, jak i decyzji wydanych przez organ wyższego stopnia, którym - zgodnie z art. 5 ust. 4 tej ustawy - jest minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa. Za takim stanowiskiem przemawia art. 54 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym wniesienie skargi dopuszczalne jest po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przedmiotem skargi do sądu administracyjnego jest co najmniej decyzja wydana po rozpatrzeniu wniesionego w toku postępowania administracyjnego środka zaskarżenia, przysługującego stronie. Co więcej, skoro inwestycja "[...]" została uznana za jedno z kluczowych przedsięwzięć w zakresie wewnętrznych sieci przesyłowych elektroenergetycznych kraju, to wolą racjonalnego ustawodawcy było nadanie inwestycji priorytetowego charakteru i wykluczenie możliwości udzielenia tymczasowej ochrony w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji stronie skarżącej. Ma to zapewnić terminową i płynną realizację inwestycji, która ma przede wszystkim zaspokoić interes społeczny. W tym stanie rzeczy, Sąd uznając, że wniosek skarżącego nie może zostać uwzględniony, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 26 ust. 1 ustawy o przygotowaniu i realizacji strategicznych inwestycji w zakresie sieci przesyłowych, orzekł jak w sentencji postanowienia.