IV SA/Wa 1124/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Szymańska po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Stowarzyszenia "C." z siedzibą w D. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Stowarzyszenia "C." z siedzibą w D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia [...] marca 2016 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. – po rozpatrzeniu odwołania "K." Sp. j. od decyzji Wójta Gminy S. z dnia [...] listopada 2013 r. odmawiającej wydania zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie i eksploatacji ośmiu budynków inwentarskich do ściołowego chowu brojlerów kurzych, o łącznej liczbie stanowisk 352.000 szt./cykl (1.408 DJP) oraz wydajności 2.112.000 szt./rok, w obrębie Fermy Drobiu w miejscowości D., gmina S., w granicach działek ew. nr [...], [...], [...], [...] – uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i ustaliło środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia polegającego na budowie i eksploatacji ośmiu budynków inwentarskich do ściołowego chowu brojlerów kurzych, o łącznej liczbie stanowisk 352.000 szt./cykl (1.408 DJP) oraz wydajności 2.112.000 szt./rok, w obrębie Fermy Drobiu w miejscowości D., gmina S., w granicach działek ew. nr [...], [...], [...], [...]. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosło Stowarzyszenie "C." z siedzibą w D. Wraz ze skargą skarżący złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że realizacja przez inwestora planowanej inwestycji może doprowadzić do powstania nieodwracalnych lub trudnych do odwrócenia następstw. Dodał, że ewentualne uwzględnienie skargi będzie skutkować wyeliminowaniem z obrotu prawnego decyzji ustalającej środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia, a w konsekwencji także decyzji o pozwoleniu na budowę. W odpowiedzi na wniosek pismem z dnia 15 czerwca 2016 r. pełnomocnik uczestnika postępowania "K." Sp. j. wniósł o jego oddalenie z uwagi na charakter decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia. Podniósł, że decyzja ta nie powoduje powstania żadnych skutków w sferze interesu prawnego strony oraz nie nakłada praw lub obowiązków, które podlegałyby wykonaniu. Pismami z dnia 17 czerwca 2016 r. oraz z dnia 19 lipca 2016 r. skarżące stowarzyszenie podtrzymało wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, że zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w postaci katastrofy ekologicznej oraz narażenia życia i zdrowia ludzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia w oparciu o cytowany przepis prawny jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przez co należy rozumieć sytuację, gdy szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa) nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r. sygn. akt GZ 138/2004). Instytucja wstrzymania wykonania ma zastosowanie wyłącznie do takich aktów administracyjnych, które podlegają wykonaniu. Z kolei wykonanie aktu administracyjnego oznacza spowodowanie, sprowadzenie w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym takiego stanu, który jest zgodny z treścią aktu (por. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wydawnictwo Prawnicze Lexis.Nexis. Warszawa 2005 r., s. 295). W niniejszej sprawie zauważyć należy, że wniosek dotyczy decyzji ustalającej środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia. Ustalenie środowiskowych uwarunkowań dla określonego przedsięwzięcia lub stwierdzenia braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko nie oznacza automatycznie zgody na podjęcie jakichkolwiek robót budowlanych związanych z jego realizacją. Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach jest jednym z dokumentów wymaganych przez ustawodawcę do ubiegania się o uzyskanie pozwolenia na budowę (art. 33 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane). Dopiero kolejne etapy procesu inwestycyjnego mogą prowadzić do uzyskania rozstrzygnięć, których wykonanie będzie mogło się wiązać z uzyskaniem przez strony postępowania konkretnych uprawnień lub nałożeniem na nie obowiązków. Wówczas jednak stronom przysługiwać będą odrębne środki zaskarżenia. Decyzja w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia nie nadaje się do wykonania, a organy administracji publicznej nie mają możliwości użycia przymusu państwowego do doprowadzenia do stanu zgodnego z treścią takiej decyzji. Ma ona charakter przygotowawczy, a na jej podstawie inwestor nie może rozpocząć jakichkolwiek robót budowlanych. Decyzja ta nie powoduje zatem bezpośrednio niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Dopiero rozstrzygnięcia, dla których jej wydanie jest warunkiem, mogą podlegać wykonaniu, jednak możliwość, że w przyszłości zostaną podjęte akty administracyjne, które doprowadzą do rozpoczęcia procesu inwestycyjnego, nie stanowi okoliczności uzasadniającej zastosowanie ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 października 2012 r. sygn. akt II OZ 873/12). Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.