IV SA/Wa 1128/16

Dnia 11 stycznia 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Wykowski, po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2017 roku na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi H. U. i W. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2016 roku, znak [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: odrzucić skargę W. J. W dniu 13 kwietnia 2016 roku H. U. oraz W. J. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2016 roku, znak [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. Zarządzeniem z 30 sierpnia 2016r. (k. 53) wezwano skarżącego W. J. do uzupełnienia braku formalnego skargi z dnia 12.04.2016r. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2016r. poprzez przedłożenie 8 (ośmiu) odpisów skargi w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Wezwanie zawierało pouczenie, że odpisy skargi należy poświadczyć za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisać oraz, że niezastosowanie się do wezwania w terminie 7 dni od dnia otrzymania spowoduje odrzucenie skargi. Odpis zarządzenia został doręczony skarżącemu W. J. w dniu 29.11.2016r. (potwierdzenie odbioru k. 59). Zakreślony siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął w dniu 6 grudnia 2016 roku. Pomimo upływu zakreślonego terminu skarżący nie złożył odpisów skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Na wstępie należy zaznaczyć, że w pierwszej kolejności Sąd bada z urzędu dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, jakie zostały wymienione enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016 r. poz. 718 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych skargi (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5), brak naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia (pkt 5a) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6). Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a zatem w myśl art. 47 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a. do skargi należy dołączyć jej odpisy dla doręczenia ich pozostałym stronom postępowania. Odpisami mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej (art. 47 § 2 p.p.s.a.). Przepis art. 49 § 1 p.p.s.a. stanowi, iż w przypadku gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W świetle tej regulacji, niezachowanie wymogów formalnych skargi skutkuje wezwaniem przez Sąd do uzupełnienia jej braków w wyznaczonym terminie, pod rygorem odrzucenia skargi. Podstawą odrzucenia skargi jest wówczas art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stanowiący, że sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie. W niniejszej sprawie Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi przez przesłanie odpisów skargi. Jak wskazano powyżej do skargi należy dołączyć jej odpisy dla doręczenia ich pozostałym stronom postępowania. Potwierdza to uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013r., sygn. akt I OPS 13/13 (dostępna na stronie internetowej Centralnej Bazy Orzeczeń Sądów Administracyjnych - http://orzeczenia.nsa.gov.pl), w której stwierdzono, że niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd. Do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom przez sąd, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a. Wymóg dołączenia odpisów skargi i jej załączników realizuje zasadę oficjalności postępowania oraz zasadę prawa do sądu. Ponadto daje gwarancję czynnego udziału w postępowaniu uczestnikom postępowania poprzez możliwość poznania stanowiska strony przeciwnej. Tak więc sąd administracyjny ma obowiązek zapewnienia doręczenia organowi i uczestnikom postępowania odpisu skargi, odpisów dołączonych do niej dowodów, natomiast stronie skarżącej - odpowiedzi na skargę organu oraz ewentualnej odpowiedzi na skargę uczestników postępowania. Przy czym zauważyć należy, iż istotą odpisu jest odwzorowanie w dowolnej technice pełnej treści składanego pisma. Bez względu na to, czy jest to fotokopia lub wydruk komputerowy, czy też osobno sporządzony dokument, zawsze niezbędne jest poświadczenie jego zgodności z oryginałem. Za takim poglądem przemawia treść art. 47 § 2 p.p.s.a., który wskazując przykładowe odpisy pisma (fotokopie i wydruki poczty elektronicznej) i wymaga ich uwierzytelnienia. Jednocześnie podkreślić należy, że uwierzytelnić pismo może strona, która jest jego autorem lub jej przedstawiciel ustawowy albo pełnomocnik. W świetle akt niniejszej sprawy nie ulega wątpliwości, że skarżący W. J. nie wypełnił obowiązku wynikającego z art. 47 § 1 p.p.s.a. i nie nadesłał do Sądu żądanych odpisów wniesionej skargi. Należy podkreślić, że w wezwaniu dokładnie określono brak formalny, sposób i termin jego usunięcia, konieczność uwierzytelnienia opisów skargi poprzez ich poświadczenie za zgodność z oryginałem lub własnoręczne podpisanie oraz konsekwencje jego niewykonania. Niedołączenie przez skarżącego W. J. wymaganej liczby odpisów skargi zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a. jest brakiem formalnym, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a. uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez Sąd. Z powyższych względów, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., zobligowany był odrzucić skargę W. J., o czym orzeczono w sentencji postanowienia.