IV SA/Wa 113/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Alina Balicka, Sędziowie sędzia WSA Piotr Korzeniowski, sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran (spr.), Protokolant ref. staż. Paweł Smulski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 czerwca 2015 r. sprawy ze skargi Prezydenta Miasta K. występującego w imieniu Skarbu Państwa oraz Gminy Miejskiej K. na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 3. zasądza od Ministra Infrastruktury i Rozwoju na rzecz skarżącego Prezydenta Miasta K. występującego w imieniu Skarbu Państwa oraz Gminy Miejskiej K. kwotę 440 (czterysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Minister Infrastruktury i Rozwoju decyzją z dnia [...] sierpnia 2014 r., nr [...], po rozpatrzeniu wniosku Prezydenta Miasta K. o ponowne rozpatrzenie sprawy, na podstawie art.138 § 1 pkt 2 k.p.a. uchylił decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] sierpnia 2013 r. stwierdzającą: - nieważność decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...].11.1976r. nr [...], w zakresie dotyczącym orzeczeń wywłaszczeniowych (tj. pkt 2), w części dotyczącej obecnych działek nr [...] oraz [...], a w części dotyczącej obecnej działki nr [...] stwierdzającą, że w/w decyzja została wydana z naruszeniem prawa, nieważność postanowienia Prezydium Rady Narodowej w m. K. z dnia [..].07.1962r. nr [...] w części dotyczącej obecnych działek nr [...] oraz [...], a w części dotyczącej obecnej działki nr [...] stwierdzającą, że w/w postanowienie zostało wydane z naruszeniem prawa, - nieważność decyzji Odwoławczej Komisji Wywłaszczeniowej przy Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w K. z dnia [...].08.1956r. Nr.[...] oraz utrzymanego nią w mocy orzeczenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w K. z dnia [...].02.1956r. nr [...] w części dotyczącej obecnych działek nr [...] oraz [...], a w części dotyczącej obecnej działki nr [...] stwierdzającą, że w/w orzeczenia zostały wydane z naruszeniem prawa i jednocześnie orzekł o: a. stwierdzeniu nieważności decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...].11.1976r. [...], w zakresie dotyczącym orzeczeń wywłaszczeniowych (tj. pkt 2), w części dotyczącej obecnej działki nr [...], a w części dotyczącej obecnych działek nr [...] i nr [...] stwierdzeniu, że w/w decyzja została wydana z naruszeniem prawa, b. stwierdzeniu nieważności postanowienia Prezydium Rady Narodowej w m. K. z dnia [...].07.1962r. nr [...] w części dotyczącej obecnej działki nr [...], a w części dotyczącej obecnych działek nr [...] i nr [...] stwierdzeniu, że w/w postanowienie zostało wydane z naruszeniem prawa, c. stwierdzeniu nieważności decyzji Odwoławczej Komisji Wywłaszczeniowej przy Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w K. z dnia [...].08.1956r. Nr.[...] oraz utrzymanego nią w mocy orzeczenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w K. z dnia [...].02.1956r. nr [...] w części dotyczącej obecnej działki nr [...] a w części dotyczącej obecnych działek nr [...] i nr [...], stwierdzaniu, że w/w orzeczenia zostały wydane z naruszeniem prawa. Decyzja ta została wydana w następujących okolicznościach: Orzeczeniem z dnia [...].02.1956r. nr [...] Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w K. orzekło o wywłaszczeniu, na rzecz Państwa - cele Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej Wydział Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej w K., m.in. nieruchomości położonej w gminie katastralnej K., Dz. IV P., zapisanej w księdze wieczystej Sądu Powiatowego w K. pod Iwh [...], w skład której wchodziła działka nr [...] o pow. 400 m2 (pkt 3 orzeczenia). Decyzją z dnia [...].08.1956r. Nr.[...] Odwoławcza Komisja Wywłaszczeniowa przy Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w K. utrzymała w mocy ww. orzeczenie Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w K. z dnia [...].02.1956r. nr [...] w części dotyczącej wywłaszczenia ww. nieruchomości. Postanowieniem z dnia [...].07.1962r. nr [...] Prezydium Rady Narodowej w m. K. sprostowało oczywistą omyłkę pisarską w orzeczeniu Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w K. z dnia [...].02.1956r. nr [...], zatwierdzonym decyzją Odwoławczej Komisji Wywłaszczeniowej przy Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w K. z dnia [...].08.1956r. Nr.[...], polegającą na mylnym podaniu w powyższym orzeczeniu powierzchni wywłaszczonej nieruchomości. Po sprostowaniu orzeczenie wywłaszczeniowe z dnia [...].02.1956r. w pkt 3 winno brzmieć: z nieruchomości obj. Iwh. [...], ks. gr. gm. kat. K. Dz. IV P., stanowiącej własność A. S., wywłaszcza się całą pbud. lkat. [...] o pow. 267 m2, a nie jak mylnie podano w orzeczeniu 400 m2. Decyzją z dnia [...].11.1976r. nr [...] Prezydent Miasta K. orzekł, w trybie art. 135 Kpa (ówcześnie obowiązującego) o zmianie i uzupełnieniu orzeczenia wywłaszczeniowego z dnia [...].02.1956r. (utrzymanego w mocy decyzją z dnia [...].08.1956r.), sprostowanego postanowieniem z dnia [...].07.1962r. dopisując po pgr. lkat. [...] o pow. 267 m2 następująco pgr. Lkat. [...] i pgr. lkat. [...]. Pismem z dnia [...].08.2008r., uzupełnionym następnie pismem z dnia [...].02.2010r., T. O. i A. S. wystąpili o stwierdzenie nieważności decyzji Odwoławczej Komisji Wywłaszczeniowej przy Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w K. z dnia [...].08.1956r. Nr.[...] oraz utrzymanego nią w mocy orzeczenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w K. z dnia [...].02.1956r. nr [...] w części dotyczącej wywłaszczenia przedmiotowej nieruchomości, stanowiącej własność A. S., sprostowanego postanowieniem Prezydium Rady Narodowej w m. K, z dnia [...].07.1962r. nr [...] oraz decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...].11.1976r. nr [...]. Po rozpatrzeniu tego wniosku Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej wydał opisaną wyżej decyzję. Minister rozpatrując wniosek Prezydenta Miasta K. o ponowne rozpatrzenie sprawy na wstępie wskazał, że decyzja MTBiGM z dnia [...] sierpnia 2013 r. została skierowana do A. S., który zmarł [...] marca 2013 r. Organ nie uzyskał informacji o śmierci strony od pozostałych stron postępowania, to mimo tego zachodziła konieczność uchylenia decyzji wydanej w dniu [...] sierpnia 2013 r. i wydania nowego rozstrzygnięcia co do istoty. Stronami postępowania są T. O., M. S., A. K. będący następcami prawnymi A. S. – wywłaszczonego właściciela nieruchomości. Minister podkreślił, iż celem postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji jest ustalenie, czy jest ona dotknięta jedną z wad enumeratywnie wymienionych w art. 156 § 1 k.p.a. W przedmiotowych orzeczeniach nie stwierdzono wad wymienionych w art. 156 § 1 pkt 1 i 3 do 7 k.p.a. w orzeczeniu Prezydium WRN w K. z dnia [...] lutego 1956 r., nr [...]; w decyzji z dnia [...] sierpnia 1956 r., nr [...] wydanej przez Odwoławczą Komisję Wywłaszczeniową przy Prezydium WRN w K.; w postanowieniu Prezydium Rady Narodowej w m. K. z dnia [...] lipca 1962 r., nr [...]; w decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] listopada 1976 r., nr [...]. Stan prawny wywłaszczonej nieruchomości został ustalony na podstawie opinii geodety uprawnionego z dnia [...].08.2011r., według której przedmiotowa nieruchomość położona w Kr. o pow. 400m2 wchodzi obecnie w skład działek nr [...], nr [...] i nr [...] z obr. [...] w jednostce ewidencyjnej [...]. Na podstawie dokumentów geodezyjnych (wypis i wyrys z ewidencji gruntów) nadesłanych przez Urząd Miasta K. przy piśmie z dnia [...].03.2011r. [...] organ ustalił, iż działka [...] objęta księgą wieczystą o nr [...] stanowi własność Gminy Miasta K. i znajduje się w użytkowaniu wieczystym osób wskazanych w rozdzielniku decyzji pod numerami [...]działka nr [...] objęta księgę wieczystą o nr [...] stanowi własność Gminy Miasta K., zaś działka nr [...] stanowi własność Gminy Miasta K.. Przedmiotową nieruchomość wywłaszczono na podstawie dekretu z dnia 26 kwietnia 1949r. o nabywaniu i przekazywaniu nieruchomości niezbędnych dla realizacji narodowych planów gospodarczych (Dz. U, z 1952r., nr 4, poz. 31) (zwanego dalej dekretem), a zatem według przepisów tego dekretu oraz stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie orzekania należy oceniać legalność wywłaszczenia. Z akt sprawy wynika, że o nabycie nieruchomości położonych w K. przy ul. [...] wystąpiło Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w K. Wydział Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej. W ocenie organu nadzorczego niewątpliwie Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w K. Wydział Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej, jako organ władzy państwowej, było podmiotem uprawnionym do występowania o nabywanie nieruchomości w trybie dekretu z dnia 26 kwietnia 1949 r. Zgodnie z treścią art. 5 dekretu zezwolenia na nabycie nieruchomości udzielał Przewodniczący Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego na wniosek wykonawcy narodowych planów gospodarczych - na podstawie opinii prezydium właściwej wojewódzkiej rady narodowej - jeżeli uznał, że nieruchomość była niezbędna dla realizacji narodowych planów gospodarczych oraz że przewidziane były środki na jej nabycie. Ze znajdującego w aktach sprawy pisma Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w K. Wydział Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej z dnia [...].10.1954r. nr [..] wynika, że Przewodniczący Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego wystąpił do Ministra Gospodarki Komunalnej Departamentu Gospodarki Mieszkaniowej i Terenowej z wnioskiem o udzielenie zezwolenia na wystąpienie z wnioskiem do Przewodniczącego Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego na nabycie nieruchomości położonych w K. przy ul. [...], w tym m.in. nieruchomości gruntowej ozn. l.kat [...], objętej łwh [...] o pow. 267 m2, stanowiącej własność A. S. oraz o udzielenie zezwolenia na niezwłoczne objęcie nieruchomości i na wezwanie właścicieli do odstąpienia nieruchomości w formie publicznego obwieszczenia. Do wniosku została załączona opinia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w K. Wojewódzkiej Komisji Planowania Gospodarczego z dnia [....06.1954 r. nr [...] znak [...] w której stwierdzono, iż w/w nieruchomość jest niezbędna dla realizacji narodowych planów gospodarczych, zaświadczenie lokalizacyjne z dnia [...].10.1954r. nr [...] znak: [...] oraz plan sytuacyjny (na którym zaznaczono działkę nr [...] literami A-B-C-D-E-A). Minister Gospodarki Komunalnej pismem z dnia [...].11.1954 r. nr [...] na podstawie art. 7 ust. 3 dekretu udzielił Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w K. zezwolenia na wystąpienie do Przewodniczącego Państwowej Komisji Planowania z wnioskiem o nabycie nieruchomości położonych w K. przy ul. [...] w Dz. IV P. określonych szczegółowo we wniosku z dnia [...].10.1954 r. i oznaczonych w załączonych planach sytuacyjnych linią koloru czerwonego. W zezwoleniu Minister Gospodarki Komunalnej z dnia [...].11.1954 r. wskazał, iż nieruchomości położone w K. przy ul. [...] w Dz. IV P. zgodnie z zasadami zagospodarowania przestrzennego miasta, przeznaczone zostały pod budowę bloków mieszkalnych i inwestycja ta może być zlokalizowana jedynie na nieruchomości określonej we wniosku. Do zezwolenia tego, które otrzymał Przewodniczący Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego dołączono wniosek Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w K. Wydział Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej z dnia [...].10.1954 r. o udzielenie zezwolenia na nabycie nieruchomości w trybie przepisów dekretu z dnia 26 kwietnia 1949 r. Przewodniczący Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego pismem z dnia [...].12.1954 r. nr [..]. udzielił zezwolenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w K. Wydział Gospodarki Komunalnej, na nabycie nieruchomości położonych w K. przy ul. [...] o łącznej powierzchni 611 m2, w tym m.in. nieruchomości oznaczonej na załączonym planie obwódką koloru czerwonego pod nr 1, celem budowy bloków mieszkalnych. Jednocześnie udzielono zgodę Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w K. Wydział Gospodarki Komunalnej na zbiorowe wezwanie właścicieli nieruchomości oraz na niezwłoczne objęcie nieruchomości objętych zezwoleniem. Minister uznał, że brak jest podstaw do stwierdzenia w powyższym zakresie rażącego naruszenia ówcześnie obowiązującego prawa. Organ wskazał, iż zgodnie z art. 8 dekretu, wykonawca narodowych planów gospodarczych po uzyskaniu ww. zezwolenia Przewodniczącego Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego, zobowiązany był wezwać właściciela nieruchomości do jej odstąpienia za cenę określoną na podstawie przepisów art. 28, zatwierdzoną przez prezydium wojewódzkiej rady narodowej. Jeżeli w terminie 15-dniowym od doręczenia wezwania lub dokonania obwieszczenia nie została zawarta umowa sprzedaży albo zamiany lub umowa przedwstępna w przedmiocie sprzedaży łub zamiany nieruchomości, wówczas wykonawca planu mógł nabyć niezbędną dla realizacji celu nieruchomość w drodze wywłaszczenia. Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, iż Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w K. Wydział Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej wezwało m. in. A. S. do odstąpienia nieruchomości położonej w K. przy ul. [...] oznaczonej liczbą wykazu hipotecznego (lwh) [...], w terminie 15 dni od daty obwieszenia wezwania, za cenę, która zostanie określona w oparciu o art. 28 dekretu wywłaszczeniowego. Jednocześnie wskazano, iż w sytuacji gdy w/w umowa z jakiejkolwiek przyczyny nie zostanie zawarta - nastąpi wywłaszczenie nieruchomości w oparciu o przepisy dekretu z dnia 26 kwietnia 1949 r. Przedmiotowe wezwanie zostało wywieszone na tablicy urzędowej Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w K. od dnia [...].01.1955 r. do dnia [...].02.1955 r. Z uwagi na okoliczność, iż Przewodniczący Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego w zezwoleniu z dnia [...].12.1954 r. wyraził zgodę na dokonanie wezwania właścicieli nieruchomości za pomocą publicznego obwieszczenia to zdaniem Ministra należało uznać, że kwestionowane wezwanie zostało skutecznie doręczone stronom. Sposób wezwania zgodny był z przepisami dekretu z dnia 26 kwietnia 1949 r. oraz zarządzeniem Przewodniczącego Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego z dnia [...] listopada 1949 r. w sprawie trybu wzywania osób nie będących wykonawcami narodowych planów gospodarczych do przekazywania nieruchomości niezbędnych dla realizacji tychże planów (M.P. z 1949r., nr A-89, poz.1084) w kształcie nadanym zarządzeniem z dnia 11 kwietnia 1950r. (M.P. z 1950r., nr A-53, poz. 609). Przepis § 4 ust. 5 w/w zarządzenia stanowi, że w przypadku, gdy przez tego samego wykonawcę narodowych planów gospodarczych ma być nabyty szereg nieruchomości należących do różnych właścicieli, może być dokonane za zezwoleniem Przewodniczącego Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego wezwanie zbiorowe wszystkich właścicieli tych nieruchomości przez wywieszenie tego wezwania na tablicy ogłoszeń zarządu gminnego (miejskiego) miejsca położenia nieruchomości. Przewodniczący Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego w piśmie z dnia [...].12.1954r. zezwolił na taką formę doręczeń, to brak jest podstaw - zdaniem Ministra - do uznania, że czynności wstępne dokonane przed wszczęciem postępowania wywłaszczeniowego były przeprowadzone wadliwie, tym samym zarzut wnioskodawców, że organ występując z ofertą w drodze obwieszczenia publicznego rażąco naruszył prawo jest niezasadny. Organ podkreślił, że nie podanie konkretnie oznaczonej ceny w wezwaniu, a jedynie wyrażenie gotowości nabycia nieruchomości za cenę określoną na podstawie art. 28 dekretu, nie stanowi rażącego naruszenia prawa, a co za tym idzie nie może być podstawą do wyeliminowania decyzji administracyjnej z obrotu prawnego. Zgodnie z art. 17 powołanego wyżej dekretu wszczęcie postępowania wywłaszczeniowego następowało na wniosek ubiegającego się o wywłaszczenie. We wniosku należało wskazać nieruchomość, której wniosek dotyczył, wymienić powierzchnię całej nieruchomości oraz powierzchnię jej części przeznaczonej do wywłaszczenia, wymienić właścicieli nieruchomości, wskazać na czym ma polegać wywłaszczenie oraz wskazać w sposób ogólny cel wywłaszczenia. Pismem z dnia [...].10.1955r. nr [...] Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w K. Wydział Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej wystąpiło do Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w K. Wydział Społeczno - Administracyjny z wnioskiem o wywłaszczenie, na rzecz Skarbu Państwa, m.in. nieruchomości położonej w K. przy ul. [..] w gminie katastralnej K. Dz. IV P. pbud. [...] lwh [..] o pow. 400 m2, stanowiącej własność A. S.. Ze znajdującego się w aktach sprawy wniosku Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w K. Wydział Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej z dnia [...].10.1955r. wynika, iż dołączono do niego wymagane art. 17 ust. 3 dekretu następujące dokumenty: odpis zezwolenia Przewodniczącego PKPG z dnia [...].12.1954r. nr [...] dowód wezwania właściciela nieruchomości w formie publicznego obwieszczenia z informacją o dacie wywieszenia i zdjęcia wezwania z tablicy ogłoszeń, plan sytuacyjny nieruchomości z oznaczeniem granic powierzchni przeznaczonych do wywłaszczenia, poświadczone odpisy ksiąg wieczystych. Należy przy tym wskazać, iż w aktach sprawy nie zachował się załączony do przedmiotowego wniosku z dnia [..].10.1955r. odpis księgi wieczystej lwh [...] oraz plan sytuacyjny dotyczący przedmiotowej nieruchomości. Odpis zawiadomienia wywieszano na tablicy ogłoszeń właściwej gminnej (miejskiej) rady narodowej ( art. 18 ust. 1 dekretu). Zawiadomieniem z dnia [...].01.1956r. nr [...] Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w K. Wojewódzki Zarząd Spraw Wewnętrznych Wydział Społeczno - Administracyjny poinformowało strony o wszczęciu - na wniosek Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w K. Wydział Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej z dnia [...].10.1955r. nr [...] postępowania wywłaszczeniowego, mającego na celu odjęcie prawa własności nieruchomości położonej w K. przy ul. [...], gm. kat. [..] Dz. IV P., Lwh [...] L.kat [...] o pow. 400 m2, stanowiącej własność A. S.. W zawiadomieniu poinformowano strony o możliwości przeglądania wniosku wywłaszczeniowego wraz z załącznikami w terminie 14 dni od daty zawiadomienia lub obwieszczenia składać wnioski i sprzeciwy. Przedmiotowe zawiadomienie spełniające wymogi z art. 18 ust. 4 dekretu zostało wywieszone na tablicy ogłoszeń Prezydium Dzielnicowej Rady Narodowej K. w K. od dnia [...].02.1956r, do dnia [...].02.1956 r. Z treści protokołu z rozprawy wywłaszczeniowo - odszkodowawczej z dnia [...].02.195 6r. wynika, że obecny był na niej S. S. występujący w zastępstwie A. S.. W trakcie rozprawy S. S. wskazał, iż nieruchomość objęta wywłaszczeniem - działka nr [...] - posiada pow. 430 m2, zaś w opisie nieruchomości zawartym w przedmiotowym protokole wskazano, iż na objętej wnioskiem wywłaszczeniowym nieruchomości inwestor wybudował kamienicę. Zgodnie z treścią art. 21 dekretu wywłaszczeniowego, po przeprowadzeniu rozprawy wywłaszczeniowej lub wobec nie wniesienia sprzeciwów, prezydium wojewódzkiej rady narodowej orzekało o wywłaszczeniu albo odmawiało wywłaszczenia, gdy ustąpiły powody stanowiące podstawę do wszczęcia postępowania wywłaszczeniowego. Orzeczenie powinno zawierać wskazanie przedmiotu i rodzaju wywłaszczenia, wskazanie na czyją rzecz wywłaszczenie nastąpiło, jeżeli wpłynęły wnioski lub sprzeciwy - uzasadnienie ich przyjęcia lub odrzucenia. Orzeczeniem z dnia [...].02.1956 r. nr [....] Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w K. Wojewódzki Zarząd Spraw Wewnętrznych Wydział Społeczno - Administracyjny orzekło o wywłaszczeniu na rzecz Skarbu Państwa, nieruchomości położonej w gminie katastralnej K., Dz. IV P., zapisanej w księdze wieczystej Sądu Powiatowego w K. pod Lwh [...] L.kat. parceli [...] o pow. 400 m stanowiącej własność A. S.. Orzeczenie to zostało wywieszone na tablicy ogłoszeń Prezydium Dzielnicowej Rady Narodowej K. w K. od dnia [...].03.1956 r, do dnia [...].03.1956 r. Od tego orzeczenia z dnia [...].02.1956 r. odwołanie złożył A. S., które wprawdzie nie zachowało się, jednak z treści pisma Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w K. Wydział Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej z dnia [...].04.1956 r. nr [...] stanowiącego odpowiedź na to odwołanie wynika, że A. S. kwestionował w nim powierzchnię wywłaszczonej orzeczeniem z dnia [...].02.1956 r. nieruchomości oraz tryb wezwania właściciela do odstąpienia nieruchomości w formie obwieszczenia. Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w K. Wydział Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej odnosząc się do powyższych zarzutów stwierdziło, iż odwołanie może być traktowane jedynie jako wniosek o dokonanie poprawek, ewentualnie uzupełnień, w postępowaniu odwoławczym. Także z pisma z dnia [..].03.1958r. nr [...] Kierownika Oddziału Wywłaszczeń wynika, że od orzeczenia z dnia [..].02.1956r. nr [...] A. S. złożył odwołanie, w którym zarzucił, że powierzchnia wywłaszczona nie została ściśle określona, gdyż w skład nieruchomości objętej lwh [..] wchodzą 3 działki, a mianowicie lkat. [...], [...] i [...] o łącznej powierzchni 430 m2, zaś odwołujący się jest właścicielem na podstawie kontraktu kupna z dnia [...].03.1939r. zap. [...] działki lkat. [...] przylegającej do nieruchomości objętej lwh [...]. Ponadto kierownik oddziału wskazał, iż na podstawie akt, w szczególności znajdującego się w aktach planu sytuacyjnego i wyciągów hipotecznych nie można dać odwołującemu się odpowiedzi na jego zarzuty, gdyż na załączonym planie sytuacyjnym nie ma oznaczonych działek lkat. [...], [...] i zakupionej w 1939r. działki [...]. Decyzją z dnia [...].08.1956r. Nr.[...] Odwoławcza Komisja Wywłaszczeniowa przy Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w K. utrzymała w mocy orzeczenie Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w K. z dnia [...].02.1956r. nr [...]. W przedmiotowej decyzji organ odwoławczy nie odniósł się w ogóle do zarzutów podniesionych w odwołaniu dotyczących powierzchni wywłaszczonej nieruchomości. Za nietrafną organ uznał argumentację Prezydenta Miasta K., iż brak w archiwalnych aktach w/w załącznika graficznego - planu sytuacyjnego nie daje prawa ani podstaw organowi kontrolującemu do przyjęcia, iż orzeczenia posiadają istotne naruszenia prawa należy wskazać, biorąc pod uwagę powyższe informacje zawarte w piśmie z dnia [...].03.1958r. nr [...], iż w planie sytuacyjnym nie wyszczególniono działek [...], [...] i [...]. Z opinii z dnia [...].08.2011 r. sporządzonej przez geodetę uprawnionego E. R. bezspornie wynika, iż wywłaszczona nieruchomość o pow. 400 m obejmowała ówczesne parcele nr [...], nr [...], nr [...] i nr [...]. Jak wynika z kopii mapy katastralnej z gminy katastralnej P., dzielnica administracyjna Z., karta mapy nr [...] z dnia [...].08.1961 r., objęta zakresem faktycznego zajęcia pod realizację celu wywłaszczenia nieruchomość składała się z czterech parceli, tj. Ikat. [...] o pow. 90m2, Ikat [..] o pow. 267m2 i Ikat. [...] o pow. 5m2 objętych lwh [..] oraz Ikat. [...] o pow. 64m . Należy zatem wskazać, iż całkowity obszar zajętej nieruchomości wynosił 426 m2 . Powyższe ustalenia potwierdza załącznik nr 3 do w/w opinii geodety uprawnionego z dnia [...].08.2011 r. Przy tym należy wskazać, że z treści znajdującego się w aktach sprawy aktu notarialnego z dnia [...].03.1939 r. nr repertorium [...], sporządzonego przed notariuszem T. R., wynika, iż A. S. nabył prawo własności nieruchomości objętej Lwh [...] składającej się z parcel nr [...], [...] i [...]. W akcie notarialnym zawarto rownież promesę przeniesienia prawa własności nieruchomości parceli Ikat. [...]. Z akt sprawy wynika jednak, że promesa dotycząca przeniesienia prawa własności parceli Ikat. [...] na rzecz A. S. nie została zrealizowana. Treść w/w aktu notarialnego świadczy, iż w dacie nabycia przez A. S. nieruchomość zapisana w lwh [...] obejmowała jedynie działki nr [...], [...] i [...]. Powyższe potwierdza poświadczenie Sądu Powiatowego dla Miasta K. w K. z dnia [...].02.196lr. sygn. akt Oko [...]. Działka nr [...] była zaś zapisana w innej księdze wieczystej, co potwierdza notatka urzędowa z dnia [...].01.1962r. Administracji Budynków Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w K.. Z treści notatki wynika, iż działka nr [...] położona w gminie katastralnej K., Dz. IV P., była zapisana w księdze wieczystej Sądu Powiatowego w K. Lwh 1 i stanowiła własność Skarbu Państwa. Organ stwierdził mając powyższe na uwadze, iż parcela Ikat. [...] o powierzchni 400m2 objęta zezwoleniem Przewodniczący Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego z dnia [...].12.1954r. nr [...]. w istocie nie istniała, zaś we wskazanej wywłaszczanej nieruchomości o "pow. 400 m2 zawierała się również działka [...], stanowiąca własność Skarbu Państwa. Należy przy tym wskazać, iż wywłaszczenie nieruchomości będących własnością Skarbu Państwa było niemożliwe, a tryb nabycia nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa przez wykonawców narodowych planów gospodarczych został przewidziany w art. 3 dekretu. Już sama okoliczność objęcia wywłaszczeniem nieruchomości stanowiącej własność Skarbu Państwa stanowi rażące naruszenie prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 Kpa. Organ podkreślił, że w trakcie postępowania wywłaszczeniowego nie wyjaśniono wątpliwości dotyczących powierzchni wywłaszczanej nieruchomości, które zostały podniesione przez wywłaszczanego właściciela nieruchomość na rozprawie wywłaszczeniowej oraz w odwołaniu. Należy wskazać, iż w piśmie z dnia [...].10.1954 r. nr [...], stanowiącym wniosek skierowany do Ministerstwa Gospodarki Komunalnej Departament Gospodarki Mieszkaniowej, wnioskodawca wywłaszczenia - Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w K. Wydział Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej wskazał, iż powierzchnia parceli gr. ozn. l.kat [...] wynosiła 267m, następnie Przewodniczący Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego w zezwoleniu z dnia [...].12.1954r. zobowiązał wnioskodawcę do szczegółowego oznaczenia wielkości nieruchomości mających ulec wywłaszczeniu. We wniosku o wszczęcie postępowania wywłaszczeniowego z dnia [...].10.1955r. określono powierzchnię ozn. l.kat [...] na 40Om , nie wskazując jednak na jakiej podstawie określono wielkość w/w parceli. Wprawdzie w przedmiotowym wniosku wskazano, iż załączono do niego plan sytuacyjny nieruchomości, jednak z pisma Kierownika Oddziału Wywłaszczeń z dnia [...].03.1958r. wynika, iż nie oznaczono na nim działek lkat. [...], [...] i [...]. Organ stwierdził, iż z powyższego niewątpliwie wynika, że zarówno wnioskodawca wywłaszczenia, jak i organy wywłaszczeniowe nie wyjaśniły zarzutów podnoszonych na rozprawie z dnia [...].02.1956 r. oraz w odwołaniu od orzeczenia z dnia [...].02.1956 r. (czego dowodem jest w/w pismo z dnia [...].04.1956r. oraz pismo w/w z dnia [...].03.1958r.), dotyczących powierzchni wywłaszczanej nieruchomości, powierzchni parceli objętej wnioskiem wywłaszczeniowym oraz ilości parcel wchodzących w skład wywłaszczonej nieruchomości. W konsekwencji zarówno w decyzji z dnia [...].08.1956 r. Nr.[...] oraz w utrzymanym nią w mocy orzeczeniu z dnia [...].02.1956 r. nr [...], nie określono prawidłowo przedmiotu wywłaszczenia. Powyższe oznacza, że wydając w/w rozstrzygnięcia zarówno Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej, jak i Odwoławcza Komisja Wywłaszczeniowa przy Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w K. rażąco naruszyły przepisy art. 21 ust. 2 pkt 1, art. 17 ust. 2 pkt 2 oraz art. 18 ust. 4 pkt 1 dekretu wywłaszczeniowego. W związku z zarzutami podnoszonymi przez byłego właściciela nieruchomości, odnośnie przeprowadzonego postępowania wywłaszczeniowego Prezydium Rady Narodowej w m. K. dokonało w dniu [...].01.1962r. oględzin zmierzających do ustalenia faktycznie zajętych decyzją z dnia [...].08.1956r. oraz utrzymanym nią w mocy orzeczeniem z dnia [...].02.1956r. nieruchomości, stwierdzając, iż zajęto nieruchomości objęte lwh [...] składające się z parceli lkat. [...] o pow. 90m , lkat. [...] o pow. 267m2 i lkat. [...] o pow. 5m oraz nieruchomość objętą lwh 1 parcela lkat. [...] o pow. 64 m . W rezultacie powyższych ustaleń Prezydium Rady Narodowej w m. K. postanowieniem z dnia [...].07.1962r. nr [...] sprostowało, na podstawie ówcześnie obowiązującego art. 105 Kpa orzeczenie Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w K. z dnia [...].02.1956r. nr [...], utrzymane w mocy decyzją z dnia [...].08.1956r., wskazując, iż oczywista omyłka pisarska polegała na podaniu błędnej powierzchni nieruchomości wywłaszczonej w/w orzeczeniem z dnia [...].02.1956r. Po sprostowaniu przedmiotowe orzeczenie uzyskało brzmienie: z nieruchomości obj. lwh [...] ks gr. gm. kat. K. Dz. IV P. stanowiącej własność A. S., wywłaszcza się całą pbud lkat [..] o pow. 267 m2, a nie jak mylnie podano o pow. 400 m2. Jak słusznie wskazał Prezydent Miasta K. przez oczywiste omyłki należy rozumieć błędy, które jednoznacznie wynikają z zestawienia zebranego w sprawie materiału z treścią decyzji. Niedopuszczalne jest sprostowanie decyzji, które prowadziłoby do ponownego rozstrzygnięcia. W postępowaniu w trybie wymienionego przepisu nie mogą być rozpatrywane kwestie merytoryczne będące przedmiotem decyzji, a więc nie mogą być przedmiotem tego postępowania mylne ustalenia faktyczne lub błędne zastosowanie przepisów prawa. Organ stwierdził, iż z akt sprawy bezspornie wynika, iż wskazanie parceli lkat. Nr [...] o pow. 400m2, jest wynikiem błędnego określenia powierzchni tej parceli w całym praktycznie postępowaniu wywłaszczeniowym. Na całej wywłaszczonej powierzchni, czyli faktycznie na 426m2, doszło do realizacji celu wywłaszczenia, dlatego też w ocenie organu nadzorczego postanowienie z dnia [...].07.1962 r., miało charakter sanacyjny i miało za zadanie skorygowanie błędów popełnionych w trakcie trwania postępowania wywłaszczeniowego oraz uzupełnienie braków dotyczących stanu faktycznego wywłaszczonej nieruchomości. Należy zaważyć przy tym, iż do wydania przedmiotowego postanowienia niezbędne było uzupełnienie materiału dowodowego, bowiem akta sprawy nie były wystarczające do wskazania rozmiaru i wielkości działek wchodzących w skład wywłaszczonej nieruchomości. Z tego powodu dokonano oględzin przedmiotowej nieruchomości w dniu [...].01.1962r. na podstawie których ustalono, że parcela lkat. [...] ma powierzchnię 267m2. Organ za niezasadne uznał twierdzenia Prezydenta Miasta K., iż w przedmiotowej sprawie nie dokonano uzupełnienia stanu faktycznego. Organ stwierdził, iż Prezydium Rady Narodowej w m. K. wydając postanowienie z dnia [...].07.1962r. nr [...] rażąco naruszyło ówcześnie obowiązujący art. 105 Kpa. Zdaniem organu słusznie wskazał Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w decyzji z dnia [..].08.2013r. nr [...], decyzją Odwoławczej Komisji Wywłaszczeniowej przy Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w K. z dnia [...].08.1956r. Nr.[...] oraz utrzymanym nią w mocy orzeczeniem Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w K. z dnia [...].02.1956r. nr [...], następnie sprostowanym postanowieniem Prezydium Rady Narodowej w m. K. z dnia [...].07.1962r. nr [...], wywłaszczono nieruchomość odj. [...], w skład której wchodziła parcela nr [...] o pow. 267m . Jednakże nieruchomość na której zrealizowano cel wywłaszczenia obejmowała również inne parcele, które nie zostały objęte w/w decyzją z dnia [...].08.1956r. oraz utrzymanym nią w mocy orzeczeniem z dnia [...].02.1956r., w wyniku sprostowania postanowieniem z dnia [...].07.1962r. orzekającym tylko co do pow. 267m2. Zatem zaistniała konieczność wywłaszczenia również parceli lkat. nr [...] o pow. 90m oraz parceli lkat. Nr [...] o pow. 5m. Ustalenia ta potwierdza pismo Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w K. Wydział Budżetowo - Gospodarczy z dnia [...].03.1971 r. nr [...] oraz w pismo Prezydium Rady Narodowej m. K. Urząd Spraw Wewnętrznych z dnia [...].04.197Ir. [...]. W związku z powyższym, Prezydent Miasta K. w pkt 2 decyzji z dnia [...].11. 1976 r. nr [...], orzekł o uzupełnieniu decyzji Odwoławczej Komisji Wywłaszczeniowej przy Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w K. z dnia [...].08.1956 r. oraz utrzymanego nią w mocy orzeczenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w K. z dnia [...].02.1956 r., sprostowanego następnie postanowieniem Prezydium Rady Narodowej w m. K. z dnia [...].07.1962r., w ten sposób, iż w kolumnie [...] po pgr. Lkat. nr [...], dopisano następne parcele: lkat. [...] o pow. 90 m2 oraz lkat. [...] o pow. 5 m2. Zgodnie z treścią art. 135 § 1 ówcześnie obowiązującego Kpa decyzja, na mocy której żadna ze stron nie nabyła prawa, może być w każdym czasie uchylona lub zmieniona przez organ administracji państwowej, który decyzję wydał lub przez organ wyższego stopnia. W ocenie organu nadzorczego Prezydent Miasta K. wydając w/w decyzję z dnia [...].11.1976 r. rażąco naruszył w/w art. 135 § 1 Kpa (obecnie art. 154 § 1 Kpa). Na mocy bowiem ww. decyzji dnia [...].08.1956 r. oraz utrzymanego nią w mocy orzeczenia z dnia [...].02.1956i\, sprostowanego następnie postanowieniem z dnia [...].07.1962 r., Skarb Państwa będący stroną tego postępowania nabył od A. S. prawo własności nieruchomości, tj. parceli Ikat nr [...], a zatem powyższy przepis nie mógł być zastosowany w przedmiotowej sprawie. Ponadto zauważyć należy, iż powyższy przepis nie mógł i nie może być wykorzystywany do sanowania błędnych decyzji, co wynika z wyżej dokonanej analizy zebranego w sprawie materiału dowodowego. W myśl art. 156 § 1 pkt 2 Kpa organ administracji stwierdza nieważność decyzji, która została wydana z naruszeniem prawa, ale zgodnie z ww. § 2 art. 156 kpa nie stwierdza się nieważności decyzji z przyczyn wymienionych w art. 156 § 1 pkt. 1, 3, 4 i 7, jeśli od daty doręczenia lub ogłoszenia upłynęło lat 10, jak również wtedy, gdy decyzja wywołała nieodwracalne skutki prawne. Zbycie prawa użytkowania wieczystego w drodze czynności cywilnoprawnej stanowi przeszkodę do stwierdzenia nieważności decyzji, gdyż żaden organ administracji publicznej działający w granicach obowiązywania norm prawa publicznego nie ma umocowania do "odwrócenia " tego skutku, tj. doprowadzenia do sytuacji w której prawo użytkowania wieczystego i własności budynków na rzecz podmiotu wpisanego do księgi wieczystej przestanie istnieć. Minister stwierdził, że w stosunku do działki nr [...] zapadłe w niniejszej sprawie rozstrzygnięcia, tj. zarówno decyzja z dnia [...].08.1956r., utrzymane nią w mocy orzeczenie z dnia [...].02.1956r. postanowienie prostujące z dnia [...].07.1962r., a także decyzja z dnia [...].11.1976r., wywołały nieodwracalne skutki prawne w rozumieniu art. 156 § 2 Kpa, tym samym nie jest możliwe wycofanie ich z obiegu prawnego w tym zakresie. Na powyższej nieruchomości, dla której prowadzona jest księga wieczysta nr [...] ustanowiono w drodze czynności cywilnoprawnej użytkowanie wieczyste osób - właścicieli lokali w budynku położonym na przedmiotowej działce. Zgodnie zaś z ustawą z dnia 6 lipca 1982r. o księgach wieczystych i hipotece (Dz. U. z 2001r. Nr 124, poz. 1361 ze zm.) rękojmia wiary publicznej ksiąg wieczystych chroni nabywców prawa użytkowania wieczystego dokonanych w drodze czynności cywilnoprawnej. Z treści pisma Zarządu Infrastruktury Komunalnej i Transportu w K. z dnia [...].06.2014r. nr [...] wynika, iż działka nr [...] obr. [...] jednostka ewidencyjna [...] [...] jest zajęta pod pas drogi publicznej - ul. [...]. Ulica [...] na mocy uchwały nr [...] Rady Narodowej Miasta K. z dnia [...].05.1986r. w sprawie zaliczenia dróg do kategorii dróg gminnych oraz lokalnych miejskich (Dz. U. Woj. [...] z I986r. Nr [..], poz. [..]) została zaliczona do dróg publicznych. Obecnie ul. [...] jest drogą gminną w rozumieniu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2007r. Nr 19, poz. 115). Stosownie do art. 2a ustawy w/w ustawy, drogi krajowe stanowią własność Skarbu Państwa, zaś drogi wojewódzkie, powiatowe i gminne stanowią własność właściwego samorządu województwa, powiatu lub gminy. W związku z powyższym nie mogą być one przedmiotem obrotu. Należy zatem uznać, że z powyższego przepisu wynika zakaz przenoszenia własności dróg publicznych na rzecz podmiotów innych niż wymienione w tym przepisie. Z zebranego materiału dowodowego wynika zatem, iż w stosunku do działki nr [...] wystąpiły nieodwracalne skutki prawne, uniemożliwiające wycofanie z obrotu prawnego ww. rozstrzygnięć w powyższej części. Natomiast w stosunku do obecnej działki nr [...] nie zachodzą podstawy do stwierdzenia zaistnienia nieodwracalnych skutków prawnych, bowiem działka [...] stanowi własność Gminy Miasta K.. Zatem wobec powyższej działki jest możliwe w drodze postępowania administracyjnego cofnięcie skutków prawnych, które zostały wywołane tymi orzeczeniami. Wobec tego zdaniem Ministra należało stwierdzić nieważność decyzji z dnia [...].08.1956r. i utrzymanego nią w mocy orzeczenia z dnia [...].02.1956r., postanowienia prostującego z dnia [...].07.1962r. oraz decyzji z dnia [...].11.1976r., w części dotyczącej tylko działki nr [...]. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję złożył Prezydent Miasta K. występujący w imieniu Skarbu Państwa oraz Gminy Miasto K., zarzucając jej naruszenie art. 77 § 1 w związku z art. 7 k.p.a. poprzez niewyczerpujące i niedostateczne zebranie i rozpatrzenie materiału dowodowego w sprawie, w szczególności zaś poprzez niepodjęcie wszelkich czynności do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, art. 107 k.p.a. poprzez brak powołania podstawy prawnej w decyzji z dnia [...] sierpnia 2014 r. [...]. Pełnomocnik organu wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1647). Zakres kontroli wyznacza art. 134 p.p.s.a., z którego wynika, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Wniesiona w niniejszej sprawie skarga zasługuje na uwzględnienie, albowiem słusznie podniesiono w skardze, że organ nie wyjaśnił dokładnie stanu faktycznego sprawy przez co dopuścił się naruszenia przepisów postępowania - art. 7 i 77 § 1 k.p.a., ale również naruszenia przepisów prawa materialnego – art. 156 § 1 pkt 2 i § 2 k.p.a. Do naruszenia wskazanych przepisów doszło z podanych niżej przyczyn. Na wstępie wskazać należy, iż z akt sprawy wynika, że we wniosku z dnia [...] sierpnia 2008 r. T. O. i A. S. wystąpili o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydium PRB w K. z dnia [...] lutego 1956 r. i decyzji z dnia [...] listopada 1976 r. Urzędu Miasta K. Wydział GKiM nr [...] o uzupełnieniu o wywłaszczenia z dnia [...]. 02. 1956 r. Pismem z dnia [...] lutego 2010 r. wnieśli o stwierdzenie nieważności również decyzji Odwoławczej Komisji Wywłaszczeniowej w K. z dnia [...].08 1956 r, utrzymującej w mocy orzeczenie z dnia [...].02.1956 oraz orzeczenia z dnia [...].02.1956 r. Z treści wniosku wynika, że przedmiotem kontroli organu prowadzonej w trybie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. należało objąć następujące orzeczenia: 1.orzeczenie Prezydium WRN w K. z dnia [...] lutego 1956 r. nr [...] o wywłaszczeniu na rzecz Skarbu Państwa nieruchomości A. S. oznaczonej jako Lwh [..] o pow. 400 m2 ; 2. decyzja Odwoławczej Komisji Wywłaszczeniowej przy PWRN z dnia [...] sierpnia 1956 r. nr [...] utrzymująca w mocy ww. orzeczenie I instancji dot. wywłaszczenia oraz dot. odszkodowania z decyzji z dnia [...] lutego 1956 r.; 3. postanowienie Prezydium PRN w K. z dnia [...] lipca 1962 r. L. Sa [...] o sprostowaniu orzeczenia na podstawie art. 105 k.p.a. oczywistej omyłki w orzeczeniu z dnia [...] lutego 1956 r. [...]; 4. decyzja z dnia [...] listopada 1976 r. nr [...] wydana na podstawie art. 49 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczenia oraz art. 135 k.pa., którą w pkt 1 - stwierdzono brak możliwości zwrotu na rzecz A. S. wywłaszczonej orzeczeniem B. Prezydium WRN w K. z dnia [...] lutego 1956 r., znak [...] oraz decyzją b. Odwoławczej Komisji Wywłaszczeniowej przy Prezydium WRN w K. z dnia [...].8.1956 r. powierzchni 95 m2 położonej na pgr. 1kat. [...] i na gr. 1kat. [...] , obj. lwh [...]; w pkt 2 - dokonano uzupełnienia orzeczenia z dnia [...].2.1956 r. sprostowanego postanowieniem Prezydium Rady Narodowej w K. z dnia [...].7.1962 r. przez dopisanie działki nr [...] o pow. 90 m2 i działki nr [...] o pow. 5 m2 do działki nr [...] o pow. 267 m2; w pkt 3 uzupełniono orzeczenie z dnia [...].2.1956 r. o odszkodowaniu przez dopisanie działek [...] i [...] i zarazem uchylono postanowienie Prezydium RN m. K. z dnia [...].7.1962 r. o sportowaniu orzeczenia o odszkodowaniu za wywłaszczoną nie ruchomość. Sąd analizując treść zaskarżonej decyzji w kontekście zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego doszedł do przekonania, że organ w sposób wadliwy dokonał jego oceny, w wyniku czego wyprowadził nieprawidłowe wnioski, które skutkowały wydaniem rozstrzygnięcia z naruszeniem art. 156 § 1 pkt 2 i § 2 k.p.a. W pierwszej kolejności wskazać należy, że trafnie organ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji uznał, że postanowienie Prezydium PRN w K. z dnia [...] lipca 1962 r. [...] zostało wydane z rażącym naruszeniem obwiązującego art. 105 k.p.a. ( obecnie odpowiada art. 113 k.p.a.), gdyż w tym trybie nie można było sprostować orzeczenia wywłaszczeniowego Prezydium WRN w K. z dnia [...] lutego 1956 r., utrzymanego w mocy decyzją Odwoławczej Komisji Wojewódzkiej przy PWRN w K. z dnia [...] sierpnia 1956 r. co do powierzchni działki nr [...]. Wobec tego, że postanowienie to dotknięte jest kwalifikowaną wadę prawną to należało, wbrew stanowisku organu, stwierdzić jego nieważność na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. ` Stwierdzeniu nieważności powinna również podlegać decyzja Prezydenta Miasta K. z dnia [...] listopada 1976 r. nr [...] z powodu wydania jej, jak trafnie stwierdził organ, z rażącym naruszeniem wówczas obowiązującego art. 135 § 1 k.p.a. ( obecnie art.154 § 1 k.p.a.). Należy zauważyć, że organ nie dostrzegł, że decyzją tą w sposób wadliwy uzupełniono orzeczenie wywłaszczeniowe z dnia [...] lutego 1956 r., gdyż orzeczeniem tym dopisano działkę [...] o pow. 90 m2 i działkę nr [...] o pow. 5 m2, a więc do działki nr [...] o pow. 267 m2 dodano 2 działki o łącznej powierzchni 95 m2. Z sumowania powierzchni tych dwóch działek – 95 m2 i powierzchni działki nr [...] – 267 m2, wynikającej z postanowienia z dnia [...] lipca 1962 r. prostującego orzeczenie wywłaszczeniowe z dnia [...] lutego1956 r. otrzymuję się łączną powierzchnię 392 m2, to zaś oznacza, że wywłaszczeniu podlegała powierzchnia 392 m2, na którą składały się trzy działki [...], [...] i [...]. Wskazać przy tym należy, że we wniosku z dnia [...] sierpnia 2008 r. T. O. i A. S. podali, że według katastru nieruchomość lwh [..] składała się z działek o nr [...], [...] i [...] o łącznej powierzchni 363 m2. Wynika z tego, że zachodzą niezgodności pomiędzy ustaleniami organu, twierdzeniami wnioskodawców co do powierzchni tych trzech działek. Z treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji nie wynika, aby organ w tej kwestii poczynił jakiekolwiek ustalenia i wyjaśnił powody takiego stanu rzeczy. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji (str. 13) organ wskazał, że do realizacji celu wywłaszczenia doszło faktycznie na powierzchni 426 m 2, a to oznacza, że wywłaszczeniem nie została objęta powierzchnia 34 m2, gdy się przyjmie, że w związku z decyzją z dnia [...] listopada 1967 r. i poprzedzającym ją postanowieniem z dnia [...] lipca 1962 r. wywłaszczono orzeczeniem z dnia [...] lutego 1956 r., powierzchnię 392 m2, natomiast przy przyjęciu, że orzeczeniem tym wywłaszczono powierzchnię 400 m2 to wywłaszczeniem nie została objęta powierzchnia 26 m2. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że ostatecznie organ powinien dokonać kontroli legalności pod względem z zgodności prawem obowiązującym w dacie wydania orzeczenia Prezydium WRN z dnia [...] lutego 1956 r. i utrzymującej go w mocy decyzji z dnia [...] sierpnia 1956 r. organu odwoławczego o wywłaszczeniu działki nr [...] o pow. 400 m2. W tym celu niezbędne jest poczynienie ustaleń jakie działki, poza działką nr [...], składały się na wywłaszczoną powierzchnię 400 m2, następnie ustalić jakie działki i o jakiej powierzchni obecnie odpowiadają działce nr [...] i działkom, które powinny być a nie zostały wskazane w orzeczeniu z dnia [...] lutego 1956 r. Dopiero po dokonaniu tego rodzaju ustaleń możliwe jest wydanie stosownego rozstrzygnięcia w sprawie stwierdzenia nieważności orzeczeń organów obu instancji. Mając na względzie, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów postępowania - art. 7, 77 § 1 i 80 k.p.a., jak i przepisów prawa materialnego – art. 156 § 1 pkt 2 i § 2 k.p.a. Sąd na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) i art. 152 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i 205 § 2 p.p.s.a.