IV SA/Wa 1132/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 12 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. O. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi A. O. i A. O. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] czerwca 2010 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowić w niniejszej sprawie dla A. O. adwokata w ramach przyznania prawa pomocy, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. A. O. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku z dnia 28 września 2010 r. wynika, że skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z mężem. Źródłami utrzymania dwuosobowej rodziny są świadczenia emerytalne: A. O. w miesięcznej wysokości 817,60 zł netto i A. O. w miesięcznej wysokości 1.187,53 zł netto. Państwo O. nie mają wartościowych przedmiotów, ani zasobów pieniężnych. Jako posiadaną nieruchomość skarżąca wskazała dom o powierzchni 32 m2. Stosownie do treści art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Mając na względzie wykazane w przedmiotowym wniosku stan majątkowy i możliwości płatnicze A. O. należy stwierdzić, że nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Uwzględniając aktualny poziom cen dóbr i usług niezbędnych do zaspokojenia elementarnych potrzeb życiowych, jak wyżywienie i ubranie, należy stwierdzić, że wobec braku oszczędności oraz wartościowych przedmiotów, dochód uzyskiwany przez skarżącą i jej męża (2.005,13 zł netto miesięcznie, co daje 1.002,57 zł na jedną osobę) nie pozawala poczynić niezbędnych oszczędności do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania dwuosobowej rodziny. Należy więc uznać, że zostały spełnione przesłanki obligujące do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, orzeczono jak w postanowieniu.