IV SA/Wa 1132/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś - Rosińska po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku C. T. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi C. T. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 7 maja 2014 r. C. T. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] kwietnia 2014 r. ([...]) utrzymującą w mocy decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców nr [...] z dnia [...] lutego 2014 r. o odmowie nadania statusu uchodźcy; odmowie udzielenia ochrony uzupełniającej oraz wydaleniu z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wobec stwierdzenia, że nie zachodzą okoliczności uzasadniające udzielenie zgody na pobyt tolerowany. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Cudzoziemka podniosła, że wydalenie jej z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej sprowadziłoby na nią bezpośrednie niebezpieczeństwo poddania dalszym represjom w kraju pochodzenia, co w jej przekonaniu w pełni odpowiada przesłance zagrożenia wyrządzenia znacznej szkody. Ewentualne wydanie korzystnego dla niej wyroku Sądu, w sytuacji jej uprzedniego wydalenia, pozbawi taki wyrok znaczenia dla kształtowania jej sytuacji faktycznej i prawnej, gdyż nie pozostawałaby już wówczas pod opieką i jurysdykcją Rzeczypospolitej Polskiej, a ponadto znajdowałaby się na obszarze państwa, w którym doświadczała i najprawdopodobniej nadal by doświadczała represji. W opinii C. T. wykonanie zaskarżonej decyzji przed dokonaniem przez Sąd kontroli pod względem jej zgodności z prawem oznaczałoby również pozbawienie jej zagwarantowanego w Konstytucji RP prawa do sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zasadą jest, że wniesienie do sądu administracyjnego skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach w granicach tej samej sprawy. Sąd rozpoznając taki wniosek, dokonuje oceny okoliczności uzasadniających żądanie wstrzymania zaskarżonego aktu, wskazanych przez wnioskodawcę we wniosku, jak również bierze z urzędu pod uwagę okoliczności sprawy, wynikające z akt, które ewentualnie wskazywałyby, iż wykonanie zaskarżonych aktów spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub wywoła trudne do odwrócenia skutki. Przesłanki wstrzymania wykonania decyzji, tj. wyrządzenie znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. O takim potencjalnym niebezpieczeństwie jest mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. i z tą sytuacją należy wiązać możliwość wyrządzenia szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji. Zaskarżona decyzja utrzymująca w mocy decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców nr [...] z dnia [...] lutego 2014 r. o odmowie nadania statusu uchodźcy; odmowie udzielenia ochrony uzupełniającej oraz wydaleniu z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wobec stwierdzenia, że nie zachodzą okoliczności uzasadniające udzielenia zgody na pobyt tolerowany podlega wykonaniu od dnia jej wydania tj. od [...] kwietnia 2014 r. Należy się zgodzić z twierdzeniem skarżącej, że przymusowe opuszczenie terytorium Polski przed zakończeniem postępowania sądowoadministracyjnego uniemożliwiłoby skarżącej skorzystanie w pełnym zakresie z gwarantowanego konstytucyjnie prawa do sądu (por. orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2006 r., o sygn. akt II OZ 501/06). Skarżąca wyraża opinię, że ewentualne wydanie wyroku uwzględniającego skargę, z powodu jej nieobecności w Polsce, pozbawi taki wyrok znaczenia dla kształtowania jej sytuacji faktycznej i prawnej. Rzeczywiście wyjazd cudzoziemca z Rzeczypospolitej Polskiej przed rozpoznaniem sprawy przez sąd uczyni iluzoryczną ochronę sądową udzieloną cudzoziemcowi w razie ewentualnego uwzględnienia jego skargi (por. postanowienie NSA z 12.01.2006 r., II OZ 1390/05). Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł jak w sentencji.